Reptielen Opvang : Forum / topic

Thu, 01 Jan 1970 03:00:00 +0100

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Wed, 02 Sep 2009 00:12:27 +0200

Na dat het dier helaas al een poosje is overleden, ben ik er toch achter gekomen wat voor dier het is.

Het is een Zwart maskerLeguaan Leiocephalus Personatus

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 22:07:58 +0200

De komodo-varaan
Latijnse naam:Varanus komodoensis

Deze varaan is met een gewicht van 150 kilo en een lengte van wel 3 meter , de grootste en zwaarste hagedis die we kennen!

Pas in 1910 is deze soort ontdekt door een Nederlander ; van Hensbroek...

Deze dieren leven nog in in een héél klein gebied in Indonesië , op Komodo , Flores , Rinca en enkele zéér kleine eilandjes er om heen. Het gehele gebied is dáárom uitgeroepen tot Nationaal Park. Het gebied beslaat zo'n 75.000 hectare. De dieren vallen onder de zwaarste bescherming en dat is maar goed ook , want wil dit dier kunnen voortbestaan , zal er nog héél wat moeten gebeuren!

Over de Komodo Varaan bestaan héél wat mythen , váák niet ten onrechte ; in 1974 is er nog een Zwitserse baron met huid en haar opgegeten!

Deze dieren zijn in tegenstelling tot wat men wel eens zegt , NIET giftig , maar een beet kan bij prooidieren een accuut dodelijke infectie veroorzaken. Mensen die gebeten zijn , hebben slechts een 50/50 % kans om te overleven....

Een 45 centimeter lange tong wordt gebruikt als zintuig om prooien op te sporen , en een opgespoorde prooi wordt doorgaans vanuit een hinderlaag razendsnel "geslagen". Soms is er sprake van een samenwerkingsverband tussen Komodo's , waardoor de dreiging NOG ernstiger is!

Tot de prooidieren behoren zo goed als ALLE diersoorten! Van paarden tot zwijnen tot buffels en herten ..... De dieren worden letterlijk uit elkaar gescheurd en met gewei , huid , haar en botten naar binnen gewerkt! Een Komodo varaan kan wel 120 kilo in één maaltijd naar binnen werken! Om toeristen te lokken werden er vroeger geiten verkocht verkocht , die leven aan de Komodo's werden aangeboden. Inmiddels is daar een stokje voor gestoken , want het was een vreselijk gezicht , hoe de Komodo's een dergelijk prooidier aan stukken scheurde....

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 20 Jul 2009 13:02:33 +0200

Voor nieuwe leden: stel je even voor in het gezelligheid (chitchat) forum.
For new members: introduce yourself in gezelligheid (chichat) forum.

Het chtitchatforum is een forum waar bijna alles kan , andere forums graag ON TOPIC a.u.b.
The chitchatforum can be used for allmost anything , other forums please stay ON TOPIC.

Leden die langer dan 6 maanden niet de moeite nemen om langs te komen , worden verwijderd.
Members have to visit at least once every 6 months , or they will be banned.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 20 Jul 2009 18:21:42 +0200

Zal ik dit onderdeel dan maar openen.

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Wed, 26 Aug 2009 08:58:14 +0200

Mijn dame vond ik vanochtend op haar rug.
Na een week een zwarte achterwerk.
Ik zal haar vanaf nu minimaal 7 dagen compleet met rust laten.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 21:37:17 +0200

De roodwangschildpad.
Latijnse naam: Trachemys Scripta Elegans.

Bron foto: Wikimedia

Ik heb voor de Roodwangschildpad gekozen omdat het de soort is die bij vele mensen toch nog het meeste voorkomt.
Deze soort is ontdekt door Wied in 1839.
Het is familie van de Emydidae of Zoetwaterschildpadden.

Geslachtsonderscheiding: De mannelijke dieren hebben extreem lange nagels aan de voorpoten, dit heeft niets te maken met het feit dat de nagels niet slijten. Dus NOOIT afknippen.
Het vrouwtje is ook te herkennen aan haar grootte, zij kan zo'n tien cm langer worden.
Grootte: Mannetjes meestal niet langer dan 20 cm, vrouwtjes soms langer dan 30 cm en bijna twee kilo zwaar.

Kweek: De kweek van roodwangen is vrij eenvoudig, toch vind ik dat we hier niet uitgebreid op moeten ingaan omdat ten eerste er een verbod opstaat om deze dieren te houden en ten tweede dat er al een opvang voor deze dieren is en dat we het prepleem steeds groter gaan maken. Mijn advies is dan ook: Kweek bij voorkeur niet met roodwangschildpadden!!!.

Leeftijd: De leeftijd van deze dieren is ongeveer 35 jaar en soms zelfs ouder.

Bijzonderheden: De meeste populaire schildpad ter wereld. Helaas worden er nog veel te veel verkocht door mensen die er niets of weinig van afweten en die mensen en kinderen deze dieren aansmeren en verkeerde informatie meegeven hoe groot ze worden en zelfs hoe oud ze worden.
En het belangrijkste hoe ongezond ze zijn voor de kinderen. Roodwangschildpadden veroorzaken in Amerika een enorm hoog percentage aan ziektes, zoals diarree en buikpijn door de overvloedig aanwezige salmonella bacteriën, bij spelende kinderen. Ook worden deze dieren vaak onderschat op hun gevaarlijk bijtgedrag, als een schildpad in nood is kan hij twee dingen doen, zijn kop intrekken of zijn belager een vinger afbijten, vaak kiest hij voor het laatste!!!

Temperatuur: Water 25 graden, de lucht mag hier niet te veel van verschillen.

Voeding: Als je vanaf het begin je schildpad een rijk gevarieerd menu voorzet zal hij alles naar hartelust eten. Geef je schildpad alleen groente en fruit welke 100% vrij zijn van bestrijdingsmiddelen; zij kunnen hier heel slecht tegen. Geef ook geen sla en koolsoorten. Het schildpaddenvoer wat in de winkels te koop is is alleen een tussendoortje. Ook mag je hem kipfilet of kattenbrokjes geven mits goed afgespoeld. Daarbuiten kun je hem banaan, stukjes appel, tomaat of komkommer geven.

Overige verzorging: Zorg dat je je schildpad onderbrengt in een zeer ruime, goed verwarmde en tochtvrije ruimte. Ook een zeer krachtig en goed filter is noodzakelijk om het water continu te zuiveren. Toch blijft verschonen elke week een must. Ze moeten ook kunnen klimmen en onder een warmte lamp kunnen gaan zitten; onder de lamp mag het niet warmer worden dan 40 graden.

Bron:Joop Oudhoff

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 14:38:46 +0200

Boomslang
Latijnse naam: Dispholidus Typhus

Komt voor in de warmere gebieden in Afrika met subtropische sahara gebieden.
Lengte's tot wel 2.75 meter!
De slangen zijn zéér mooi om te zien , de speciale vorm van de kop met de grote ogen en ronde pupillen maken deze soort geliefd bij gifslangenhouders!
Ze komen in méérdere kleuren voor ; van lichtgroen tot donkergroen , maar óók bijna zwart met donkergrijs! De buikschubben zijn zwart gerand of steenrood tot roestbruin.

Mannetjes worden iets groter dan vrouwtjes.
Hun voedsel bestaat uit voornamelijk kameleons en vogels , hoewel ze ándere gewervelde dieren óók lusten.
Deze eierleggende soort , kent een paringsseizoen in de vroege lente. De 10 tot 14 eieren worden in holle bomen of onder bladerdekken gelegd en komen na gemiddeld 10 weken uit.

Deze slangen hebben de giftanden achter in de bek (Opystoglief) en behoren tot de gevaarlijkste van de opystoglieven.
Het gif is óók voor mensen gevaarlijk en KAN de dood tot gevolg hebben!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 14:48:43 +0200

Mata Mata
Latijnse naam:Chelus Fimbriatus

De Mata Mata is met z'n byzondere uiterlijk één van de méést opvallende schildpadden die bekend is!
Door het stekelige uiterlijk en al éven zo stekelige kop , heeft het dier een angstaanjagende verschijning.

Deze soort komt in Zuid-Amerika voor (voornamelijk in en rond de Orinoco rivier) en kan wel tot 13 - 14 kilo wegen.
Het gaat hier om een aquatische soort , die nauw verwant is aan de halswenders.
Hoewel het dus om een zoetwaterschildpad gaat , is het dier een stuntelige zwemmer...
Deze dieren lopen als het ware op de bodem van het laagstaande en langzaamstromende water!
Matamatár is een benaming die eigenlijk aangeeft dat het gaat om een jager ; het dier jaagt voor namelijk 's avonds en 's nachts.
Belangrijkste voedselbronnen: vis , kleine gewervelde dieren en vogels.
Helaas overlijden er véél Mata Mata's aan ziekten die voornamelijk vissen dragen.
In gevangenschap gehouden Mata Mata's kunnen ook beter NIET gevoerd worden met goudvissen , omdat de scherpe vinnen de schildpad kunnen verwonden en door kopersulfaat in de goudvissen kán de Mata Mata vergiftigd worden.
Onder normale omstandigheden kunnen ze wel 15 - 17 jaar oud worden.
In gevangschap zijn er nog géén nakweken bekend , in de natuur leggen ze zo'n 12 - 24 eieren , die na ongeveer 12 - 14 weken uitkomen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 14:50:08 +0200

De vliegende gecko.
Latijnse naam: Ptychozoon Kuhli
Herkomst: Grote delen van Zuid-Oost Azië

Gek genoeg is de vliegende gecko een bodembewoner.
Maar in hun jachtgebied maken deze gecko's gebruik van álle klimmogelijkheden en kunnen van boom tot boom zweven door een membraam tussen de tenen van voor- en achterpoten.
Het membraam bestaat uit een flinterdun vlies (zoals dat óók bij vleermuizen gezien wordt).
Afstanden van 2 meter zijn géén uitzondering , maar er is ooit geconstateerd dat een afstand van bijna 8 meter werd overbrugd!!!
Door handig gebruik te maken van luchtstromen , kunnen ze zélfs enkele meters overbruggen en op gelijke hoogte uitkomen!
Deze dagaktieve dieren zijn uitstekende insektenjagers en zijn gezegend met uitstekend zicht.
Op grote afstand kan de vliegende gecko insekten onderscheiden en z'n keuzemenu samenstellen.
Ook als hobby-dier doet deze gecko het goed , maar bedenk je wél dat deze dieren een flinke ruimte nodig hebben.
Het gezamelijk huisvesten met ándere gecko's kán (niet álle soorten kunnen bij elkaar!) , maar is áf raden omdat dit vaak onnodige stress met zich meebrengt!
Voor 1 tot 3 dieren is een ruimte van 1 meter breed , 1 meter hoog en 50 cm diep een minimum!
Verschillende temperatuurzone's in het terrarium zijn noodzakelijk , waarbij een gemiddelde temperatuur overdag rond de 29C moet liggen en 's nachts mag dat enkele graden lager zijn.
De luchtvochtigheid moet in de hogere regionen gehouden worden , zo'n 75 - 80%.
Denk bij de inrichting van het terrarium aan klimmogelijkheden , schuilplaatsen , plaatsen om onder de lamp te zonnen en koele plaatsen!
Ondanks dat dit dier niet tot de bedreigde diersoorten behoort , wil ik er tóch even op wijzen dat het leven in gevangenschap de kwaliteit van het leven van dit dier érnstig aantast.
Het zijn zéker geen dieren voor beginners!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 14:51:58 +0200

Het Gila Monster

Latijnse naam: Heloderma suspectum

Tot ongeveer 30 miljoen jaar geleden waren er méérdere giftige hagedissen op de aarde.
Momenteel zijn er nog slechts twee soorten , waarvan de Gila Monster de bekendste is
en de korsthagedis een stúk minder bekend.

De Gila Monster is vernoemd naar het Gila Rivier Bassin in Arizona , waar het Gila Monster
veelvuldig voorkomt!
Er zijn twee ondersoorten , te weten de gebandeerde Gila Monster (heeft banden om de staart)
en de Gereticuleerde Gila Monster (heeft vlektekeningen).De basiskleuren zijn bij beiden
gelijk;zwart,rose, wit en geel.De kop is grof rond en de straat heeft 4 of 5 ringen en is
uitzondelijk dik. Korte pootjes die zéér krachtig zijn met 5 tenen aan élke poot.
Ze kunnen zo'n 50 cm groot worden en 800 - 1800 gram wegen , bij uitzondering zélfs 2 kilo!
Ondanks dat deze dieren giftig zijn (een vrij krachtige mix van Neurotoxine en Heamotoxine),
zijn deze dieren niet aggressief. Het gif is zélden dodelijk voor mensen , maar er zijn
dodelijke gevallen bekend! Het zijn langzaam bewegende dieren die zichzelf wél verdedigen ,
maar zullen éérst hard blazen en dreigen met de bek open , alvorens ze bijten.
De giftanden zitten in de onderkaak , welke zéér sterk is. ALS ze bijten , zullen ze niet
snel loslaten , het zijn wat dát betreft nét pitt-bulls.

Gila's zijn échte alleseters , maar met een voorkeur voor eieren (voorál eieren van
woestijnschildpadden). Verder eten ze allerlei soorten dieren , van vogels tot kleine
konijntjes. Hun eetlust is vaak enorm ; ze eten soms tot wel 50% van hun eigen gewicht!
Ze kunnen wel 25 jaar oud worden (bij uitzondering zelfs 30 jaar) en prefereren gematigde
temperaturen. In de zomer zullen ze ondergronds koelte zoeken en in de winter houden ze een
winterslaap waarbij ze teren op de vetreserves , die ze in hun staart en romp opslaan
gedurende de "betere" tijden.
In juli of augustus leggen ze gemiddeld 5 eieren in een ondiepe kuil onder vochtig aarde,
welke pas 10 maanden láter uitkomen!!!
De jongen hebben als natuurlijke vijanden het mééste te vrezen van ratelslangen ,
jachtvogels en coyotes. Daarnáást is de mens de grootste vijand van deze dieren , vanwege
het feit dat ze érg gewild zijn als hobby-dier.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 14:58:16 +0200

De Panter Kameleon

Latijnse naam ; Chameleo Pardalis óók wel Furcifer Pardalis

Deze dieren wonen in het Noordelijke gebied van Madagascar en verschillende omringende eilanden in vrij vochtige biotopen. Het zijn géén mensenschuwe dieren , dus ze leven vaak zéér nabij cultuurgebieden en in bosgebieden met struikgewassen.

Het gaat hier om een vaak gehouden en grotere soort kameleon , waarvan de mannetjes tot wel 50 cm groot kunnen worden , de vrouwtjes zullen echter niet veel groter worden dan 35 cm. Mannetjes zijn groen/grijs of groen/bruin met soms rode of witte vlekken en een streep over de flank. De vrouwtjes hebben vaak wat méér kleuren , van rose en geel , paars en en grijs en onder de keel van het vrouwtje is meestal een oranje of rode verkleuring te zien , terwijl bij de mannetjes de kleur gewoon groen is!

Deze soort kameleons is vrij agressief tegen soortgenoten en kan daarom ook moeilijk meer meerdere soortgenoten gehouden worden in één terrarium, ook andere ondersoorten worden niet getolereerd. Het vrouwtje zal slechts enkele dagen per jaar ( 2 á 3) een mannetje tolereren en zal na de bevruchting door schitterende kleuren laten merken dat ándere mannetjes géén schijn van kans meer maken!

Het vrouwtje zal na 3 tot 6 weken zo'n 15 tot 40 eieren leggen waaruit na 6 tot 12 maanden de jongen tevoorschijn komen. Het geslachtsonderscheid is al na een páár dagen zichtbaar ; mannetjes worden grijs en vrouwtjes zandkleurig. Na ongeveer een jaar zijn ze volwassen.

In gevangenschap is deze soort redelijk goed te houden en te kweken , wél moet je rekening houden met hoge luchtvochtigheid , véél ventilatie en UV-B licht.

Deze soort heeft een beperkte beschermingsstatus : CITES B

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:10:23 +0200

Tapijtpython
Latijnse naam:Morelia spilotus

De gewone tapijtpython

De Indische tapijtpython

Foto's: Eric Hagen

De Morelia spilotus komt voor in het noorden en zuiden van Australie en sommige plaatsen op Nieuw Guinea. Hij leeft zowel op graslanden als op zandvlakten. we kennen 2 ondersoorten Morelia spilotus spilotus( Diamant python) en de Morelia spilotus Variegatus( de tapijtpython).

Het zijn nachtactieve dieren maar ondanks dat zijn ze overdags wel in beweging.

De diamantpython heeft een donkere groene tot zwarte kleur, met daarop witte tot gele stipjes of vlekjes. De buik is wit tot geel en daarop zitten zwarte vlekjes, maar veel minder als op de rug.

De tapijtpython daarentegen heeft een roodbruine ondergrond met gele vlekken dat net als bij de Timorpython, wel met een kwastje erop geschilderd lijkt te zijn.

Kleurvarianten komen vaak voor, maar dit is een beschrijving van de slang die je het meest ziet. Morelia spilotus wordt ongeveer 2 meter, maar er zijn exemplaren die wel 4 meter worden. Het is een soort die vrij agressief kan zijn, en kunnen niet tijdens het voeren NIET bij elkaar in een terrarium blijven. Mannen vechten vaak en verwonden elkaar met nare gevolgen. Deze dieren hebben een groot terrarium nodig, met de volgende minimale maten . De lengte moet minimaal 0,75 maal de lengte van de slang zijn. De breedte minimaal 0,5 maal de lengte van de slang. De hoogte 0,5 maal de lengte van de slang. Geef een flinke waterbak, de slang wil graag in bad (net als ik). Natuurlijk een aantal schuilplaatsen en klimtakken die stevig genoeg zijn om de slang te dragen. Verder kun je het terrarium aankleden met plastic planten. Hou de omgevingstemperatuur op 28 graden en onder de spot mag het oplopen tot 35 graden. In de nacht mag het afkoelen tot 25 graden C. Hou de luchtvochtigheid op 80 % regelmatig sproeien dus.

In het wild eet deze slang kleine zoogdieren, vogels en af en toe hagedissen. Vooral jonge slangen zijn gespecialiseerd in hagedissen. In een terrarium kun je hem de gebruikelijke dieren geven, muizen en ratjes bijvoorbeeld.

Zoals boven in mijn verhaal al staat vechten mannen flink, zeker voor de paartijd en als er vrouwtjes bij zijn. Je kunt bij deze slangen een temperatuursdaling instellen om de paring te stimuleren. Breng de temperatuur langzaam naar beneden tot zo'n 25 graden en laat dat zo 2 maanden. Breng ook de belichtingstijd naar beneden van 14 tot 10 uur en voer een stuk minder.

Vrouwen leggen na de paring zo'n 15 tot 40 eieren en willen deze uitbroeden als je de eieren weghaalt, komen ze na 2 maanden uit bij een temperatuur van 32 graden, de jongen zijn dan ongeveer 40 cm lang. Het kan zijn dat ze geen muisjes willen eten maar meestal is zo'n dier te misleiden als voedseldieren worden ingesmeerd met de geur van een hagedisachtige.

Bron: Nico Hoogers

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 21:57:11 +0200

Vierstrepenslang
Latijnse naam: Elaphe Quatorlineata

Beschrijving:Krachtige lange, slanke slang. Geel/bruin als hoofdkleur, met 4 donkere strepen in de lengte-richting (waaraan hij zijn naam ontleend). Oudere exemplaren vertonen minder kleurcontrast en kunnen geheel egaal van kleur zijn.

Verspreidingsgebied: Zuid-Oostelijk Europa en Westelijk Azië Een van de weinige in Europa levende Elaphe soorten, welke de opmerkelijke lengte van 250 centimeter kan bereiken.

Het zijn dag aktieve dieren, die zich graag in holen van andere dieren (zoals: holen van knaagdieren, maar óók in diepen scheuren in gesteente of onder een stapel stenen) verbergen.

Ze leven in steppe-gebieden ; vrij droge gebieden met struiken of aan de rand van loofbossen. Vierstrepenslangen zijn voornamelijk grondbewoners, maar worden óók wel aangetroffen in bomen, waar ze (soms) een maaltijd zoeken in de vorm van een jong vogeltje of zélfs een ei... De rest van het dieët bestaat uit knaagdieren. Door de grootte van de slang, kunnen de prooien relatief óók zéér groot zijn ; tot de grootte van een rat !

Het is een weinig schuwe slang en zal zélfs bij een bedreiging niet snel bijten !

In juni - juli legt een vrouwtje tussen de 6 en 16 eieren die ongeveer 60 millimeter lang zijn en die komen in september tot oktober uit.

Er zijn 4 ondersoorten die in het gebied verspreid leven.
De bekendsten daarvan zijn ;
*Elaphe Quatorlineata Quatorlineata
*E.Q.Sauromates

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 21:52:52 +0200

De Nijlkrokodil.
Latijnse naam: Crocodylus Niloticus.

Bron foto: Wikimedia

De Nijlkrokodil is de grootste krokodil van Afrika. Met zijn lengte tot wel 6 meter en een gewicht van meer dan 700 kilo is hij voor zowel mens als dier een gevaarlijk roofdier.
Als overblijfsel uit de prehistorie is de krokodil het enige nog in leven zijnde lid van die reptielen waartoe ook de Dinosaurussen behoorden. Zijn leefwijze veroorlooft ons een interesante terugblik in het verleden.

Leefomgeving:
De Nijlkrokodil leeft in zijn verspreidingsgebied aan de oevers van een rivier, een meer of een waterplaats. Tijdens de regentijd, als de rivieren buiten hun oevers treden, gaan ze soms een heel eind buiten hun territorium en keren er pas terug als de waterspiegel gezakt is.

Voortplanting:
In het voorjaar graaft het wijfje een nest aan de oever van de rivier en legt daar haar eieren in. Het nest ligt zo dicht aan het water, dat het wijfje het vanuit het water kan bewaken, maar zover er vandaan dat het bij hoogwater niet wegspoelt.
De paring vindt plaats in ondiep water ,waarbij de dieren meestal wild en opgewonden om zich heen slaan. De paring wordt door enige rituelen vooraf gegaan.
De 30 tot 70 witte eieren, voorzien van een harde schaal, worden toegedekt met zand en 90 dagen lang bewaakt. Hoort de moeder de jongen in de eieren geluid maken, dan komt zij naar het nest en graaft de jongen uit. Indien nodig breekt ze zelf de eierschalen. Als de jongen uit het ei gekropen zijn, neemt zij ze in de bek en brengt ze een voor een in het water.

Weinig jongen worden volwassen. Eieren zijn gewild bij varanen, hyena's en ooievaars. De jonge dieren zijn een smakelijke prooi voor andere krokodillen, adelaars of grote vissen zodra ze in het water zijn aangekomen.

Voedsel en jacht:
De krokodil loert op dieren die aan het water komen drinken. Zijn prooi bestaat vooral uit gnoes, gazellen, buffels en wilde honden en een enkele keer mensen. De Nijlkrokodil pakt zijn prooi op het land en trekt hem met behulp van zijn krachtige kaken onder het wateroppervlak, en verdrinkt hem. De krokodil kan niet kauwen.
De prooi wordt daarom niet meteen opgegeten maar eerst onder water vastgelegd onder bijvoorbeeld een boomstam, om hem een paar dagen te laten rotten. Krokodillen eten hun prooi met botten, hoeven en gewei en al op.
Sterke maagsappen en van tevoren ingeslikte stenen maken het verkleinen en verteren van het voedsel mogelijk.

Korte info:
Het geslacht van een krokodillenbaby wordt bepaald door de broedtemperatuur. Onder de 30 graden worden het vrouwtjes, boven de 33,9 graden uitsluitend mannetjes.
De grootste krokodillensoort kan tot 7,5 meter lang worden, de kleinste soort nauwelijks langer dan 1,50 meter (Breedvoorhoofd krokodil). Een krokodil is als hij volgroeid is 4000 keer groter dan een ei.
Krokodillen zijn het naast verwant aan vogels. Krokodillen zijn van Alligators te onderscheiden door hun tanden. Bij echte krokodillen ligt de vierde tand van de onderkaak in een gleuf van de onderkaak, zodat bij gesloten bek zichtbaar blijft. Bij Alligators past deze tand zo in de bovenkaak dat hij bij gesloten bek onzichtbaar is.
In Afrika sterven door de Nijlkrokodil meer mensen dan door enig ander dier.

Bron:Joop Oudhoff

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 21:47:36 +0200

De koningscobra
Latijnse naam: Ophiophagus Hannah

Bron foto: Wikimedia

Herkomstgebieden: India, Birma, Indonesië, Zuidoost Azië.

In véél aspecten is dit één van de meest bijzondere slangen ter wereld;

Ondanks dat meeste exemplaren niet veel groter zullen worden dan ongeveer drie meter, zijn er - bij uitzondering - exemplaren van 5 meter bekend. Daarmee is de koningscobra de langste gifslang ter wereld.

Het gif van de koningscobra is een "perfecte" mix van hemo- en neurotoxinen en door de zéér virulente werking van de diverse proteïnen in het gif, is een beet van een koningscobra zéker dodelijk voor mensen die NIET medisch geholpen worden... Het gif is zelf ZO sterk, dat één beet voldoende gif produceert om 40 mensen mee te kunnen doden!

Over intelligentie wordt bij reptielen eigenlijk nooit gepraat, maar het mag toch op z'n minst "opmerkelijk" genoemd worden dat de koningscobra (in véél gevallen) monogaam is. Ze zoeken een partner en blijven bij dezélfde partner gedurende hun héle leven....
Daarnáást is de koningscobra één van de weinige dieren die broedzorg kent. Met broedzorg bedoelen we dat het dier eieren legt op een bepaalde plaats, deze afdekt met bladeren en takken, en daarna bewaakt... Een enkele keer komt het zélfs voor dat het mannetje hier óók aan mee doet... Pas als de eieren allemaal zijn uitgekomen, zal het vrouwtje haar bemoeienis met de jongen geheel vergeten.
De jongen zijn al kort na de geboorte voorzien van hetzelfde gif als hun ouders, weliswaar misschien een mindere hoeveelheid, maar nog altijd in staat om een volwassen mens met gemakt te doden....

In terrariums worden (over de hele wereld) al jaren koningscobra's met succes gehouden.
Uiteraard zijn er wél vele "ongelukken" bekend en zélfs enkele met dodelijke afloop...
Als je mij vraagt of het voor een "redelijk ervaren" gifslangenhouder wel te doen is, om een koningscobra te houden, dan moet ik tóch met klem afraden om er aan te beginnen.
Een cobra heeft een explosieve snelheid en zet eventuele angst om in een aanval.
Het houden van deze dieren moet worden voorbehouden aan een handjevol zéér ervaren mensen die ALLE veiligheidsvoorzieningen goed hebben geregeld en altijd met minstens twee mensen tegelijk aanwezig zijn in geval van....

Mensen die het bovenstaande lezen en zeggen: Belachelijk. Ik doe het tóch, zullen vroeg of laat hun vergissing bezuren en hopelijk kunnen ze dat dan nog návertellen!!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:10:38 +0200

Grond boa van Madagascar
Latijnse naam: Sanzinia Madagascarisiencis, óók wel Boa Mandrita genoemd.
Deze soort boa is ernstig bedreigd en valt onder CITES regeling A bijlage 1.

Foto: Eric Hagen

De strenge regels omtrent deze bedreigde diersoort zijn niet de énige reden dat deze soort niet byzonder vaak als hobby-dier gehouden wordt. Het is náást de strenge regelgeving een zéér dure soort en óók nog eens zéér moeilijk om te onderhouden!
Het is typisch géén beginnersdier....

Deze nachtaktieve soort jaagt voornamelijk op de grond, maar rust in de takken van bomen.

Jonge dieren zijn vaak mooi en fel gekleurd (vele kleuren mogelijk), maar naarmate ze ouder worden zullen ze bladgroen tot soms bijna zwart worden.

Er zijn exemplaren gevonden van 275 cm lengte, maar gemiddeld worden ze 150 cm.

Na een afkoelingsperiode (winterrust) van 6 tot 8 weken in oktober/november, zullen de solitair levende dieren tot een paring komen, waarna het vrouwtje na ongeveer 24 - 27 weken 10 - 18 levende jongen ter wereld brengt, welke een gemiddelde lengte zullen hebben van 40 á 50 cm. De jongen voeden zich voornamelijk met salamanders en hagedisjes.
Kweken in gevangenschap zijn in Nederland niet bekend en blijkt ook zéér moeilijk te zijn!

Omdat deze soort géén ondersoorten kent en slechts op één plaats ter wereld (Madagascar dus) voorkomt, is het zéér belangrijk dat de soort in gevangenschap in stand gehouden wordt door gespecialiseerde kwekers, die in de gaten houden dat er verantwoord gekweekt wordt zónder inteelt!
Wildvang (komt gelukkig vrijwel niet voor) kan alléén met een speciale ontheffing.

Nakweken kunnen onder nakweekregister en aanmelding bij CITES - Laser met een nakweekverklaring worden verkocht, maar ik raadt het alléén aan, aan mensen die een zéér ruime ervaring hebben en gedegen onderzoek gedaan hebben naar deze soort!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 21 Jul 2009 21:44:32 +0200

Dit "mannetje" heb ik bij rep gekocht.
Als ik de staartlengte vergelijk met de andere die ik heb lijkt het een vrouwtje te zijn.

De volgende 2 heb ik op de beurs in houten gekocht.
Deze heb ik gekocht als "vrouwtje" maar de staartlengte is evenlang als het mannetje dat ik tegelijk heb gekocht.

En dit is het gekochte mannetje.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:52:20 +0200

De vierteenschildpad
Latijnse naam: Testudo horsfieldii

Bron foto: Wikimedia

Herkomstgebied: Zuid-Europa, landen rond de Middellandse Zee

Klimaat: subtropisch 28 - 35 C

Bij de liefhebbers zijn de Griekse Landschildpad en de Moorse Landschildpad iets populairder, er is zéker een familie-band met déze schildpad!

Deze dieren kunnen zomers héél goed buiten gehuisvest worden, MITS men rekening houdt met de graaf- en klimgewoonten van deze dieren. Als bodembedekking zijn grove (stuifvrije) beukensnippers en grof zand prima! De dagtemperaturen moeten wél aangenaam zijn en het mag absoluut niet tochten: Deze dieren zijn hier héél gevoelig voor! Een eventuele eirlegbak moet voldoende diep zijn (minimum 80 cm) en liefst verwarmd. Bij het houden van méédere dieren, is het aan te bevelen om schuilplaatsen te creëren, zodat dieren zich kunnen afzonderen van hun soortgenoten. De nachttemperatuur mag gerust zakken tot zo'n 15 á 16 C.

Voor gezonde volwassen exemplaren is een winterslaap aan te raden, bij temperaturen van bóven het vriespunt tot zo'n 10C. Alvorens de dieren de drie maanden durende winterslaap te laten ondergaan, is het aan te bevelen om de temperatuur langzaam aan te verminderen, minder te voeren en te zorgen dat de maaginhoudt volledig verteerd is en met behulp van een lauwwaterbadje de ontlasting te bevorderen kort vóór ze volledig in winterslaap gaan. Ná de winterslaap rustig beginnen met de temperatuur op te laten lopen, en voedsel aanvullen met supplementen. Niet té snel de dieren naar buiten doen: Éérst volledig laten wennen in een binnenruimte!

Gezien het feit dat deze dieren vaak érg kieskeurig zijn met hun voedsel, is het aan te bevelen om een strak voedingsschema aan te houden. In de zomerperiode hebben ze vaak voorkeur voor zoete, rode vruchten en zijn geneigd om ánder voedsel te weigeren. Wees standvastig . zodat de dieren krijgen wat ze nodig hebben, anders zal een winterslaap tot vervetting van de lever leiden en de dood tot gevolg hebben. Zorg voor voldoende gevariëerd voedsel in de juiste samenstelling, waarbij het percentage fruit béter niet hoger dan zo'n 5 á 10% ligt!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:49:11 +0200

De halsbandleguaan.
Latijnse naam: Crotaphytus Collaris.

Foto: Rob Dumont

In tegenstelling tot de groene leguaan wordt deze soort niet byzonder groot. Lengtes van 25 - 35 cm zijn normaal! Deze in de basis groene dieren hebben vaak ook gele, grijze en bruine verkleuringen.
De twee zwarte banden in de nek zijn kenmerkend voor deze soort die daar ook z'n naam aan ontleent.
Vele wit/grijze vlekken completeren het geheel. Slechts de vrouwtjes maken onderscheid door tijdens de dracht felle oranje- of rode strepen te hebben op de beide flanken...

Deze dagactieve dieren komen voor in Mexico, Arizona tot het Zuid-Westen van het noordelijke deel van Amerika.
Hun habitat is droge- tot semi droge gebieden zoals woestijn, bosranden en rostachtige steppen.

Het zijn ietwat berveuze dieren die bij het minste geringste naar een schuilplaats vluchten, maar graag in de zon liggen op te warmen!
Ze jagen vaak aktief op allerlei insecten maar krekels zijn favoriet.

In Nederland maakt deze soort een goede indruk op véle terrariumliefhebbers. Ze kunnen redelijk makkelijk aan mensen wennen, hoewel jonge dieren nog wél eens in je vingers willen happen.
Omdat het nogal nerveuze dieren zijn, is het beter om deze dieren NIET in een dierenzaak aan te schaffen ; dáár zijn de dieren vaak al zó gestresst, dat ziekten binnen enkele dagen het diertje van het leven beroven.

Hoewel er enige ervaring is vereist, is er met deze dieren redelijk goed te kweken. Het kweken met deze dieren (dit is een persoonlijke mening!!!) is gunstig. Wildvangdieren zijn vaak minder gewend, hebben eerder last van stress en kunnen ziekten bij zich dragen.
Het kweken met deze dieren zorgt er óók voor dat er minder dieren uit het wild geïmporteert hoeven worden.
Het aanschaffen van deze dieren via een kweker heeft dus zonder méér al voordelen, maar tevens kan een kweker je ook uitstekende informatie geven, die specifiek op déze soort is gericht. Dierenzaken hebben deze specifieke kennis mééstal niet....

Voor mensen die zich nu afvragen hoe groot een terrarium moet zijn: Voor een koppeltje, dus twee dieren, is een minimale afmeting 100 cm breed, 40 cm diep en 40 - 60 cm hoog.
In het terrarium dienen veel schuilmogelijkheden te zijn, alsmede klimgelegenheid en een ondiep waterbassin waarin ze eventueel (gebeurt niet écht vaak) gehéél kunnen liggen.

Onder de leguanen is DIT één van de leukste en attractiefste soorten die er zijn!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:47:57 +0200

De Netpython
Latijnse naam: python reticulatus

Let óók eens op de detailtekening!!!

Tesamen met de anaconda behoort deze python tot de grootste slangen ter wereld. Lengtes van 7,5 meter zijn géén uitzondering . Als je dan óók nog eens bedenkt dat ze wel 10 meter lang zouden kunnen worden , dan snap je wel dat het géén dieren zijn die je even in huis haalt....

Ze leven in Zuid-West Azië en op de véle eilanden in de Stille Zuidzee in bossen en regenwouden nabij langzaam stromende rivieren.

Het voedsel van deze dieren bestaat uit vogels , hagedissen , varanen , maar óók grotere dieren zoals varkens. Er zijn zélfs (officiëel gedocumenteerde) gevallen van opgegeten mensen! In de 20ste eeuw zijn er 22 mensen gedood door een netpython , waarvan er 2 zijn gegeten.

De verdere levensbehoeften van deze soort zijn (nagenoeg) hetzelfde als van de gewone (donkere) tijgerpython , evenals paring en nakweek. Er kunnen wel 50 eieren worden gelegd , maar bij uitzondering kan dit oplopen tot 100! En óók de netpython kent 'broedzorg' , wat betekent dat de moeder zich OM haar eieren posteert en door middel van ritmische hikbewegingen de temperatuur van de eieren kan beïnvloeden.

Het temperament van deze dieren is NIET wat je van een pyton zou verwachten ; het zijn zéér agressieve dieren , die bij de minste benadering zullen bijten. Vanwege het feit dat deze soort vrij lange , naar achteren staande , vlijmscherpe tanden heeft , zijn beten van dieren die groter zijn dan 2 meter al ernstig te noemen. Een beet van een 5 meter lange netpython kán de gehele huid en onderliggende spierweefsels blootleggen! Het verdient dan ook aanbeveling om dergelijke slangen NIET als 'huisdier' te houden. Opvangcentra en dierentuinen zijn zéér voorzichtig met dit soort dieren , vanwege ongelukken tijdens de verzorging in dierentuinen élders in de wereld in de afgelopen eeuw...

In Azië is er een legende , die vertelt dat deze slang zó is geworden , nádat hij zichzelf steeds weer terugzag in souvenierstalletjes in de vorm van tassen , laarzen en kleding.... Met een beet , haalt het dier alléén maar een stukje huid terug dat van z'n familie is afgepakt.......

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:31:16 +0200

Zwarte Mamba
Latijnse naam: Dendroaspis Polylepis

Bron foto: Wikimedia

Deze dag-aktieve slang is de één-na-langste gifslang ter wereld en wordt alléén door de koningscobra voorbijgestreefd.

In tegenstelling tot z'n naam, is het dier niet zwart van kleur, maar olijfgroen tot bruin/grijs.

Deze soort komt voor in een groot deel van Zuid-Afrika en wordt tot in Angola en af en toe zelfs nog in Kenia.

Ze wonen in de lagere regionen van de savannes in holen (vaak van knaagdieren) of rotsspleten en onder omgevallen bomen, maar legt in z'n zoektocht naar prooien grote afstanden af!
De slang is hiertoe uitgerust met een slank lichaam en bijpassende kop bij een lengte tot wel 3,50 meter!

Gemiddeld krijgte deze eierleggende slang zo'n 12 eieren, waaruit de jongen (50 cm lengte) na 7 tot 9 weken tevoorschijn komen.

Mamba's zijn gevreesde jagers, die zich gedurende korte tijd met een snelheid van wel 12 - 19 kilometer per uur kunnen voortbewegen en niet bang zijn voor dieren en mensen.

In vaktermen wordt gezegd ; hij komt je hálen, ofwel het dier zal éérder aanvallen dan vluchten!
Met een gemiddelde van 1000 mg gif per afgegeven beet vespilt hij uiteraard niet álle gif die hij heeft.
100 tot 140 mg gif is al ruim voldoende om een gemiddeld mens te doden, indien er niet snél medisch ingegrepen wordt....

Voor de één een "aardig" alternatief voor de goudvis, maar wat MIJ betreft ; zéker niet weggelegd voor de gemiddelde reptielenhouder!!!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:29:56 +0200

Racer
Latijnse naam: Coluber Constrictor

Deze agressieve slang komt met 9 ondersoorten voor in Amerika.
Volwassen dieren kunnen in lengste variëren van 70 cm tot ruim 150 cm.
Ze zijn vaak blauw , blauwachtig/zwart , groen of licht bruin en hebben in de nek een fel gele plek.
Jonge dieren zijn héél anders gekleurd en getekend , hun kleur en tekening lijkt op vrijwel álle soorten jonge slangen om ervoor te zorgen dat ze niet opvallen!
Ze leven het liefst in half-open vlaktes aan de rand van bossen of weidegronden.
Hun diëet bestaat uit een zéér grote variëteit aan prooidieren , waaronder;
kikkers , vogels , amfibiën , muisjes , hagedissen , eieren , insecten , ongedierte en bij tijd en wijle óók slangen....
De mééste prooidieren (indien niet ál te groot) , worden levend naar binnen geslokt.
Omdat het dagaktieve jagers zijn , hebben ze prima ogen en zijn zéér snel!
Als je een racer wil oppakken , zal het dier je onderpoepen , musk (een sterk ruikende/stinkende stof) via de cloaca aan je smeren en je bijten.
De beet zélf is niet giftig , maar wél pijnlijk omdat de racer vrij lange tanden heeft en vaak méérdere keren zal bijten!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:21:50 +0200

Breedvoorhoofdkrokodil (ook wel Afrikaanse Kaaiman genoemd)
Latijnse naam: Osteolaemus tetraspis

bron Foto: Wikimedia

De niet ál te grote krokodil (maximaal 2,5 meter) behoort tot de échte crocodillia.

Ze komen voor in in het westelijke en centrale gedeelte van Afrika in dicht begroeide gedeelten van oerwouden. In de wat meer open vlakten, zouden ze al snél ten prooi vallen van Nijlkrokodil of de Pantserkrokodil, die veel vaker voorkomt!

Zoals te verwachten valt, eet deze soort vrijwel alles wat leeft, maar heeft óók wel iets byzonders; ze eten soms ook wel fruit....

Omdat de breedvoorhoofdkrokodil niet ál te groot wordt, wordt deze soort nogal eens aangeboden op beurzen of bij handelaren die het niet erg goed voor hebben met de door hun verkochte dieren.

In de opvang worden nog wel eens dieren aangeboden, maar gelukkig slechts enkelen per jaar.
De mééste mensen beseffen wel dat een dergelijk dier niet in de huiskamer thuishoort....

Het pantser op de kop van deze soort is enorm dik en sterk, en steekt enigzins af tegen de smalle kop en lange spitse snuit.
Oudere dieren zijn bruin tot zwart/groen en jonge dieren zijn te herkennen aan de zwarte stippen onder de keel en gele vlekken op het lijf (zie foto).

Als de jongen geboren worden zijn ze al zo'n 25-30 cm lang en meestal worden er uit de zwaar bewaakte eieren gemiddeld zo'n 25 jongen geboren.
Van ál deze jongen zullen er hooguit 1 of 2 volwassen worden.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 25 Jul 2009 00:09:54 +0200

Hierbij wil ik een Thread openen om Soorten geleedpotigen te omschrijven.

Ik zal maar met de deur in huisvallen.

ik ben al een tijdje opzoek naar de soort van mijn bovenstaande Spin.
Velen denken aan een Krulhaar( Brachyphelma Albopilosum) maarvele kenners denken daar anders over omdat de kleuren niet over een komen met de Krulhaar en de Carapax verschilt te veel.

Ze heeft ook wel wat weg van een Grammostola Spatulatus.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:43:41 +0200

Brachypelma Smithi (mexikaanse roodknie)

Foto Eric Hagen

Er zijn véle boeken verkrijgbaar over tarantula's, maar er zijn er slechts weinig waar déze spin niet in staat vermeld!
Ondanks dat er in de afgelopen 20 jaar diverse malen een ándere Latijnse naam aan dit dier is toegekend, omdat men dacht met een ánder genus te maken te hebben, is de naam nu tóch weer terug naar de alombekende Brachypelma...

Tegenwoordig staat dit dier in de CITES lijsten vermeld, omdat er zo'n enorme vraag naar deze soort was, maar er wordt door de wat méér serieuze liefhebbers mee gekweekt.
Helaas heeft dit óók negatieve kanten: Enkele kwekers kruizen verschillende soorten, waardoor er hybryden ontstaan: Een onduidelijke soort waarvan je niet echt kan zeggen welke het is....

Een trapje hóger op de ladder staat de Brachypelma auratum óók wel de 'hooglander' genoemd.
Dit dier het een mooiere kleur rood en is daardoor nóg interessanter voor liefhebbers.

Een páár onwaarheden die mensen hebben verzonnen over deze majestueuze dieren wil ik hier even rechttrekken:
Mannetjes worden NIET altijd tijdens/ná de paring opgegeten, als het mannetje snel genoeg wég komt kan hij zélfs méérdere paringen doen!

Het gif van tarantula's is niet in álle gevallen relatief ongevaarlijk, meestal blijft het bij een allergische reactie en wat zwelling en roodheid, maar énkele soorten hebben een ándere samenstelling van het gif, waardoor bijvoorbeeld het gif van Poecilotheria-soorten mensen écht wel in de preplemen kan brengen!

De roodknie (zoals de Brachypelma Smithi óók wel genoemd wordt) is in de wereld van spinnenliefhebbers een begrip. Deze dieren zijn vrijwel altijd goed hanteerbaar en bijten hóógstzelden. Er zijn exemplaren die wel 25 jaar oud geworden zijn, er is zélfs een melding van één dier dat 29 jaar oud is geworden.

In de véle jaren dat deze dieren al in Nederland als 'huisdier' verkocht worden is gebleken dat het een onderhoudsarm dier is en slechts weinig ruimte behoeft. Kosten zijn en blijven goed beheersbaar en beperken zich tot verschoning, verlichting en voer / mineralen, vitamine en kalk.

Bij het houden van één van deze dieren, zullen de kosten dan ook zelden hóger dan 2,5 euro per week liggen.

In Nederland zijn er diverse clubs- en verenigingen die uitstekende informatie kunnen geven en waar lidmaatschap zéker de moeite ( en het geld) waard is.

Denk eraan, spinnen hebben géén behoefte om geaaid te worden, maar bij een aantal soorten kán je een spin wél hanteren!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:42:29 +0200

Ringslangen (natrix natrix)

Een van de méést algemeen voorkomende slangen in Europa. Oók komen deze dieren in Rusland en Azië voor , tot zélfs in Noord-Afrika...

Kenmerkend voor deze soort is de 'halve maan vormige' tekening in de nek. Men vindt in diverse habitats ; bij riviertjes, meertjes , vijvers en bosranden. Volwassen dieren vervellen zo'n 4 á 5 x per jaar (in het zomerseizoen) en gebruiken om 'op te warmen' meestal een vaste zonneplek , maar niet op de heetste momenten van de dag! In Nederland komt het dier in ALLE provincieën voor , behalve in Zeeland. Het zijn absolúút geen agressieve dieren , wél zenuwachtig... Bijtincidenten komen zélden voor , maar deze slang heeft een wapen dat minstens even effectief is ; via de cloaca (geslachtsopening) scheidt het dier een zéér onaangename geur (musk) af .Het vervelende van deze geur , is dat het zéér moeilijk uit de kleding gewassen kan worden en dat handen wassen héél weinig nut heeft....

Foto: Rob Dumont

Het voedsel van deze dieren bestaat voornamelijk uit amfibiën , vissen en een énkel zoogdier. Jongen eten graag regenwormen en naaktslakken.Zomers worden door het vrouwtje zo'n 30 - 50 eieren welke na ongeveer 2 maanden zullen uitkomen. De eieren worden vaak in 'clusters' gelegd , dat wil zeggen dat het een samengesteld pakket is. Meestal worden clusters bijelkáár gelegd door verschillende vrouwtjes. De jongen die uitkomen , zijn gemiddeld zo'n 16-18 cm lang en worden vaak door roofvogels en ándere jagende dieren als een lekkernij gezien.

De Nederlandse soort heeft een groen/grijs/bruine basiskleur , met zwarte vlekken van de staart tot bijna aan de nek. Een tweetal zwarte zadels liggen vanuit de nek tot op de kop , met daarin de bekende halve maan aan beide zijden. Deze halve maan kan rood , geel , oranje , bruin of een combinatie daarvan zijn.... Gemiddeld zal een ringslang niet veel groter worden dan 1 meter , maar vrouwtjes kunnen tot wel 1.50 meter lang worden.

Volgens de Nederlandse DierenBeschermingsWetgeving is het strafbaar om een wildvangdier te bezitten. Dieren die worden gevonden , kunnen het béste metéén weer worden uitgezet.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:35:10 +0200

Kousenbandslang
Latijnse naam: Thamnophis

Foto: Eric Hagen.

De kousenbandslang is een véélvoorkomende slang in vrijwel gehéél Noord-Amerika.
Met zo'n 13 hoofdsoorten en 35 ondersoorten is dit één van de opmerkelijkste soort slangen in Amerika.
Gemiddeld worden ze niet veel langer dan anderhalve meter en zijn slanke ranke dieren.
Je vindt ze voorál in waterrijke gebieden, zowel ver buiten de stad als aan de rand van de steden!

Voedselbron van deze dieren is veelzijdig ; voornamelijk vis staat op het menu, maar kleine amfibiëen en zelfs wormen worden gewaardeerd!
In gevangschap zullen eigenaren vaak dode (diepvries) vissen voeren, waarbij opgemerkt dient te worden dat dode vis vitamine B1 afbreekt.
Aangezien deze vitamine wél noodzakelijk is voor het functioneren van deze dieren, dient dit te worden aangevuld met thiamine, een vitamine B1 die in tabletvorm verkrijgbaar is.Door de tabletten tussen twee lepels fijn te maken, krijg je een poeder dat je met enige moeite in een dode vis stoppen, die je daarná kan voeren.
Door deze verhoogde concentratie van B1, zal er voldoende overblijven om de kousenband gezond te houden!Het toevoegen van thiamine hoeft slechts één á twee keer per maand te gebeuren!

Gedurende de winterperiode overwinteren deze dieren vaak met véle duizenden bij elkaar, ietwat ongebruikelijk voor reptielen.
Vrouwtjes zijn als ze volwassen zijn duidelijk groter en dikker dan mannetjes.
De paring is vaak een chaotische toestand waarbij een vrouwtje vaak omgeven wordt door honderden mannetjes die gezamelijk een soort bal vormen.

Als hobby-dieren worden deze dieren váák gehouden over de hele wereld en ze doen het prima!
Het aanpassingsvermogen van deze dieren is zéér groot en door lagere temperatuurbehoeften is het kostenplaatje voor het houden van deze dieren niet extreem hoog!
Door de grote diversiteit in soorten, maten en zelfs kleuren, is dit dier populair en kweken met deze dieren is niet ál te moeilijk.
Ze zijn eierlevendbarend, wat betekent dat er er géén eieren in een broedmachine gestopt hoeven worden, maar dat er dus levende jongen geboren worden.

Dankzij het medium internet hoef je niet lang te zoeken naar specifieke informatie ; als je bij een zoekmachine het woord kousenband of Thamnophis intoetst, vindt je gemakkelijk honderden sites met informatie.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:32:50 +0200

Blauwtongskink
Latijnse naam: Tiliqua Scincoides.
De dieren genieten een zéér lichte beschermingsstatus: Cites D.

foto Patrick Keij

Deze skinken hebben een vrij dik lichaam, dat wel 50 centimeter lang kan worden, met daaraan vast 4 héle korte dikke pootjes.De kop is in vergelijking met het lichaam óók vrij grof.

De kleur van de dieren kan variëren van goudkleurig tot zilverkleurig, waarbij de bronskleurigen het mooiste zijn!

Het zijn woestijnbewoners die in Australië wonen.

Het is een relatief vrij duur dier, dat wél door véle mensen gehouden wordt, omdat een jong aangekocht dier vaak 'redelijk' aan mensen gewend kan raken.

Deze dieren zijn ovivipaar, d.w.z. het zijn eierlevendbarende dieren!

Het benodigde voedsel is erg divers ; vanaf nestratjes, slakken en insekten, tot aan bepaalde bloemen, groenten en fruit!

Deze soort kan hoge temperaturen verdragen, vanaf 40 graden overdags, tot 30 graden 's nachts!

Ze hebben wél een vrij groot terrarium nodig ;
voor een koppeltje is een maat van 1.80 x 60 x 50 toch wel een minimum!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:25:41 +0200

de Mangroven Nachtboomslang.
Latijnse naam: Boiga dendrophila.

Bron foto: Wikimedia.

Het gaat om een wat langere, slanke en boombewonende slang, welke tot de gifslangen behoort. Deze slang heeft echter de giftanden áchter in de bek gefixeerd (in vaktermen heet dat opystoglief) en is voor mensen in ieder geval niet dodelijk. Omdat het om een 'ietwat' zenuwachtige soort gaat, zij bijtgevallen zéker niet ongewoon, doch bij de meeste beten zullen de achter in de bek gesitueerde
giftanden niet gebruikt worden. Dat wil NIET zeggen dat een beet gehéél ongevaarlijk- of pijnloos is, want de vóór in de bek staande (niet giftige) tanden zijn relatief vrij lang en héél scherp.
Een beetwond moet altijd serieus genomen worden en dus goed ontsmet en verbonden worden.

Vrijwel álle boiga-ondersoorten leven in bomen in de mangrovengebieden in Azië en hebben zich gehéél aangepast op het leven in deze gebieden. De warmte en luchtvochtigheid in deze gebieden vormen een ideale basis voor een perfect reptielenleven.Het zijn razendsnelle jagers die van tak tot tak klimmen om een prooi te verschalken. Prooidieren zijn vaak vogels, vleermuizen maar ze eten met hetzélfde gemak óók kleinere zoogdieren zoals muizen en dergelijke.

Over een maximum lengte van deze dieren is er véél onenigheid, maar ik heb persoonlijk wel eens exemplaren gezien van 260 centimeter lengte, die zo dik als een onderarm waren. Dieren die in gevangenschap geboren zijn, zijn vaak beter te hanteren en zijn minder moeilijk in de verzorging.

Omdat dit bést wel bijzonder attraktieve dieren zijn, worden ze veelvuldig door beginnende- én gevorderde gifslangenhouders in het terrarium gehouden. De fout die hierbij het méést gemaakt wordt, is dat men een té klein terrarium heeft, waardoor dieren soms héél erg belemmerd worden in hun vrijheid, wat stress met zich mee brengt. Omdat stress nog stééds doodsoorzaak nr.1 is onder reptielen is dus een flinke ruimte van levensbelang! Een goede leidraad voor de grootte van een terrarium voor mangrovenslangen is; de hoogte van de bak moet minimaal 2/3 van de lengte van de slang zijn, de breedte idem dito en de diepte minimaal 1/3.
Een dergelijk grote bak is vaak moeilijk te verwarmen en te bevochtigen, dus dit vergt enige investering en/of creativiteit. Omdat het om razendsnelle boombewonende dieren gaat, is het aan te raden om géén ándere huisdieren in de ruimte toe te laten waar het terrarium staat. Een ontsnapping is bijna NIET uit te sluiten....

Bron : TCN Animal Resque.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 25 Jul 2009 22:21:10 +0200

Voordat je begint met een vogelspin dien je wel rekening te houden dat zo'n spin geld kost. Daar bedoel ik niet alleen de aanschaf van het dier maar ook het terrarium, de bodembedekking, de schuilplaats, het drinkbakje, de watersproeier en het wekelijkse eten en drinken (watergel).

Hier zijn een paar dingen waar je rekening mee moet houden als je met een vogelspin wil beginnen.�
�
�
� Het terrarium:

Het terrarium moet aan een aantal voorwaarde voldoen namelijk het oppervlakte moet groot genoeg zijn voor de vogelspin die je wil gaan houden.
Minimaal 8 x de lichaamslengte^(*) (van een volwassen exemplaar) x de lichaamslengte ^(**).
Dit is echt het minimale.
�
-Bij bodembewoners moet je daar ook nog eens een schuilplaats en waterbak bij rekenen.

-Bij boombewoners moet er wel een drinkbakje op de grond maar er hoeft geen schuilplaats op de grond bij maar i.p.v. een stuk kurkschors of een dikke tak waarachter ze zich kunnen verschuilen. Het terrarium moet dan ook 4 x de lichaamslengte van een volwassen vogelspin hoog zijn.

-Bij een graver is er helemaal geen schuilplaats en waterbak nodig omdat die zelf haar gang graaft en water uit de grond haalt. Maar hier moet je wel een laag van 30 tot 50 cm aarde hebben.
� De verlichting:

Verlichting in een terrarium is uit den boze omdat de lamp te heet wordt maar ook omdat de spin niet echt gediend is van fel licht.
Ook direct zonlicht is heel erg slecht voor een vogelspin.
Doordat de ramen het licht breken en daardoor een vergrootglas effect kan ontstaan waardoor de temperatuur boven de 30^oC kan uitstijgen en daardoor de vogelspin gekookt wordt.

De Bodembedekking:

De aarde die je als bodembedekking gebruikt mag geen voedingsstoffen, zoals compost kunstmest en andere meststoffen, bevatten.
Belangrijk is ook hoe veel en hoe lang dit materiaal water vast kan houden dit i.v.m. de luchtvochtigheid in het terrarium.
Je houdt de� luchtvochtigheid� op peil door minimaal 1 maal per week te sproeien.
�
In een reptielenspeciaalzaak kan je speciaal daarvoor bestemde producten kopen. Dit zijn bijv. coco-humus als brik of los te verkrijgen. Turf kan ook heel goed als bodembedekking worden gebruikt. Zorg er wel voor dat het materiaal dat je gebruikt een los-vaste samenstelling heeft (dus geen harde brokken).
�
�
Het drinkbakje:

Zorg er altijd voor dat het drinkbakje nooit te diep of te groot is. Als dat wel het geval is kan een vogelspin verdrinken, doordat� haar boeklongen dan vollopen met water. Een andere methode om dit te voorkomen is watergel te gebruiken i.p.v. gewoon water.
�
�
De schuilplaats:

Er zijn genoeg schuilplaatsen te koop maar houd met de aanschaf hiervan rekening mee dat de spin erin moet passen.
Er zijn een paar makkelijke manieren om een schuilplaats te maken:

1) Neem een oud krekelbakje. Maak deze schoon. Knip uit een zijkant een groot gat en plaats deze omgekeerd in het terrarium en bedekt deze dan met de bodembedekking.

2) Neem een stuk kurkschors met een opening die groot genoeg is en plaats de in het terrarium, deze kan je wel of niet met de bodembedekking bedekken.
�
�
Het klimaat in het terrarium:

Het klimaat in het terrarium is erg belangrijk voor de welzijn van je spin. De luchtvochtigheid is te regelen door indien nodig met een watersproeier het terrarium vochtig te maken. Persoonlijk prefereer ik een drukspuit met aparte sproeimond boven een gewone plantenspuit, omdat je hiermee de vogelspin� nagenoeg niet� lastig hoeft te vallen.
De temperatuur is via een warmtemat, die aan de buitenkant van het terrarium gemonteerd wordt, redelijk makkelijk te regelen. Meestal moet de temperatuur overdag tussen de 25^o en 28^o C zijn.
Sommige vogelspinnen� mogen ook een winterrust houden maar dat adviseer ik alleen als je er mee wil kweken.
^(*) Lichaamslengte is de lengte tussen het begin van de kop (Cephalothorax) zonder de gifkaken en het achterste deel van het achterlijf (abdomen) zonder de spinnerets. (zie de anatomie van een vogelspin: de lichaamsdelen).
^(**)Rekenvoorbeeld:
Een Brachypelma smithi heeft een lichaamslengte van 7 cm.De oppervlakte wordt dan: 8 x 7 x7 = 392 cm²Een terrarium van 20x30x20 (bxdxh) heeft een oppervlakte van 20 x 30 =600 cm².
Het verschil is 600 – 392 = 218 cm² .
Dit verschil kan je gebruiken voor een schuilplaats en een drinkbakje.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 25 Jul 2009 22:26:13 +0200

� De bovenkant:

De uitleg:

Abdomen	achterlijf
Carapax	kopschild
Cephalothorax	kopborststuk
Cheliceren	gifkaak
Spinnerets	wordt gebruikt om het web te vormen
Thorax	rugschild
Thorax groeven	inwendige aanhechting van de poot- en zuigmaagspieren
�	�

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 25 Jul 2009 22:28:08 +0200

� De onderkant:

De uitleg:

Abdomen	achterlijf
Boeklong	ademhalingsorgaan
Cheliceren	gifkaak
Coxa	heup
Epigastale groeve	groef met daarin de geslachtsopening
Spinnerets	wordt gebruikt om het web te vormen
Spintepels	hier wordt het web aangemaakt uit verschillende klieren
Sternum	borststuk

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 25 Jul 2009 22:31:33 +0200

� De poten:

De uitleg:

Coxa	heup
Femur	dij
Metatarsus	middenvoet
Patella	knie
Pedipalp	taster
Tarus	voet
Tibia	scheen
Trochanter	dijring

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 25 Jul 2009 22:33:52 +0200

De lichaamdelen:

Het lichaam van een spin is in drie delen te verdelen.

Cephalothorax	Kopborststuk
Petiolus	Lichaamssteel
Abdomen	Achterlijf

lichaamslengte:

Hieronder is een afbeelding met de manier hoe men de lichaamslengte van een vogelspin bepaalt.
De lichaamslengte is de maat die aangegeven wordt als men het over de lengte van een spin heeft.Lichaamslengte word vaak afgekort tot LL.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 21:37:25 +0200

Kameleons

Kameleons vallen allemaal onder CITES wetgeving; de Chamaeleo Chamaeleon valt zélfs onder CITES A, wat de strengste wetgeving behelst.

kameleons zijn dieren die verticaal zijn afgeplat en een (relatief) vrij lange staart hebben waarmee ze zich kunnen vastgrijpen.
Aan de voetjes hebben ze 5 tenen, welke per 2 en 3 aan elkaar zijn gegroeid.
De meeste soorten hebben hebben een kam onder de keel, onder de buik, op de rug, kop en staart.
De twee opmerkelijkste kenmerken van kameleons zijn:
* De lange tong (zo lang als het lichaam + staart)
* De ogen, welke onafhankelijk van elkaar bewegen.

Kameleons zijn géén beginnerdieren ; zélfs onder de meest perfecte omstandigheden worden kleine soorten niet veel ouder dan 1 á 2 jaar, terwijl grotere soorten vaak de 6 jaar niet halen (kunnen wél tot 10 jaar oud worden).

Het aannemen van bepaalde kleuren, wordt meestal toegedicht aan aanpassing aan de achtergrond, gehéél ten ONRECHTE.
Het veranderen van kleur heeft te maken met verschillende dingen:
*Als het te warm is, zal een kameleon lichter van kleur worden om warmte áf te geven
*als het te koud is wordt een kameleon donkerder van kleur om warmte aan te trekken
*Imponeren
*dag- nachtritme
*paringsbereidheid (of onbereidheid)
*afschrikken van aanvallers

Er zijn zo'n 130 soorten kameleons uit 4 geslachten.
De meesten komen uit gebieden zoals;
*Arabië
*Afrika
*India
*Sri Lanka
en de C.Chamaeleon komt voor in zowel Zuid-Europa als Noord-Afrika.

Kameleons zijn échte klimmers, dus een groot aantal klimmogelijkheden mogen in een terrarium niet ontbreken. Plaats zowel horizontaal als verticaal een aantal klimtakken.
Kijk echter wél uit dat dieren die vallen NIET klem komen te zitten, of een dwarslaesie oplopen doordat ze ergens óp vallen.
Op de bodem van een terrarium kunt u een turf/zand mengsel gebruiken of kunstgras en zélfs vermiculiet met (fijn en stuifvrij) zaagsel werken prima.
De meeste kameleons begeven zich zélden op de bodem, dus houdt óók de klimtakken goed en hygiënisch schoon!
Enkele soorten drinken water uit een waterbak, maar anderen drinken douwdruppels van aanwezige planten en weigeren uit een waterbakje te drinken. Een plantenspuit waarmee gekookt water wordt verneveld, kan hier helpen.

Het terrarium moet een minimale hoogte hebben van 50 cm (hoger is beter) en een bodemoppervlakte van een halve vierkante meter (per dier) is optimaal.
Deze dieren kunnen overigens het beste solitair gehouden worden....

Voor beginners het volgende advies:
Lees éérst een paar goede boeken, bezoek een aantal internet websites en vraag advies bij een vereniging VÓÓR je een kameleon aanschaft, het ondoordacht aankopen van een kameleon leidt ALTIJD tot preplemen voor het dier en is in véél gevallen de oorzaak van een vroegtijdig
overlijden...
Zonder een gedegen kennis over deze dieren is het beter om er NIET aan te beginnen!!!

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 27 Jul 2009 13:37:25 +0200

UV-B lampen bezorgen veel reptielenliefhebbers flinke hoofdbrekens.
Er zijn zelfs zaken die de beginnende liefhebbers UV-A lampen meegeven (UV-A zit in vrijwel alle daglichtlampen) in plaats van de benodigde UV-B lampen.
UV-B is voor vele terrariumdieren nodig om vitamine's aan te maken zodat calcium beter kan worden opgenomen in het lichaam , dat benodigd is voor de skeletopbouw.
Buiten (ook in de schaduw) komt het allerbeste UV-B voor , maar kan niet door glas heendringen.
1 uur buiten staat gelijk aan ongeveer een hele week UV-B lampen.
Zelfs de allerbeste (en duurste) UV-B lampen zijn beperkt en verliezen al na één maand UV-B kracht. Van vrijwel alle UV-B lampen kan gezegd worden , dat er na ongeveer een half jaar géén UV-B meer wordt afgegeven.
Daarom is het belangrijk om regelmatig de lampen te verwisselen en bij te houden hoe oud de lamp is.
De spaarlampen geven gemiddeld een lage UV-B straling af (afhankelijk van de sterkte) ,
gloeilampen zijn al beter , maar gaan sneller kapot. De beveiligde- of voorgeschakelde lampen zijn vaak het beste , maar ook het duurste.
In deze tijd van bezuinigingen is het niet raadzaam om op deze lampen te bezuinigen , want de tarieven van dierenartsen zullen zéker niet omlaag gaan!

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:18:47 +0200

Eyelash Viper (Bothriechis schleglii)

De spitse opstaande schubben boven de ogen zijn zonder twijfel het meest karakteristieke kenmerk van een Schelegels groefkopadder. Aan de wimperachtige aanblik van deze schubben dankt hij zijn Engelse naam ‘Eyelash Pit Viper’, of ook wel Wimper-groefkopadder. Natuurlijk zijn het geen echte wimpers want slangen hebben geen beweegbare oogleden en wimpers hebben. Waaróm de schubben er zo uitzien is (nog) niet echt bekend. Er gaan geruchten dat dit een beschermende funktie voor de ogen zou hebben. Als een groefkopadder door dichte begroeiing kruipt zorgen de stekels boven het oog ervoor dat luchtwortels, lianen en takken op een afstand worden gehouden van de doorzichtige schub, die het oog bedekt. Omdat deze dieren voornamelijk op en tussen luchtwortels, lianen en takken gevonden worden zou dit een logische verklaring kunnen zijn. Tot een paar jaar geleden werd deze slang tot de landspuntslangen (nog wél bekend van Enkhuizen...) van het geslacht Bothrops gerekend. Op basis van hun slanke lichaamsbouw, grijpstaart en boombewonende levenswijze werden deze relatief kleine groefkopadders in het geslacht Bothriechis, de palm-groefkopadders geplaatst. B. schlegelii is een middelgrote soort met een maximale lengte van ongeveer 80 cm incl. de korte staart. De meeste volwassen dieren meten echter tussen de 50 en 60 cm. Het kleurpatroon van dit soort is extreem variabel en zelfs de jongen in een nest kunnen verschillend van kleur zijn. De grondkleur is over het algemeen groen, olijf groen, bruin of grijsbruin, getekend met vlekken, stippen of dwarsbanden in allerlei kleuren. Het resultaat van deze variatie van kleuren en vormen is een onregelmatige patroon, dat er voor zorgt dat deze slangen vrijwel onzichtbaar worden wanneer ze stil op een bemoste tak of op een blad liggen.

Zelfs als je exact weet waar er één zich bevind is het soms heel moeilijk om een groefkopadder terug te vinden.

Bothriechis schlegelii is een relatief algemene verschijning in de laaglandregenwouden van Midden en noordelijk Zuid-Amerika in veel gebieden is het één van de algemene gifslangen maar vanwege hun goede camouflage wordt ze heel slecht gezien. Een uitzondering is de unieke oropel een felgele gekleurvariant van deze soort, die voorkomt in de Carabische kustvlakten van Honduras, Nicaragua en Costa Rica. Deze schitterende felgekleurde slangen worden regelmatig opgerold aangetroffen op Palm of Heliconia bladeren, waar ze heel goed zichtbaar zijn. Of de felle kleur een waarschuwingskleur is is niet bekend. Zoals ik al eerder beschreven heb zijn de meeste groefkopadders goed gecamoufleerd. Toch hebben ze allemaal tijdens hun leven een felgekleurde lichaamsdeel gehad: het staartpuntje van juvenielen (jongen) is contrasterend gekleurd. Door het uiteinde van de staart op een kronkelende manier te bewegen, doet de slangenbaby een worm na(zonder geluid) Dit is natuurlijk een lekkernij voor hagedisjes en kikkers, de belangrijkste prooidieren van jonge B.schlegelii.

Een prooidier dat binnen grijpafstand passeert wordt bliksemsnel gegrepen. Veel groefkopadders bijten hun prooi en laten die snel weer los. Hagedissen en knaagdieren hebben scherpe nagels en tanden. Door dit te doen beschermen ze zich tegen het verwonden hiervan. De hongerige slang volgt op zijn of haar gemak het geurspoor dat de in doodsstrijd wegvluchtende prooi achterlaat. Schlegels groefkopadder daarentegen bijt en houdt vast totdat het slachtoffer bezwijkt aan de werking van het gif. Om tevoorkomen dat de kwetsbare warmtegevoelige groeven van de slang beschadigd worden, bezit deze soort een speciale huidplooi die zich over de groeven vouwt tijdens het eten. Op die manier kan een krabbend en bijtend dier weinig schade aan richten.

Hoewel B. schlegelii een redelijk kleine gifslang is heeft het een relatief sterk gif. Bijtongevallen veroorzaakt door deze slang zijn niet ongewoon, maar over het algemeen lopen ze goed af. Een groot gedeelte van de beten vindt plaats in gezicht nek of schouders van mensen, die zich door dichte begroeiing wanen. Beten in de nek of borst zijn over het algemeen extreem gevaarlijk en jaarlijks overlijden in Costa Rica drie tot zes mensen aan de gevolgen van een B. schlegelii beet. Af en toe vertonen Schlegels groefkopadders een zeer indrukwekkend verdedigingsgedrag, waarbij zij hun bek ver opensperren in de richting van het gevaar zonder daarbij de giftanden uit te klappen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 11:14:40 +0200

Boa Constrictor Constrictor

Foto: Eric Hagen

Over boa's doen héél veel verhalen de ronde;
exemplaren van 5 meter (en langer) zouden kinderen hebben opgegeten. Ze zijn in staat om een betovering uit te spreken (Suriname) . Beschikken over helende krachten (Peru). Smaken lekker (diverse Zuid-Amerikaanse landen).

Maar over één ding kunnen we het allemaal eens zijn: Boa's zijn bijzonder intrigerende dieren die zich mogen verheugen (?) in een enorme interesse van reptielenbezitters.

De verhalen zijn natuurlijk slechts locale ideeën over deze vaak uit de natuur geroofde slang.
Lengtes kunnen wel eens oplopen tot zo'n 3,5 meter, maar véél grotere exemplaren zijn niet officieel bekend.
Ook het feit dat ze mensen (in dit geval kinderen) zouden hebben gegeten, is niet officieel bevestigd.
WEL staan ze bekend om een enorm pijnlijke beet en (uiteraard) vanwege hun enorme wurgkracht.
Ondanks dat de meningen verschillen over wélke boa nou het mooiste is, zal de meerderheid de Surinaamse ondersoorten als de mooiste aanduiden.

Boa's zijn eilevendbarend, wat wil zeggen dat zij ná een paring, de eieren in het lichaam uitbroeden, waarna de jongen levend ter wereld komen.
Hierdoor is de draagtijd van boa's vaak veel langer dan bijvoorbeeld bij pythons, maar er is ook minder risico wat betreft temperatuurverschillen waardoor eieren vaak niet uit komen.
Aan de andere kant houdt het WEL in dat de boamoeder vaak minder prooien kan eten, waardoor zij gedurende de draagtijd enorm veel van haar reserves verbruikt en heel mager wordt...
Boa's kunnen tot wel 50 jongen in één worp hebben, hoewel een jonge boa in een éérste worp vaak niet meer dan 10 jongen voortbrengt.
Na de geboorte is de bemoeienis van de moeder meteen afgelopen, de jongen moeten vanaf het éérste moment voor zichzelf zorgen.
Na de eerste vervelling (4-8 dagen na de geboorte) zullen de jongen hun eerste prooi gaan jagen...
In de natuur zullen er van élke 100 jongen die geboren worden, er slechts 3 een volwassen leeftijd bereiken en misschien slechts één de maximale leeftijd van zo'n 50 jaar !

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 27 Jul 2009 13:48:10 +0200

Ziekten of parasieten bij reptielen zijn gevreesde zaken.
Niemand vindt het prettig om dit te moeten ontdekken bij zijn/haar reptielen.
Dit is vaak de reden dat dingen "even op z'n beloop" worden gelaten.
Omdat tussen de ontdekking van een ziekte/parasiet en het ondernemen van aktie hiertegen vaak al enkele dagen zit , sterven er vele dieren onnodig....
Elk abnormaal gedrag of teken (vaak zichtbaar aan/op het dier) moet voor de reptielenbezitter al reden tot ongerustheid opwekken.
Uitstellen van aktie kan de rekening onnodig doen oplopen of zelfs dodelijk eindigen voor een of meerdere dieren in uw collectie!
Advies:
Bij elke twijfel of zekerheid omtrent eventuele ziekte of parasieten , neem kontakt op met je dierenarts/deskundige!!!!
Beter één keer teveel , dan één keer te LAAT......

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 15:37:19 +0200

De Bijtschildpad
Latijnse naam: Chelydra Serpentina

Foto: Moondigger

De naam Bijtschildpad heeft deze agressieve schildpaddensoort te danken omdat hij naar alles bijt wat in zijn buurt komt.
Hij is voor niets bang , zélfs niet voor jonge krokodillen en alligators.

Het zijn omnivore dieren , die iets méér plantaardig- dan dierlijk voedsel eten. Vanuit het water pakken ze soms watervogels!!

Hij is grof gebouwd hij heeft vlijmscherpe nagels en sterke kaken waarmee hij zelfs een hand van een volwassen persoon af kan bijten.

Bijtschildpadden leven de meeste tijd van hun leven onder water en vooral hun eerste levensjaren houden ze zich goed schuil om te voorkomen dat ze door ándere diersoorten worden opgegeten!Ze groeien ontzettend snel dat kun je ook wel zien aan hun pantser (schild) want die is al na 1 jaar ruim 15 cm.
Ze kruipen over de bodem van rustig zoet water zoals een meertje plassen en rivieren.
Vandaar dat ze ook steeds meer gezien worden hier in Nederland (wat natuurlijk niet goed is want dit zijn ontsnapte of uitgezette exemplaren).
Ze bewegen zich langzaam in het water aan land bewegen ze zich heel onbehouden.

In het noordelijke deel van de Verenigde Staten en Canada overwinteren ze zelfs onder water.Ook overwinteren ze wel in holen van ándere dieren , sóms zelfs meer tientallen tegelijk...
En ze blijven zelfs nog actief als de bovenlaag bevroren is.

Als hij op het land is en hij voelt zich bedreigd dan reageert hij heel agressief, hij gaat hoog op de poten staan en valt aan met zijn scherpe bek open en als hij de kans krijgt bijt hij.

Bijtschildpadden jagen op vrijwel alle dieren mits hij ze aankan zoals vissen , kleinere schildpadden ,waterslangen en zelfs alligatorjongen.
Ook grotere dieren pakken ze alleen scheuren ze die aan stukken met hun scherpe klauwen.

Sommige ondersoorten hebben een leuk trucje om hun prooi te vangen, ze hebben een tong die heel fel gekleurd is en die bewegen ze dan net als of het een wormpje is de vis komt eraan en zwemt zo de bek van de schildpad in.

De paring vindt plaats in het water hierbij klimt het mannetje(wat kleiner is) boven op de rug van het vrouwtje.
Vroeg in de lente wordt er een gat gegraven voor de ongeveer 24 eieren en wel dicht bij de oever en wordt weer dicht gemaakt met aarde.
In de nazomer worden de eieren gelegd die na ongeveer 2 á 3 maanden uitkomen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 15:41:36 +0200

De copperhead
Latijnse naam: Agkistodron Contortrix Pictigaster

De copperhead komt voor in het oostelijke deel van de VS.
Het dier behoort tot de groefkopadders en is familie van de cottonmouth.
Copperheads bewonen licht beboste en flink begroeide gebieden, welke helaas vaak in de buurt van mensen gevonden worden!

Ze eten knaagdiertjes, vogels, slangen, ongewervelden en amfibiëen. Door deze variëteit in hun voedsel kunnen ze prima náást de mens leven.
Helaas zijn ze hierdoor wél de soort die in Amerika voor de mééste giftige beten zorgen, zónder dat dit overigens een agressief dier is!
Slecht in geval iemand op het dier gaat staan of het prepeert te pakken, zal het overgaan tot een aanval....

Lengte: tot ruim één meter, maar er zijn exemplaren die 1,5 meter worden!

Volgens boeken is dit een dier waarin je weinig vertrouwen kan/mag stellen,maar ik ben persoonlijk een héle ándere mening aangedaan: In gevangenschap zijn deze dieren zéér betrouwbaar, vanwege het feit dat je gewoon zéker weet dat ze je aanvallen als ze de kans krijgen!
In de natuur valt hun patroon niet op tussen de herfstbladeren,waardoor ze de perfecte schutkleur hebben en vaak kunnen ontsnappen.
In gevangenschap bestaat de vluchtmogelijkheid niet, waardoor ze slechts één laatste redmiddel hebben en dat is bijten....
Het gif is slechts zélden dodelijk, maar veroorzaakt enorme misselijkmakende pijnen en weefselbeschadigingen, waardoor het noodzakelijk is om medische hulp te zoeken.

Een van de leuke byzonderheden van deze slang is, dat ze levende jongen ter wereld brengen.
De jongen zijn na de geboorte metéén even giftig als de ouders, misschien is slechts de hoeveelheid gif is minder.

Byzonderheden:
Indien het dier zich bedreigd voelt, zal het met de staart zéér snél heen en weer bewegen waardoor het een ratelslang imiteert.
Als je een copperhead hanteert (iets dat slechts door zéér ervaren mensen gedaan mag worden!) zal het dier de staart om je hand/arm preperen te wikkelen en een zéér penetrante stof (musk) afscheiden uit de cloaca .Deze geur is moeilijk af te wassen!
Vrijwel álle in gevangenschap geboren jongen weigeren in het begin om te eten en dienen dus enige tijd te worden gedwangvoederd, een zéér precair werkje waar zélfs de ervaren liefhebbers vaak de gróótste moeite mee hebben...

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 20:17:17 +0200

De groene leguaan .
Latijnse naam: Iguana iguana.

Foto: Rob Dumont

De groene leguaan is een van de grotere hagedissoorten.

Meestal worden de volwassen mannetjes tussen de 120 en 140 cm.(zonder staart gemeten) en de vrouwtjes tussen de 90 en 120 cm. Het grootste exemplaar schijnt 230 cm. te zijn geweest en 10,5 kilo zwaar.

Naast alle andere vijanden zoals slangen, katachtigen en roofvogels, is de grootste vijand van de leguaan de mens; Het hele leefgebied(het bos) van de leguaan wordt totaal leeggehaald voor het hout. Helaas wordt hiertegen weinig tot NIETS gedaan ; véle kleinere stichtingen zéggen zich sterk te maken voor het behoudt of nieuwe aanplant van bossen , maar maken dit NIET waar....

Niet alleen worden leguanen gegeten, maar ook hun eieren.Schijnbaar zijn het niet alleen de mooiste dieren maar ook nog eens de lekkerste. Oók worden er nog steeds dieren gevangen om verkocht te worden als huisdier en dit zal nog váker gaan gebeuren omdat er een instantie is die het fokken van reptielen en exoten tegen wil gaan.

In het meest noordelijke deel van hun verspreidingsgebied komt een variëteit voor met hoorntjes op de neus(deze worden soms Iquana rhinolopha genoemd). Het gaat hier niet om een aparte soort of ondersoort, want gehoornde exemplaren schijnen (hier en daar) in het gehele gebied voor te komen. Groene leguanen leven in bosrijke gebieden, en als je ze goed bekijkt dan zul je zien dat dit dier zich uitstekend heeft aangepast aan het leven in bossen en struiken. Hun kleur geeft ze een fantastische camouflage, en met hun sterke en scherpe nagels kunnen ze goed klimmen en hun lange staart gebruiken ze o.a als roer (als ze van tak naar tak springen) maar ook als verdediging want ze kunnen er rake klappen mee uit delen (en dan spreek ik uit ervaring).

Volwassen dieren klimmen soms tot een hoogte van wel 20 meter. Jonge dieren vindt men in de wat lagere gedeeltes. Ook houden de groene leguanen van water dus zijn ze ook vaak te vinden langs de oevers van een rivier. Bij gevaar zullen ze ook met een flinke duik hier in springen.

Een groene leguaan kan zich bijzonder goed aanpassen in verschillende gebieden, daarom zal je ze zeker dan ook bij mensen in de buurt vinden. Gewenning aan de mens is dan ook de reden dat de dieren vaak makkelijk gevangen kunnen worden. Maar ook komen ze voor in drogere gebieden.

Bron: Joop Oudhoff

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 15:19:26 +0200

Baardagamen
Latijnse naam: Pogona Vitticeps

Foto: Wil Van Leenen

Herkomstgebied: midden, oostelijk en zuidelijk Australië

Baardagamen zijn vooral de laatste jaren érg populair geworden!
Ze worden als vervangers gezien voor leguanen, die vaak te groot worden maar steeds váker ook gehouden vanwege hun vredelievende karakter!

Jonge dieren zijn vaak wat nerveus, maar naarmate ze wat ouder worden, worden ze rustig genoeg om te hanteren!
Ook zijn deze dieren érg populair vanwege het feit dat ze omnivoor zijn (alleseters), hoewel dit váák pas op iets latere leeftijd ontwikkeld.

Jonge dieren eten liefst krekels en sprinkhaantjes en zo, maar wat oudere dieren eten óók graag groenten en fruit.
Geweekte kattenbrokjes doen het óók erg goed, maar met het geven van pinkies (eendagsmuizen) moet je voorzichtig zijn; er zit wel veel vitamines en mineralen in, maar óók veel vetten, die kunnen leiden tot inwendige preplemen!

Hun byzondere uiterlijk, met nogal wild uitziende uitsteeksels voornamelijk in de nek/schouderstreek, maar dat deze dieren een lust voor het (liefhebbers)oog zijn.

Ze kunnen, indien de verzorging optimaal is, wel 10 tot 15 jaar oud worden!

Ondanks dat er mensen zijn die met succes méérdere mannetje en vrouwtjes in één terrarium samen houden, moet ik het bijelkaar plaatsen van mannetjes sterk afraden! Voor een koppeltje baardagamen is een terrarium van MINIMAAL 100cm x 50 cm x 50 cm (HxBxD) aan te bevelen, een iets groter terrarium zal echter béter zijn voor de dieren! Geef voldoende schuilplaatsen, klimmogelijkheid en regelmatig vers water, náást goed gevariëerd voer en je kan járenlang plezier hebben van deze gebaarde draken!!!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

info@nospam.com (Rob) — Fri, 12 Mar 2010 23:40:57 +0100

Na vele jaren terrariumliefhebberij heb ik enorm veel fittingen gezien die (na verloop van tijd) door warmte van de gebruikte lampen ingescheurd en/of afgebroken zijn. Bij gebruik voor spaarlampen (UV-b en dergelijke) , ledlampen en gewone lampen tot ongeveer 50 watt , zal een plastic fitting geen probleem opleveren. Maar bij warmtelampen (meer dan 50 watt) en keramische lampen is de temperatuur aan de basis van de fitting te hoog voor de plastic fittingen.
Keramische fittingen zijn helaas wél een stukje duurder dan gewone fittingen , maar kunnen de hogere temperaturen beter aan tot zelfs 250 watt !
Het gebruik van roosters of gesloten kappen met rooster is in veel gevallen aan te raden om te voorkomen dat dieren zich verbranden ; sommige lampen bereiken temperaturen tot ruim over de 80 graden C.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 01 Mar 2010 19:30:22 +0100

Nederlandse naam: Vuurskink
Latijnse naam: Riopa Fernandi en Mochlus Fernandi en Lepidothyris fernandi

Foto: P. Keij

Herkomst:Guinea, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Kinshasa, Angola, Uganda, Gabon, Sierra Leone, Burundi, Rwanda, Kenia, Ivoorkust, Ghana, Togo, Benin, Nigeria en Kameroen, Zaire.
Habitat: Vochtige bosgebieden.

De vuurskink is een stevig gebouwde hagedis die rond de 35 cm kan worden met prachtige kleuren geel/bruin rood en zwart met witte vlekjes die mooi aftekenen bij een donkere ondergrond.
De skink kan zowel lopen en rennen alsmede glijden door de poten tegen de romp te duwen en zich als een slang snel voort te bewegen.
De vuurskink is een carnivoor die zich graag te goed doet aan insecten als krekels, wasmotlarven ,kleinere sprinkhanen en nest muisjes.
Maar ook stukjes fruit zullen geaccepteerd worden.

In gevangenschap doet deze vaak prijzige skink het erg goed in een terrarium met veel schuilplekken en een rustige omgeving, ook mag een warmte lamp en UV-B lamp niet ontbreken.
Hou er rekening mee dat deze oud wordende dieren flink en gemeen kunnen bijten.
Ze worden vaak als paartje aangeboden aangezien 2 mannetjes elkaar continue aanvallen tot een ervan zal sterven.
Tijdens de paar tijd zullen het koppeltje elkaar in de flanken bijten en rondjes rennen.
Vuurskinks zijn in tegenstelling tot vele andere skinks eieren leggend.
Er zullen tussen de vijf en negen eieren worden gelegd die na 40 tot 50 dagen uit komen.
Haal de eieren zo snel mogelijk weg bij de ouders en leg deze in een broedstoof, volwassen skinks zullen de pas uitgekomen jongen anders als maaltijd zien.

Gastschrijver Patrick K.
Voor Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 15:11:17 +0200

De knoflookpad
Latijnse naam: Pelobatus Fuscus

Foto: Christian Fischer.

Ondersoorten: Pelobates Cultripes en Pelobatus Syriacus

De knoflookpad is een véél voorkomende pad die voorkomt in gebieden tussen Frankrijk tot aan Syberië. Ook in Nederland komt dit diertje nog voor in enkele zuidoostelijke provinciën , zij het er nog érg weinig over zijn...

De naam knoflookpad hebben ze verdient door hun afweer ; als je er een wil vastpakken , komt er uit enkele klieren in de huid een stof die héél erg naar knoflook ruikt.Daarnáást maken ze een schril klinkend geluid.

Een héél byzonder detail is dat deze ongeveer 8 centimeter grote padden ontstaan uit kikkervisjes die zo'n 15-20 cm lang zijn!!!!

Deze nachtdieren bewegen zich op het land nét zo makkelijk voort als in het water , waar ze gráág jagen op diverse soorten insecten , slakken en wormen.

Als het ochtend wordt graven deze dieren zich achterwaarts tot ongeveer 1 meter diepte de modder- of kleigrond in , daarvoor zitten er speciale uitsteeksels aan de achterpoten.

In de paartijd laten vooral de mannetjes zich luidkeels horen , waarbij opgemerkt kan worden dat de dieren vaak van mei tot juni voornamelijk in het water leven , maar daarná zullen ze zich vaak op het land begeven , terwijl het vrouwtje strengen met duizenden eitjes legt.

Wil je deze dieren eens tegenkomen? Ga dan 's nachts eens met een schijnwerper op zoek bij ondiepe meertjes en slootjes bij het bos ; de kans is redelijk groot dat je ze tegenkomt!!!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 26 Jul 2009 22:16:29 +0200

Hier zijn die 2 hele lieve Elaphe obsoleta obsoleta:

Zien ze er niet lief uit?

En dit is echt een lieve obsoleta namelijk mijn elaphe obsoleta spiolides:

Van mijn elaphe obsoleta obsoleta albino heb ik nog geen foto.
Die komt binnenkort wel aan de beurt.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Thu, 20 Aug 2009 11:14:27 +0200

De Nijlvaraan
Latijnse naam: Varanus Niloticus Niloticus
Wetgeving: CITES B

Op het NoordWestelijk gedeelte van Afrika ná , komen ze in vrijwel geheel Afrika voor.
Ze houden van een grote diversiteit van habitat ; klimmen , klauteren , lopen maar voorál water! Ze kunnen met gemak tot wel een uur lang onder water blijven....

De Nijlvaraan is een indrukwekkende gestalte.
Iets méér dan 50% van z'n totale lengte wordt uitgemaakt door de staart. De relatief lange nek draagt bij aan de vervaarlijk uitziende kop.
Met z'n ongeveer 2 meter wordt die indruk absoluut versterkt , daarnáást heeft dit dier een houding die macht uitstraalt!
Echter het is géén huisdier! Dit dier is agressief!! Buiten het feit dat hij enórme klappen met de staart kan uitdelen , zal hij zéker preperen om te bijten.
Een beet is héél pijnlijk en kan voor een fikste ontvelling zorgen , alsmede spierweefsel beschadigen...
De nijlvaraan wordt groot, is zelfbewust en kan daarom agressief reageren.
Een redelijke manier manier om mannetjes van vrouwtjes te onderscheiden , is vaak de smallere en langere kop van de vrouwtjes. Mannetjes zijn meer gedrongen en hebben een grovere kop.

Deze dieren zijn geslachtsrijp als ze ongeveer 3 jaar oud (bij een lengte van ongeveer 1 meter) zijn.
Na een paring zullen de jongen na ongeveer 4 tot 7 maanden uitkomen en zo'n 25 cm lang zijn.

Vaak worden deze dieren per 2 aangeboden , maar u dient zich héél goed te bedenken dat deze dieren onderling (maakt hierbij weinig uit van welk geslacht de dieren zijn zijn) zo agressief zijn , dat permanente scheiding noodzakelijk kan zijn.
Zélf als men de dieren bijelkaar zet voor een paring , gaat dit váák niet zonder slag of stoot!
Slechts een handjevol zéér ervaren mensen houden deze dieren lang genoeg in leven om ze te zien groeien tot hun volledige lengte.

Het is dan ook mijn persoonlijke mening dat déze dieren niet geschikt zijn als hobbydier voor de mééste mensen.
Uiteraard zien ze er leuk uit als ze jong zijn en de verkoper met het sprookje komt dat ze wel rustig worden naar mate ze ouder worden en vaak gehanteerd worden.
Maar bedenk je dat deze dieren géén toekomst hebben bij jou thuis!!!

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Thu, 20 Aug 2009 22:11:17 +0200

De Tokkéh.
Latijnse naam: Gecko Gecko.

Bron foto: Wikipedia

Ook wel de mini-krokodil of gecko-pittbull genoemd vanwege hun méér dan stevige beet en het feit dat ze niet snel loslaten!
Hun naam hebben ze te danken aan het feit dat ze ¨roepen¨. To-keh, tokay en tokké zijn de geluiden die ze voortbrengen.

Deze nachtaktieve dieren komen oorsprongkelijk uit Zuid-Oost Azië, maar zijn onlangs in ándere tropische gebieden geïntroduceert, waar ze zich prima lijke aan te passen! Ze schuilen het liefst in oude gebouwen, holen en spleten of in holle bomen. Door hun opvallende uiterlijk zijn ze zéér geliefd bij terrariumliefhebbers, staalgrijs met oranje en/of roze stippen. Het diertje is met 35 cm lengte een opvallende verschijning!�

Ook bij déze soort, zijn mannetjes onderling zéér agressief en is het dus aan te bevelen om slechts één mannetje in een terrarium te houden met eventueel een aantal vrouwtjes. Een terrarium dient vrij groot te zijn, maar voorál hoog en met veel klimgelegenheid en schuilplaatsen!

Wat de voeding betreft, ze eten voornamelijk insecten, maar willen voor een nestmuisje nog wel eens een uitzondering maken. Daarnáást eet een enkeling zacht zoet fruit!

Mat dagtemperaturen van zo'n 30 graden en nachttemperaturen van 20 graden zal het vrij simpel zijn om een koppeltje te laten paren. Het vrouwtje zal dan 2 eitjes per keer (tot wel 4 á 5 keer per jaar) leggen, welke op diverse plaatsen zullen worden bevestigd. Bij een temperatuur van 30 graden zullen deze eitjes na gemiddeld 3 á 4 maanden uitkomen.
De jongen zijn al na één jaar volwassen en kunnen het beste apart worden gehuisvest.

Bron: TCN Animal Resque

Re:

wolfs_eyes@nospam.com (Dark) — Fri, 21 Aug 2009 12:35:40 +0200

Draco mijn wildkleur van ongeveer 5 jaar

Sasori&Gaara florida orange ongeveer een jaar
als ukkie

en zo zijn ze nu

dat zijn mijn maffe beesies

ik moet eigelijk nog wel wat nieuw foto's maken

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 02 May 2010 16:39:31 +0200

De afgelopen 2,5 jaar hebben we een behoorlijke trend gehad met Baardagamen.
Vele kleuren zijn verkocht en verhandeld die niet in de natuur voorkomen.
Nu de trend in een rap tempo aan het afnemen is door verschillende oorzaken maar hoofdzakelijk door financiele onderschattingen.
Inmiddels puilen de opvangen uit met Baardagamen die zijn afgestaan.

Ook hebben we een korte trend gezien in Rattenslangen in verschillende kleuren.
Inmiddels is er een flinke vraag naar Luipaard gecko's.

Mensen vertonen als sinds het bestaan van de mensheid een kuddegedrag waar op zich niets verkeerd aan is, maar o.a. met de Baardagamen de afgelopen jaren hebben we gezien dat veel mensen de kosten enorm hebben onderschat.
Veel winkels en handelaren hebben hier gretig gebruik van gemaakt.

Wat is jullie idee hiervan?

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 22:01:44 +0200

Zintuigen bij slangen...

Gehoor:
Slangen hebben géén uitwendig gehoor, ze hebben géén oren, oorschelpen en zelfs inwendig is er niets te vinden dat erop duidt dat ze dit hebben.

Tóch wordt algemeen aangenomen dat slangen "horen", door middel van trillingen die door het lichaam (met name de long) worden waargenomen. In dit geval zou het dan gaan om laagfrequente trillingen, waarbij het gehele lichaam van de slang als een langgerekte receptor dienst doet. Het besluipen van een slang in de natuur is dan ook vrijwel onmogelijk, zónder het dier te alarmeren...

Sommige slangen (de meest bekende zijn: groefkopadders en ratelslangen) hebben "infra-rood-zicht", ofwel warmtezicht, door middel van zintuigcellen- of groeven rond de bovenzijde van de bek (pythons), waarmee zij in staat zijn om minimale temperatuurverschillen in het pikkedonker te detecteren en op DIE manier dus een prooi te localiseren. Zelfs als een prooi zich achter bladeren verschuilt, zal zo'n slang dat waarnemen!!!

Reuk/smaak:
Slangen hebben een langgerekte gevorkte tong die ze met grote regelmaat heen-en-weer flitsen, dat wordt tongelen genoemd. Die gevorkte tong haalt minimale geursporen (particels) uit de lucht die langs het orgaan van Jacobson (bovenin het verhemelte) worden geleidt, waar ze vertaald worden als chemische stoffen en worden herleidt tot prikkels als ; voedsel, bedreiging of ongevaarlijk... Het orgaan van Jacobson zit via een aantal zenuwuiteinden verbonden met de hersenen.

Gezichtsvermogen:
De mééste slangen hebben een zéér beperkt gezichtsvermogen ; ze kunnen voorwerpen of personen pas zien als ze zéér dichtbij komen! Er zijn echter wél uitzonderingen onder diverse soorten boomslangen, welke een volledig 3D zicht hebben om vogels of vleermuizen uit de lucht te kunnen vangen, dit vereist natuurlijk ook dieptezicht...

Misschien géén zintuig, maar wél opmerkelijk is de waterhuishouding van slangen; Ze zijn in staat om hun behoefte aan water te reguleren naar de omstandigheden. Ze verliezen ongeveer evenveel vocht via de huid als vogels en zoogdieren... Slangen regelen dit via hun longen ; een snelle ademhaling resulteert in een snellere evaporatie van de de langoppervlakte, waardoor er dus meer vocht via de ademhaling wordt uitgestoten. Bij een langzame ademhaling houdt dat dus in dat er weinig tot géén vocht wordt afgescheiden...

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 16:19:49 +0200

De Nijlvaraan
Latijnse naam: Varanus Niloticus
Wetgeving : CITES bijlage B.

Varanen hebben in het algemeen al een slechte reputatie, niet geheel onterecht gezien
de infectie's die meestal door beten optreden!

De nijlvaraan is een groot dier met attitude, waardoor deze dieren altijd onberekenbaar zullen zijn!

Met twee ondersoorten komen ze over vrijwel gehéél Afrika voor, op enkele landen aan de noord-westkust na.

Deze dieren worden vaak op beurzen aangeboden als kleine 30 centimeter lange, leuke diertjes.
Maar ze groeien wél uit tot zo'n 2 meter lengte en zijn niet alléén zeer snél, maar óók zeer sterk!!!
Een ruimte voor één dier, zal al minstens enkele vierkante meters groot moeten zijn, mét schuilplaats en een flink waterbassin, want ze houden van badderen.

Vreemd genoeg, is het niet zo als met veel ándere diersoorten, dat je een paartje moet kopen, mééstal maakt het namelijk niet uit of je mannetjes bij elkaar zet of een mannetje met een vrouwtje, er zullen vrijwel zéker zéér bloederige gevechten komen....
Voor een paringspoging kan een uitzondering worden gemaakt, maar: Onder toezicht!

Jonge dieren kunnen zelfs zó gestresst raken door elkaar, dat ziekten in bakken waar meerdere dieren in gehouden worden eerder regel zijn, dan zeldzaam.

Op de vraag of dit een geschikt hobbydier is, moet ik uit persoonlijke overwegingen zeggen ; nee.
Maar ik wéét dat er voldoende mensen zijn die deze soort al véle jaren succesvol houden en er zelfs mee kweken, dus het kán wel.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 15:03:40 +0200

De Anaconda.
Oók wel waterboa genaamd.
Latijnse naam: Eunectus Murinus.
Wetgeving: CITES-B

Bron foto: Wikimedia.

Er zijn twee ondersoorten bekend:
*Eunectes Murinus Murinus (uit de Amazonebekken, Columbia, Ecuador en Peru)
*Enectes Murinus Gigas (uit het noorden van Columbia Venezuela, Guyana en Trinidad).

De anaconda behoort tot de grootste (en zwaarste) slangen ter wereld en leeft in de brakke wateren en moerassen in de warmere delen van Zuid-Amerika. De grootste anaconda die ooit gevonden is, was wel 11 meter en 40 centimeter lang! Uit sleepsporen in de modder valt op te maken dat er grotere exemplaren bestaan, welke nog niet zijn gevonden. Uit metingen van deze sleepsporen (die soms wel 80 cm breed zijn en 30 cm diep) maken we op dat er exemplaren zijn die mogelijk wel 13 - 15 meter lang zijn en een gewicht hebben van méér dan 400 kilo ... Dergelijke grote dieren zullen vermoedelijk ook merendeels in de modder liggen, omdat hun grootte en gewicht ze op het land véél te kwetsbaar maken.

Het feit dat zo óók wel waterboa's genoemd worden, is te danken aan hun directe relatie met boa constrictors, waardoor óók de anaconda's levende jongen ter wereld brengen. Het aantal jongen kan variëren van 20 tot wel 50 stuks!!! Ook de anaconda is een constrictor (wurgslang) en jaagt voornamelijk 's avonds en 's nachts.

Naast vissen, kikkers, vogels en kleine knaagdieren (voor de jonge anaconda's) eten de oudere dieren bijna alles wat er op hun weg komt, van varkens, herten, kaaimannen, capibara's tot agouti's! Na een dergelijke grote maaltijd zal de anaconda wekenlang (sóms zelfs maandenlang) rusten om de prooi te verteren. Anaconda's zijn géén dieren die geschikt zijn om als hobby-dier te houden, hun temperament verhinderd een redelijke omgang met het dier, waardoor een medisch onderzoek een vreselijke onderneming kan worden.

De iets kleinere dwerganaconda (gele anaconda) is met z'n maximum van 4 meter al geen pretje en doet qua temperament zéker niet onder voor z'n grotere broer!

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 Aug 2009 16:26:43 +0200

Dieren records en wetenswaardigheden (januari 2003)©

Het snelste reptiel (waarbij de gemeten snelheid officiëel is vastgelegd) is de renhagedis (Cnemidophorus Sexlineatus). Het betreffende dier werd door een auto achtervolgd in de Amerikaanse staat South Carolina in 1941.Het dier kwam tot een snelheid van 29 kilometer per uur.

De hoogste snelheid voor een reptiel in het water, ligt op 35 kilometer per uur voor een opgeschrikte lederschildpad.

De grootste hagedis was een Komodo Varaan ; In de dierentuin van St.Louis (V.S.) is in 1937 een exemplaar tentoongesteld van 3.10 meter bij een gewicht van 166 kilo!

De langste slangen op een rijtje:
(*)Een anaconda (eunectus murinus) waterboa in 1944 geschoten in Colombia: 11,43 meter
(*)Een tweede exemplaar, gedood bij de Guaviare in zuid-oost Colombia in 1956: 10,25 meter
(*)Een netpython (python reticulatis) aan de noordkust van Sulawesi (Celebes) : 10 meter
(*)Een hiëroglyfenpyton (Python sebae) Bingerville (Ivoorkust) in 1932: 9,31 meter

Langste giftanden: Gobonpofadders uit tropisch Afrika hebben gemiddeld de langste giftanden. Een bitus gabonica in 1968 had tanden die 5,6 cm lang waren!

De Chinese reuzensalamander is de grootste amfibiënsoort: in de jaren 20 is een exemplaar gevangen van van 1,52 meter lengte met een gewicht van 44,7 kilo.

De zwaarste spin ooit gevonden, was een vrouwelijk Lasiodora exemplaar dat in 1945 in Manoas (Brasilië) is gevangen. Het dier woog 85 gram.

De meest giftige spin ter wereld is gedurende lange tijd altijd de Latrodectus Mactans geweest, doch in het laatste deel van de afgelopen eeuw is er een nieuwe soort die deze plaats heeft overgenomen: de Phoneutria. Het niet ál te grote spinnetje produceert met één beet 0,5 miligram gif, en 0,0003 miligram is al voldoende om een muis te doden....

Het langste insect ter wereld is de wandelende tak (Pharnacia Serratipes), de vrouwtjes bereiken een lengte van 33 cm.

Het grootste aantal poten staat natuurlijk op naam van een miljoenpoot. Een ongeïdentificeerde Zuidafrikaanse soort telde 355 paar (710) poten.

De Bufo Marinus is de recordhouder voor grootste (en zwaarste) pad.In Miraflores Vaupes (Colombia) leefde een dier in 1967 van 23,8 cm bij een gewicht van 1,3 kilo.

In Jala Jala op Luzon (Phillipijnen) is in 1823 een een kamkrokodil (Crocodylus porosus) geschoten die 8,23 meter lang was bij een (geschat) gewicht van 2000 kilo.

Een van de zwaarste gifslangen ooit, was een Crotalus adamanteus (Eastern Diamondback) van 2,36 meter lengte bij een gewicht van 15 kilo.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 14:01:00 +0200

Carolina dwergratelslang
Latijnse naam: Sistrurus (tegenwoordig ook Crotalus) Miliarius Miliarius

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Carolina, Florida, Oklahoma en een deel van Texas

Habitat: dorge gebieden in de buurt van watervoorzieningen, bossen en steppegebieden.

Het gaat hier over een licht-ruw-geschubte slang van 40 - 60 cm, meest grijs tot donkergrijs, waarop oranje/roodbruine
vlektekeningen te zien zijn welke een regelmatig patroon vormen.

Gedurende vele jaren is deze dwergratelslang aangeduid als "speelgoed ratelslang" .
Sinds enkele jaren is besloten om het dier de soortnaam "Crotalus" te geven naar z'n grotere ratelslang-soortgenoten vanwege het feit dát het dier inderdaad in bezit is van een ratel.
Hoewel de ratel slechts een licht gezoem laat horen bij bedreiging, moet men dit tóch serieus nemen.
Een beet zal vrijwel nooit fataal zijn, maar zeer pijnlijk en verdient wél medische behandeling.
Omdat het kleine maar felle dieren zijn, is de kans groot dat hij meerdere aanvallen in zeer korte tijd zal doen.

Het voedsel van de dwergratelslang is erg gevariëerd: Van soortgenoten tot kikkertjes,salamanders, hagedissen, kleinere zoogdieren, vogels en zelfs insecten staan op het menu!

Er wordt tegenwoordig succesvol gekweekt met deze soort, het zijn eierlevendbarende dieren die dus levende jongen ter wereld brengen.
Deze nesten bestaan dan uit gemiddeld 6 jongen, welke een kopie van hun ouders zijn, maar dan wel slechts 14 - 17 cm groot!

In gevangenschap gehouden dieren vormen soms een prepleempje tijdens het verschonen van het terrarium ; de levend geboren jongen worden niet altijd opgemerkt en kunnen zich schuilhouden.
Een eigenaar kan tijdens de verschoningswerkzaamheden makkelijk gebeten worden door deze onopgemerkte nieuwe bewoners!!!!

bron:Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:54:57 +0200

Kolonistenagame.
Latijnse naam: Agama Agama.

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: Grote delen van Oost-Afrika (Kenia, Tanzania en Senegal).

Habitat: Rotsachtige matig begroeide gebieden aan de rand van steppen.

De kolonistenagame is een byzonder mooie en interessante agamesoort, welke in eem ruim terrarium gehouden dienen te worden.

Mannetjes kunnen fel blauwe of paarse kleuren hebben waarbij de kop van fel oranje tot donkerrood kan zijn.
Over de rug zijn er meestal wat lichtere vlekken aanwezig.Ook hebben de mannen een beduidend dikkere staartaanzet.
Vrouwtjes zijn meestal vaalgoen/bruin van kleur met een aantal roestbruine vlekken bij voor- en achterpoten.Ook zijn vrouwtjes vaak wat dikker.
Jongen nemen de kleur van de vrouwtjes aan tot ze volwassenheid hebben bereikt.Qua lengte zullen deze dieren 20 - 35 cm worden waarbij de staart vaak net zo lang is als het lichaam.

Omdat deze dieren vaak in wat drogere gebieden voorkomen, zijn ze vrij hoge temperaturen gewend en kunnen een temperatuur aan tot wel 33 C.

In de hobby worden ze vaak samen gehouden met de berberskink, vijfstrepenskink, roodflankskink en zelfs met de reuzenmuurgecko.
Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het samen huisvesten van verschillende dieren kán leiden tot stress.

De kolonistenagaam is een felle jager maar ook schrikachtig. Schuilplaatsen zijn essentiëel, maar worden ook door voedseldieren gebruikt.
Voer daarom "afgespast" zodat de voedseldieren geen pogingen gaan doen om de agamen aan te vreten.
Mieren zijn een lievelingskostjes waar ze alles voor willen doen. Volwassen dieren eten ook groen, zacht fruit en soms zelfs bloemen.
Calcium, mineralen en vitamine's zijn staandaard supplementen over het voedsel, maar zonder ondersteuning van een goede UV-B lamp nutteloos.
Moriowormen zijn eigenlijk een goede basis naast de krekels en sprinhaantjes en kunnen in een schaaltje als "konstantvoer" worden aangeboden.

Omdat ze meestal in groepen leven, wordt de kolonistenagame wel een royal agama genoemd, vanwege het feit dat een mannetje vaak een harem van vrouwtjes regeert.
Andere mannetjes worden furieus verjaagd door bijtgedrag en slaan met de staart.
Om te imponeren worden de kop (gelijkend op het gedrag van baardagamen) van beneden naar boven geschud, wat door moslims als een belediging wordt beschouwd.

Vrouwtjes kunnen tot wel 9 eieren leggen kort voor het regenseizoen, dat doen ze in bestaande holen op kleine diepte.
De eieren komen meestal na 2 maanden uit als ze niet ten prooi zijn gevallen aan de voornaamste natuurlijke vijand ; de mangoeste.

Andere natuurlijke vijanden van de kolonistenagame zijn slangen en roofvogels.

Het aankopen van dieren wordt vaak te impulsief gedaan, bedenk je eerst wat voor dier je wil en informeer naar alles wat je nodig hebt om zo'n dier goed te kunnen (onder)houden.
Een goed en volledig ingericht terrarium moet liefst ruim van te voren klaarstaan en kost vaak meer dan men denkt.
Als je eerst een dier koopt en dan met een minder goed terrarium genoegen neemt, gaat dat meestal ten koste van het dier....

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 28 Jul 2009 23:35:39 +0200

Beginners vogelspinnen.
Er zijn twee vogelspinnen families die zich er goed lenen voor een beginners spin. Dit zijn namelijk de Brachypelma en de Grammostola. Deze vogelspinnen zijn over het algemeen erg rustige vogelspinnen. De bekendste zijn: De Brachypelma smithi (roodknie vogelspin).

De Grammostola rosea (rode Chileense vogelspin).

De Brachypelma familie:
Deze vogelspin komt in het wild voor in Midden-Amerika. Het verspreidingsgebied van de bodembewonend soort is zo erg overlappend dat vaak niet te zeggen is tot welke ondersoort ze behoren of dat het weer een nieuw ondersoort is. Neem alleen de ondersoorten B. smithi, B, auratum en de B. annitha dit zijn allemaal roodknie vogelspinnen alleen de rand om de kop (Cephaloyhorax) en de dikte van de band om de knie (Patella) verschillen. De giftigheid van de Brachypelma is te vergelijken met een wespensteek.
Er zijn twee ondersoorten die bekend staan dat ze nerveus zijn en snel met hun brandharen strooien. Dit zijn de B. boehmi en de B. emilia. De rest van de Brachypelma familie zijn rustige vogelspinnen die makkelijk te houden zijn ondanks dat de B. vagans vaak defensief zijn terrarium verdedigd.

De Grammostola familie:
Deze vogelspin komt in het wild voor in Zuid-Amerika. Het verspreidingsgebied van deze bodembewonend soort is erg uitgestrekt en overlappend waardoor niet goed is vast te stellen om welke soort het gaat of dat het een nieuw ondersoort is. Hierdoor hebben de meeste soorten verschillende synoniemen in hun genusnaam gekend. Een voorbeeld is de G. rosea RCF welke vroeger de G. cala heten. De giftigheid van een Grammostola is te vergelijken met een wespensteek.
De kleuren van de Grammostola variëren van diep zwart tot diep rood. Er zijn maar weinig Grammostola's die agressief zijn, en dan alleen maar als ze zich erg bedreigd voelen. Maar dan zal zij eerst met brandharen strooien.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:38:08 +0200

Zaagschubadder of Pyramideslang
Latijnse naam: Echis carinatus.

Herkomstgebied: Afrika en delen van Azië.

Habitat:woestijngebieden en droge steppen.

Lengte: gemiddeld 60 cm maar tot 90 cm komt voor.

Deze zéér giftige slang, welke op véle top10 lijsten voorkomt, is één van meest opmerkelijke slangen die ik ken: Ze imiteren de ratelslang (qua geluid) door met hun grove harde schubben langs elkaar te wrijven.
Daarnaast is hun methode om zich voort te bewegen byzonder ; ze verplaatsen zich zijwaarts door te kronkelen, waardoor ze kenmerkende sporen achterlaten.

Kenmerkend voor deze adder(ondersoort) is de kop in de vorm van een driehoek.
Het lichaam zélf is gedrongen.

Gezien het leefgebied (habitat), zijn ze niet erg kieskeurig wat voedsel betreft en eten ze álles wat ze te pakken kunnen krijgen, waaronder: Knaagdieren, reptielen, amfibiëen en zélfs insecten of geleedpotigen.
Jonge dieren eten vaak méér insecten en groeien geleidelijk aan door naar grotere prooien.

Deze slang is eierlevendbarend en krijgt tot 10 jongen per worp, maar door de helse concurrentie in de habitat, zal er van élk legsel slechts één jong de volwassen leeftijd bereiken.

Deze dieren horen thuis in de natuur, in gevangenschap is het een tijdbom waarvan de klok geactiveerd is en u de resterende tijd niet kan aflezen!
Een beet kan zéker fatale gevolgen hebben....

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Aanvulling door Walter Getreuer dir. reptielenZOO "SERPO" (www.serpo.nl);

Alle, door liefhebbers, gehouden zaagschubadders is eierlevendbarend (ovovivipaar).
Prepleem bij ovovivipare slangen, zekere bij gifslangen is, dat men bij de bouw van het terrarium vaak geen rekening houdt met de soms zeer kleine jongen die geboren worden en die makkelijk uit zo'n terrarium kunnen ontsnappen.

Tweede prepleem is dat een vrouwtje na een enkele paring tot wel 5 jaar na dato nog steeds jongen kan produceren.
Dit noemen we amphigonia retardata.
Dat houdt in dat het terrarium iedere keer als dat bijvoorbeeld verschoond moet worden, minutieus onderzocht moet worden op 1 of meer jongen.
Dit lijkt mij zeer belangrijk om te weten als zaagschubadderhouder.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:52:52 +0200

Roodwang(sier)schildpad
Latijnse naam: Trachemys scripta elegans

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Oostelijk en Zuidelijk deel van de VS tot in Mexico

Habitat: langzaam stromende wateren met voldoende beschutting op de oevers om te zonnen

Misschien wel de bekendste schildpad ter wereld ; iedereen kent wel iemand die ze ooit gehad heeft of misschien zelfs nu nog heeft.

Het gaat hier om tot wel 30 cm lang worden dieren met de kenmerkende rode vlek/streep op de wangen.
Mannetjes worden over het algemeen niet veel groter dan 20 cm terwijl vrouwtjes vaak makkelijk 30 cm halen en dan ook tot 2 kilo zwaar kunnen zijn!
Het schild is over het algemeen donkergroen/bruin met donkere vlekken.Mannetjes hebben over het algemeen langere nagels aan de voorpoten en een dikkere staartbasis.
Ook zal in veel (niet álle) gevallen de rode vlek op de wangen wat duidelijker aanwezig zijn.

In het verleden werd deze soort vaak verkocht in kleine plastic aquariums met een eilandje waar een palmboompje op stond.
Het verhaal was dan ook ; als je ze niet te groot huisvest, worden ze niet zo groot.
Helaas is in de loop der jaren gebleken dat dat verhaaltje niet op ging en dat de dieren (misschien wat langzamer) tóch wel groeide.

Opvangcentra zitten vaak overvol met deze dieren en in bijna elke stad zitten er ook al veel "gedumpte" examplaren in de wateren.
Omdat de natuurlijke vijanden van de roodwangschildpad hier niet voorkomen (dat zijn meest krokodillen, grotere roofvogels en grote vissen), weet het dier zich door enorm aanpassingsvermogen te handhaven.
Veelal wordt er gepraat over faunavervalsing, maar omdat de "schade" feitelijk al is aangericht, is er weinig meer tegen te doen.
Nakweken van "dumpdieren" in de Nederlandse natuur zijn -nog- niet bekend, maar wél zijn er al eieren gevonden.
Volwassen exemplaren zullen zich absoluut niet makkelijk laten vangen en de exemplaren die wél gevangen worden, zijn meestal ernstig ziek.

In gevangenschap worden ze meestal gevoerd met gedroogde kreeftjes uit een potje waarop staat dat het "volledig voer" is.
De waarheid is echter anders ; deze dieren eten zéér gevariëerd en zijn omnivoor.
Ook krijgen ze vaak in gevangeschap niet de benodigde supplementen (calcium,sporenelementen,vitamine's en mineralen) en UV-B licht.

Momenteel zijn import en commerciële handel in deze soort verboden.
Helaas zijn er meerdere soorten vervangers, waaronder de geelwang, zaagrug en de vele ondersoorten hiervan die nog wél verkocht mogen worden.
Veel mensen beseffen te laat dat het verzorgen van volwassen dieren veel tijd en geld kost en vanwege de lage aanschafprijs worden de dieren als wegwerpaanstekers behandeld.
Winkels die schildpadden verkopen zouden er goed aan doen om bétere informatie te geven, waardoor potentiële kopers misschien beter nadenken of dit wel het geschikte dier voor hun is!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:54:04 +0200

Slakkenskink
Latijnse naam: Hemisphaeridon gerrardi

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: grote delen van Australië

Habitat: vochtige tropische bosrijke omgeving

De slakkenskink lijkt enorm op de blauwtongskink, echter is kleiner en slanker.
Voorheen dacht men dat er een direkte relatie tussen de twee soorten was, maar dit is onwaar gebleken.
De verschijning van de slakkenskink is echter vrijwel gelijk aan de blauwtongen. Met een ziler/grijze basiskleur en rood/bruine tot zwarte tekening, een langwerpig lichaam met stompe kop en een lengte tot ongeveer 40 cm.

De slakkenskink heeft een hogere UV behoefte en een hogere behoefte aan luchtvochtigheid.
Omdat de soort vaak schemeraktief is, wordt er meestal 's avonds gejaagd, gebruikmakend van de tong als een soort GPS.
In gevangenschap zullen ze zich aanpassen aan de tijdschema's van de eigenaar.

Het voedsel bestaat uit slakken, maar ook worden andere insecten wel gegeten.

Vrouwtjes zullen na ongeveer 5 maanden dracht zo'n 12 - 20 jongen werpen, welke uit een eizak komen.
Tijdens de draagtijd zal het vrouwtje regelmatig onder een warmtespot vertoeven, of in de natuur op een mooi plekje onder de zon, zodat de jongen voldoende warmte krijgen om te kunen groeien.
Het zijn dus eierlevendbarende dieren.

De jongen zijn pas na een 2,5 jaar geslachtsrijp en zullen dan na de winterperiode hun eigen jongen gaan werpen.

Deze dieren vereisen een relatief groot terrarium en kunnen met meerdere soortgenoten bijelkaar gehouden worden, MITS er maar één mannetje is. Mannen zijn territoriaal en zullen zeker gaan vechten.
In het terrarium is het belangrijk om voldoende schuilplaatsen te creëeren en de luchtvochtigheid op pijl te houden.

Planten worden niet gegeten, maar dienen wél als hulpmiddel om te klimmen, iets dat ze graag doen!
De slakkenskink is een nieuwsgierig diertje dat snel aan mensen gewend raakt en dáárdoor vrij populair aan het worden is!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:51:34 +0200

Wimpergecko
Latijnse naam: Rhacodactylus Ciliatus

Foto : Kelly van Stein.

Herkomst: Pacifisch gebied Nieuw Caledonië

Habitat: Matig subtropische en vochtige omgeving met volop vegetatie en schuilplaatsen

De wimpergecko is al enige tijd een gewaardeerde terrariumgast, maar mag zich in de afgelopen jaren op nóg meer populariteit verheugen, mede vanwege de kleurslagen die regelmatiger verkocht worden. Het zijn omnivore dieren die dus niet alleen insecten en kleine(re) soortgenoten eten, maar ook bloemen, planten en fruit.

Ze komen alleen voor op Nieuw Caledonië en zijn gewend aan het matig subtropisch klimaat waarbij de temperatuur zelden anders is dan tussen de 21 -25 C. De vegetatie op dit Oceanische eiland bestaat uit dichtbegroeide bossen, savanne's met grasland en laaggewassen.

Nadat eerder werd aangenomen dat deze diersoort was uitgestorven, werden ze in 1994 herontdekt en kwamen ze zelfs op meerdere kleine eilandjes voor rond Nieuw Caledonië. Voor natuurlijke vijanden heeft de Rhacodactylus weinig te vrezen, want ze staan zélf bovenaan de voedselketen. Slechts mijnbouw en ontginning van de bossen vormt een bedreiging, waardoor de populatie al schrikbarend is afgenomen en er gevreesd moet worden voor uitsterven van de soort...

Enkele byzonderheden van de wimpergecko zijn:
*Ze hebben vaste oogleden ze knipperen dus niet.
*Ze trekken mee met regenbuien/gebieden, waardoor ze tot de nomadische soorten behoren.

Jongere dieren wennen snel aan het gebruik van een voerbak, waardoor het aantrekkelijker wordt om op gezette tijden naar deze bak te komen. Bijkomend voordeel is dat er niet door het hele terrarium voedseldieren hoeven te zwerven.
Ook eten jonge dieren liever insecten dan bloemen,planten en fruit. Pas op latere leeftijd ontstaat er behoefte aan deze laatsten. Het is wél heel belangrijk om over alle soorten voedsel calcium te strooien, gezien de hoge calciumbehoefte.
Ook andere supplementen zoals vitamine's en sporenelementen mogen niet vergeten worden.

"Wimpers" (zoals ze liefkozend worden genoemd) zijn erg gevoelig voor overvoeren en mogen dan ook niet té vaak worden gevoerd, zelfs de jongere dieren niet. Aanbevolen wordt om niet vaker dan 2 - 4 x per week te voeren.

Omdat ze ook een hoge waterbehoefte hebben is het belangrijk om naast een vaste waterbassin ook regelmatig te sproeien.
Bij jonge dieren moet er op gelet worden dat het waterbassin niet te diep is,aangezien ze makkelijk verdrinken.
Jonge dieren kunnen ook in relatief kleine terrariums gehouden worden van 25x25x25, maar voor oudere dieren is een afmeting van 50x50x50 (voor een koppel) echt wel noodzakelijk. Uiteraard geldt hierbij dat iets grotere maten ook béter zijn!

De verlichting dient te worden aangepast aangezien de warmtebehoefte nét aan boven kamertemperatuur uitkomt ; 23 á 24 C is al prima. Dit is meestal wel te bereiken met een spaarlamp, waarbij opgemerkt kan worden dat u dan ook een UV-B spaarlamp mag gebruiken. De wimpers zijn avondactief en hebben geen hoge UV-B behoefte, maar waarderen een lichtbron vaak wél.

Als er eieren gelegd worden, kunnen deze vaak het beste in een apart bakje in het terrarium bij de ouders worden geplaatst waardoor de temperatuur gewoon afdoende is. Ze komen dan na ongeveer 2,5 maanden uit.
Een hogere temperatuur zal het uitkomen van de eieren bespoedigen, maar meestal gaat dit ten koste van de afweer van de diertjes en ook zijn ze vaak wat kleiner. Omdat ook deze hele jonge dieren een hoge waterbehoefte hebben, is het aan te raden om dagenlijks te sproeien in één bepaalde hoek, waardoor het instinkt om water te zoeken/vinden wordt bevorderd.

Gelukkig wordt er in de terrariumwereld momenteel voldoende nakweek verwacht om de groeiende vraag naar deze dieren bij te kunnen benen. Op beurzen worden ze steeds vaker aangeboden, hoewel de prijzen momenteel nog vrij hoog liggen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:50:10 +0200

Vuurbuikpad.
Latijnse naam: Bombina.

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Grote delen van Europa en Azië

Habitat: schone wateren aan bosranden en parken.

Vuurbuikpadden worden ten onrechte padden genoemd omdat de soort behoort tot de kikkers.
Deze kikkers hebben over het algemeen vrij felle harde kleuren op de buikzijde, welke zichtbaar gemaakt worden door de voorpoten op te liften als er gevaar dreigt. Ondanks de tegenatuurlijke reactie waarbij de buik (de meest kwetsbare zijde) wordt blootgesteld (dit wordt het "Unkenreflex" genoemd), zijn de dieren -op zich- al afschrikwekkend genoeg vanwege hun byzondere uiterlijk. Ze lijken met het afgeplatte lichaam en de gedrongen bulkachtige postuur namelijk heel erg op een pad.
De kleuren op de buikzijde kunnen variëeren van rood, oranje tot fel geel.

Daarnaast zijn vuurbuikpadden gemiddeld wat giftiger dan de meeste andere kikkers.
Volwassen dieren zullen onder de juiste omstandigheden snel en veel eieren afzetten, waaruit de metamophosiderende dieren weer transformeren tot volwassen kikkers.Het is inmiddels absoluut niet meer nodig om wildvangdieren te nemen, vanwege het gemak waarmee deze dieren zich voortplanten.
Jongen dienen niet bij de ouders gelaten te worden voordat ze bijna even groot zijn, want alles wat in de bek past, wordt als voedsel beschouwd, óók de eigen jongen!

Mannetjes worden over het algemeen wat groter en grover en hebben beduidend dikkere dijen.
Van de vuurbuiken zijn er slechts twee geslachten met acht ondersoorten bekend.

bron:Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:48:39 +0200

Gladde slang.
Latijnse naam: Coronella austriaca.

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Het grootste deel van west en midden Europa.

Habitat: Vlakke droge semi-open gronden nabij bos/heidegebieden.

De gladde slang is een Europese inheems slang van zo'n 60 - 70 cm lang.

Ze hebben geen duidelijk afscheiding tussen kop en romp, de kop is relatief erg smal, waardoor de overgang naar de rest van het lichaam vrijwel onzichtbaar verloopt.
De basiskleur is wat vaalbruin en daaroverheen lopen in de lengte twee rijen donkere vlekken welke meestal bruin/zwart zijn.
Vanuit de nek loopt een donkere streep, welke via de bovenzijde van de kaak, de ogen tot aan de punt van de neus doorloopt.
De ogen zijn relatief klein en de pupil is rond.

Deze nerveuze slang behoort tot de ernstig bedreigde diersoorten in Europa.
De kans dat je er een tegenkomt is byzonder klein.
Het zijn meesters in het vinden van schuilplaatsen en door hun snelheid zijn het geduchte jagers.

Hun voedsel bestaat eigenlijk uit álles wat "passend" gevonden wordt, maar meestal gaat het dan om kleine zoog- of knaagdiertjes.

Erg veel is van deze dieren, vanwege de verborgen levenswijze, niet bekend. Er worden wél studie's naar gedaan, maar de uitkomst van deze studie's zal nog enige tijd op zich laten wachten.
De het verdwijnen van de habitat gebieden, worden deze dieren steeds verder verjaagd uit hun specifieke leefgebieden en verdwijnt de huidige populatie -helaas- in snel tempo.
Huidige leefgebieden moeten worden beschermd en verbindingen moeten worden gelegd tussen de leefgebieden, zodat overloop op natuurlijke wijze kan geschieden.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:38:04 +0200

Carolina Doosschildpad
Latijnse naam: Terrapene Carolina

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: Amerika, de meeste Oostelijke staten tot Texas aan toe

Habitat: Aan de rand van bosrijke/gewasrijke gebieden in de omgeving van langzaamstromend water

De doosschildpad is een bekende verschijning onder de schildpaddenliefhebbers.

Het diertje kan zo'n 10 - 15 cm groot worden en heeft een hoge bolling in het rugschild.Dit schild is geelachtig tot beige/oranje getekend.

Het buikschild heeft een scharnier, waardoor het -bij bedreigingen- gesloten kan worden zoals een mossel.

De poten en de kop worden hierdoor beschermd tegen eventuele belagers. De kleur van dit onderschild is meestal eenduidig beige tot bruin, zonder vlektekening.

Zoals de meeste schildpadden wordt deze soort ook vrij oud, 40 - 60 jaar is niet ongewoon!

Na een winterrust van ongeveer 4 maanden (november - maart) volgt een lange paringsperiode van tot wel 6 maanden.

Vrouwtjes hebben de mogelijkheid om het sperma gedurende enkele jaren op te slaan en zélf de meest geschikte periode te kiezen om de 3 - 5 eieren te leggen in een langwerpig gegraven hol met een vernauwde uitgang.
De eieren komen na ongeveer 2,5 maanden uit, kort voor de winterrust. De jongen (slechts enkele centimeters groot) overwinteren dan ook ondergronds.

De jongen worden tussen het 6de en 10de levensjaar pas volwassen.

Mannetjes hebben een rode verkleuring van de iris terwijl de vrouwtjes een gele, beige of bruine verkleuring hebben.

Wat voedsel betreft is dit een echte alleseter ; van insecten, vissen, slakken, groenten, vruchten, bladgroen en zelfs paddestoelen.

Voor mensen die er over denken om deze soort te houden de waarschuwing dat een groot terrarium met een ruim waterbassin absoluut noodzakelijk is, evenals goede UV-B verlichting en warmtelampen.

Kan eventueel wél met andere schildpaddensoorten worden samengehouden, maar met de waarschuwing dat ze andere dieren ook wel kunnen bijten!!!
Het samenvoegen van verschillende soorten is overigens ALTIJD een risico i.v.m. soortspecifieke verzorging en gezondheidspreplemen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 01 Mar 2010 17:42:00 +0100

Vandaag is er een back-up van de site teruggezet op de server.
Hierdoor zijn er enkele topics , reactie's en misschien PB's verloren gegaan.
Helaas is daar weinig aan te doen en we hopen dat niemand er écht ongemak van heeft (gehad)....

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:37:01 +0200

Eiland Nachthagedis
Latijnse naam: Xantusia Riversiana

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Voor de kust van Carlifornie op rostachtige eilandjes (Channel Eilanden)

Habitat: zéér specifieke micrepiologische habitateisen afhankelijk van ondersoort, meestal droge gebieden

Deze nachthagedis behoort tot de grootsten onder de nachthagedissen met een lengte tot 20 cm.
Een gebandeerde staart, de beige/bruine basiskleur met donkere vlekken maken dat je geneigd bent het dier te verwarren met de in Nederland en België voorkomende zandhagedis.

Enkele van de vele byzonderheden die deze nachthagedis zo byzonder maken zijn:
*ze zijn NIET 's nachts aktief maar voornamelijk overdags
*ze zijn zeer ernstig bedreigd en worden in hun leefgebied goed beschermd (exoten zoals ratten worden verwijderd van de eilanden)
*net als bij een slang, zijn de oogleden vergroeid met de ogen, waardoor een vervelling inclusief de "bril" gaat
*kleinere hagedissen leven over het algemeen niet lang, maar deze soort kan wel 20 jaar oud worden

Andere belangrijke wetenswaardigheden zijn o.a.: Het zijn metabolisch getemperde dieren, waardoor alles in een langzamer ritme gaat.

Omdat ze levendbarend zijn, zou je denken dat er jaarlijks één of meerdere legsels zijn met vele jongen, maar dat is juist niet zo.
ze krijgen slechts gemiddeld ééns per 2 á 3 jaar 1 of 2 jongen, die er vervolgens óók nog eens erg lang over doen om volwassen te worden.

De specifieke microhabitat levenswijze houdt in dat deze dieren soms hun hele leven onder een bepaalde steen leven, waar ze alleen onder vandaan komen om te fourageren.
Het voedsel bestaat uit voornamelijk insecten, gebladerte en zaden.

Recent is ontdekt dat de feacaliëen worden hergebruikt om schuilplaatsen wind/regen dicht te maken.
Helaas een schoolvoorbeeld van een met uitsterven bedreigde soort, die zó speciek is qua leefgebied, dat terraristen er niets mee kunnen.
Er is dus géén mogenlijkheid om deze dieren op ándere (dan natuurlijke) wijze te behoeden voor uitsterven.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 11 Aug 2009 22:05:58 +0200

Dit is een wurgslang waarschijnlijk uit de familie Elaphe, ik denk zelf dat het een elaphe persica is maar niemand heeft mij dat kunnen zeggen.
Ik heb hem gekocht als een elaphe guttata guttata, maar toen ik hem zag wist ik al dat dat niet het geval was.

�

Ja dit is een oud topic maar om het schoon te maken heb ik de begin deel gecopieerd.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:47:21 +0200

Fluweelslang, Fer-de-lance, Lanspuntslang.
Latijnse naam: Bothrops Asper.

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Centraal Amerika (Carribian gebied tot Venezuela, Mexiko en Colombia

Habitat: Laaglandvlakten in zowel drogere gebieden als in tropisch regewoud

Het ligt nog redelijk vers in het geheugen. In Enkhuizen is een aantal jaren geleden een voorval geweest van een verwarde man die vertelde op de lanspuntslang van een kennis te passen. Het dier zou uit de vogelkooi zijn ontsnapt en heel Enhuizen was in rep en roer.
Later bleek dat de man alles had verzonnen om aandacht te krijgen....

Deze lanspuntslangen worden ook vaak verward met ratelslangen, niet erg vreemd omdat de ruitvormige patroontekeningen ook erg lijken op die van diamantratelslangen. Echter het ontbreken van een ratel is snel te herkennen en ook de vaal-gele onderzijde van de kop zijn duidelijk tekenen dat het niet om een ratelslang gaat.
Qua grootte doen ze echter weer niet onder voor de grotere ratelslangensoorten. Ze kunnen tot wel 185 cm lang worden, waarbij vrouwtjes zich duidelijk onderscheiden door hun massievere lichaam en kop. Vrouwtjes kunnen dan ook 4 - 6 kilo zwaar worden en hebben zelfs grotere giftanden dan mannetjes. Jonge dieren (tot 10 maanden) zijn visueel niet te sexen, pas na deze leeftijd zal het vrouwtje een beduidend snellere groei laten zien.

Gezien de grote aantallen levengeboren jongen (tot wel 80 in één worp, maar gemiddeld 30), is het al byzonder dat deze dieren onder de wetgeving van CITES C vallen.

De jongen worden geboren na een dracht van ruim 6 maanden, uitlopend tot wel 8 maanden.
Vele deskundigen noemen de lanspuntslang "de ultieme groefkopadder".
Niet voor niks, want de lanspuntslang staat bekend om z'n nerveuse gedrag en zal als hij niet kan vluchten, een furieuze defensieve aanval inzetten om zich te verdedigen en het gif is een snelwerkend weefselvernietigend gif dat ernstige gevolgen kan hebben.
In het herkomstgebied worden ze aangeduid als de gifslangen met de meeste beetgevallen op hun naam en er vallen regelmatig doden.

De oude Maya indianen vertrouwden op deze dieren om hun steden te bewaken tegen indringers van buiten af.
Misschien een leuke byzonderheid: Het gaat hier om voornamelijk nachtactieve dieren!

Het defensieve/explosieve/nerveuze karakter van de lanspuntslang is zó berucht, dat er maar weinigen zijn die dit dier in gevangenschap zullen (willen) houden.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:35:59 +0200

Sporenschildpad
Latijnse naam: Geochelone Sulcata

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: West Afrika

Habitat: vrij droge steppegebieden tot waterrijk gebied, past zich makkelijk aan

Landschildpadden worden de laatste jaren steeds populairder bij een breed publiek.
De sporenschildpad is een dier dat zich (relatief) makkelijk laat verzorgen en zelden medische verzorging behoeft.
Dat houdt helaas niet in, dat het erg makkelijk is om deze schildpad te houden!

Schildpadden kunnen -onder de juiste omstandigheden- erg oud worden, maar in de praktijk halen ze door verkeerde verzorging nog niet de hélft van hun leeftijdspotentiëel...
Een terrarium is nagenoeg ongeschikt om deze dieren te houden. Ze hebben een flinke ruimte nodig (bij 2 dieren moet je denken aan minimaal 6 m2 en ideaal is 15 m2), welke uiteraard verlicht moet worden, verwarmd moet worden en goed schoongehouden moet worden.
Verlichting en verwarming kosten op jaarbasis veel geld, dus is het verstandig om dit van te voren in te calculeren!

In principe zijn sporenschildpadden vegetarisch en eten dus hoofdzakelijk groenten en (niet te veel) fruit.
Naast de groenten die men in de winkel kan kopen, is er een ruime voorraad in de natuur te halen, waaronder: weegbree, eikenblad, paardebloem, klaver, grassen en diverse kruiden.
Let er echter wél op dat deze gewassen zéér goed worden schoongespoeld!
Als supplement moet er calcium/mineralen poeder over het voer gegeven worden, informeer hierover bij een gespecialiseerde reptielen/dierenzaak.

In tegenstelling tot andere landschildpadden gaan sporenschildpadden NIET in winterslaap en zullen meestal gewoon hun vaste voedselpatroon blijven volgen.
Gezonde dieren worden na 5 - 7 jaar volwassen en kunnen relatief erg groot en zwaar worden;
Afmetingen van 70 cm zijn geen uitzondering en een gewicht van 70 kilo óók niet!!!
Een van de belangrijkste regels bij landschildpadden geldt ook hier: Houdt de dieren tocht- en vochtvrij om ziekten te voorkomen.
Toch moet er wél ventilatie zijn om luchtweginfectie's te voorkomen.

Een eventueel legsel kan uit wel 10 of meer eieren bestaan, die na ongeveer 12 - 14 weken uitkomen bij een temperatuur van 29,5 - 31 C.
Bij de geboorte zullen de jonge dieren zo'n 30 -35 gram wegen en daarna in het eerste jaar al snel tot ongeveer 500 gram groeien.
Na 5 jaar zal het diertje dan al snel tot zeker 10 kilo zijn opgegroeid.
Mannelijke dieren kunnen in paringsdrift vrij aggressief zijn en kunnen soms vernielingen aanrichten.

Deze dieren vallen onder CITES wetgeving en dienen altijd mét nakweekverklaring/cites certificaat te worden aangeboden!
Als een verkoper aanbied om de papieren naar uw adres te sturen, kunt u er vanuit gaan dat u wordt opgelicht!!!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:35:01 +0200

Roodkeel anolis
Latijnse naam: Anolis Carolinensis

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: warmere delen van Zuid-Amerika

Habitat: (niet zure) zandgronden in bosrijke omgevingen met relatief vrij hoge luchtvochtigheid (50-75%)

Deze dagaktieve, tot wel 20 cm lang wordende anolis is vermoedelijk de bekendste onder alle anolisen.

Omdat het als een goed beginnersdier wordt verkocht en relatief goedkoop is, is het een misleidende aankoop.
Het gaat om een zeer stressgevoelig dier dat zich echter wél heel goed kan aanpassen aan een terrariumleven.
Voor een koppeltje is al snel een terrarium van minimaal 1.20 x 50 en een redelijke hoogte nodig.

Het plaatsen van meerdere mannetjes in één terrarium is onmogelijk, daarom is het beter om 1 mannetje met enkele vrouwtjes te houden.
De roodkeel anolis heeft een relatief hoge behoefte aan zonlicht (UV-a én UV-b) en extra calcium.

Het gaat hier een om insectenjager die zich op de grond goed kan bewegen, maar óók prima kan klimmen.
Vanwege het feit dat anolisen hechtlamellen aan de pootjes hebben, kunnen ze zelfs op zeer gladde oppervlakken bijven "kleven" .

Volwassen mannetjes hebben een kenmerkende keelzak die dieprood- tot bijna paars van kleur kan zijn.
Bij vrouwen is deze keelzak ook aanwezig, maar is deze veel kleiner.Bij vrouwtjes is er ook van een zig-zaggende lijn over de rug zichtbaar, welke bij manntjes ontbreekt.
De basiskleur is groen, maar deze anolis wisselt van kleur aan de hand van stemming, warmte en gemoedstoestand geduren de gehele dag.
De kleur kan dat wisselen van donkerbruin tot beigebruin en weer terug naar groen.
De donkerbruine kleur is een goed indicator dat er iets héél erg fout gaat ; tijd om aktie te ondernemen!

Omdat de anolis geen water uit een waterbassin drinkt, is regelmatig sproeien van groot belang, zodat het dier (douw)druppels van glas, of plantenbladeren kan oplikken.

Indien je wil kweken met deze soort, is een afkoelingsperiode noodzakelijk. Bij een paring gaat het er meestal vrij aggressief aan toe.
Na enkele weken zal het vrouwtje de eitjes in de (licht-vochtige) grond leggen. De eitjes komen na 8 - 11 weken uit bij een temperatuur van rond de 28C.

Indien deze jonge dieren op de juiste manier worden gehouden, kunnen ze tot wel 12 jaar oud worden!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Tue, 29 Sep 2009 16:19:08 +0200

rep,

Na gebeld te hebben met jou ivm bloedmijt bij de Boa.

Heb ik het volgende gedaan:

:Boa in een fauna box flink in gespoten met anti-mijtens spray (die ik preventief heb� � � � staan vanuit jou shop)

:Waterbak, takken, schuilplekken afgespoeld en ingespoten met anti mijt.

:Bak leeg gehaald en de bodem en onderkanten van de wanden flink ingespoten. met anti-mijten spray.

:Kranten er ingelegd.

:Waterbak afgespoeld en gevuld met water terug gezet.

De Boa zit in de vervellings proces (inmiddels zijn oude kleur weer terug, binnen enkele dagen gaat deze vervellen)

Wat kan/moet ik nu doen?

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:33:58 +0200

Oostelijke diamantratelslang
Latijnse naam: Crotalus Adamanteus

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: Zuidelijk deel van de VS; Florida, Texas, Louisiana en Noord-Carolina.

Habitat: vlakke en droge kuststreken in de buurt van water

De oostelijke diamantratelslang is zo'n beetje de grootste soort onder de ratelslangen, met een gemiddelde lengte tot 180 cm is het dan ook een imposante verschijning.
Grotere exemplaren komen echter zéker ook voor, een enkeling wordt zelfs 240 cm lang!

Dit dier heeft een plompe lichaamsbouw met een zeer grote driehoekige kop.Het staarteinde met de ratels is zwart/wit geblokt.
De kenmerkende ruitvormige tekening op de rug is bruin/zwart van kleur, de beide zijden zijn donker (grijs/bruin) en de buikzijde is parelmoer van kleur.

Ze zijn voornamelijk nachtactief, hoewel een passerende prooi overdags niet altijd geweigerd wordt.
Vogels, zoogdieren en zelfs andere reptielen staan op het menu van dit dier, die er niet voor terugschrikt om te zwemmen.

Ze staan zelfs bekend als zeer goede zwemmers en leggen soms flinke afstanden af, zelfs in de zee!

Ratelslangen staan bekend om hun zenuwachtige karakter en giftigheid, omdat het gif bestaat uit een mengsel van proteïnen en eiwitten die elkaar versterken en daarnaast zowel haemotoxisch (weefselvernietigend) én neurotoxisch (tast de hersenstam aan) is, is het niet aan te raden om deze dieren thuis te houden.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 20 Jun 2010 22:15:03 +0200

Vaak gehoord bij dieren winkelsen verkopers.

Als je o.a. een Tijger python in een kleine bak houd worden ze niet zo groot, het dier past zich aan aan de grote van de bak.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:32:46 +0200

koningsslang
Latijnse naam: Lampropeltis

Foto: Lex (Possesed)

Herkomst: vanaf Canada tot in Midden- en Zuid-Amerika

Habitat: Zeer divers afhankelijk van ondersoort, meest graslanden met struikbegroeiing, bodembewoner

Deze tot wel 2 meter lang wordende slang kan zich verheugen in een steeds groeiende populariteit bij terraristen.

Omdat er veel ondersoorten zijn, met eigen kleuren, stepen of vlekken, is het een bijna onuitputtelijke bron van byzondere reptielen!

Enkele soorten hebben dusdanige kleuren en/of tekeningen, dat ze voor een leek niet te onderscheiden zijn van koraalslangen, die zeer giftig zijn!

De byzondere eigenschappen van deze dieren geven een extra vleugje mystiek.
ze zijn imuun voor hun giftige opponenten en eten ze zelfs op als de gelegenheid zich voordoet.
Daarnaast eten ze ook niet-giftige soortgenoten, hagedisjes, vogels en knaagdieren.
Af en toe staan er zelfs eieren op het menu.

Een bekend nadeel van koningsslangen, is dat ze kanibalistisch zijn aangelegd.
Hierdoor is het moeilijk om twee exemplaren bij elkaar te zetten (zelfs voor de paring is er al risico) en al zéker niet mogenlijk om verschillende ondersoorten in één terrarium te zetten...

Voor de kweek is het belangrijk om een winterrust te geven, waarbij de temperatuur noemenswaardig naar beneden kan.

Het zijn dagaktieve dieren, die jagen maar soms ook wel passief een voorbijkomende prooi afwachten.
Wildvang en nakweek willen niet altijd even makkelijk knaagdieren eten, meestal wordt dit opgelost door een knaagdier langs een hagedisachtige of pad-achtige te wrijven.
De geurstoffen zullen dan hun werk doen en vrijwel altijd met goed resultaat.

Het is niet altijd gemakkelijk om ondersoorten uit-elkaar te houden, soms lijken dieren zo sterk op elkaar, dat details moeten worden bekeken om de werkelijke soort te determineren.
Koningsslangen hebben een levensverwachting van tot wel 25 jaar, waardoor de soms hoge prijzen die op beurzen gevraagd worden, de investering bést wel waard zijn!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 31 Jul 2009 11:27:18 +0200

Best een mooi dier is dit zeg en word begreep ik behoorlijk groot.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:27:54 +0200

Indiase Krait
Latijnse naam: Bungarus caeruleus

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Zuid-India, Pakistan, Sri Lanka en de Bengalen

Habitat: open velden, laag struikgewas, bewoonde gebieden en vrijwel altijd in de nabijheid van water

Deze ongeveer 1 meter lange gifslang is staalblauw/zwart van kleur, vale variatie's komen ook voor.

In de natuur houden ze zich overdags meestal schuil in holen van ándere dieren.

Hun voedsel bestaat uit soortgenoten, andere slangen, hagedisachtigen, ratten en muizen.

Vrouwtjes blijven meestal iets kleiner dan mannetjes en de mannetjes bewaken het territorium.

Deze krait is één van de vier grotere gifslangen uit de regio, maar zéker de meest gevreesde. Gemiddeld kan men 4 - 8 uur overleven, maar er is vaak moeilijk deskundige hulp en antigif te krijgen.
Een beet wordt lang niet altijd opgemerkt, of serieus genomen omdat er (behalve de bijtgaatjes) geen plaatselijke en direkte gevolgen zijn.
Slachtoffers denken dat het wel meevalt en gaan de vaak urenlange reis naar medische centra liever uit de weg.
Symptomen komen pas na lange tijd ; buikkrampen, verlammingsverschijnselen en uiteindelijk verstikking.
Het gif van de krait is neurotoxisch en leidt tot spierverlamming.
Behandeling met beademing en anti-gif is echter in de medische centra wél goed mogenlijk...
De schokkende realiteit is echter, dat meer dan 70% van de bijtslachtoffers overlijdt.
Omdat de krait zich ook graag in bewoonde gebieden ophoudt, vaak zelfs in woningen, is men altijd alert op de aanwezigheid van deze nachtaktieve slang.
Overdags zal het dier zich schuilhouden en weinig doen, behálve als hij verstoord wordt.

's Nachts is het echter een aggressieve jager die zich met een harde sis laat horen, zodat hij de kans heeft om te ontsnappen óf aan te vallen.

In gevangenschap is dit dier soms redelijk te hanteren (tailen) of zelfs te "free-handlen", maar het onbetrouwbare karakter maakt het tot een zéér riskante onderneming!
Het in gevangenschap houden van deze dieren moet sterk worden afgeraden vanwege de hoge risico-factor!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Sun, 23 Aug 2009 04:27:39 +0200

Volgende week om een nieuw koppel slangen gaan bij iemand, hij gaat samenwonen met zijn vriendin, maar zij zit met een fobie.
Dus komen zijn 2 slangen bij mij te zitten.
Het zijn 2 heel rustige streepstaarten van een jaartje of 2 oud.
Ze komen allebei in een oude terra van 80x50x100 cm te zitten ( lengte, diepte, hoogte).
Het zijn wel echte vuilbakken, maar dat is geen prepleem.

Boake

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:32:55 +0200

Groene Wateragame
Latijnse naam: Physignathus Cocincinus

Foto: Rob Dumont.

Verspreidingsgebied: regenwouden in het Zuid-Oosten van Azië

Temperaturen: Onder de spot tot 40 C, gemiddeld 30 C en een hoge luchtvochtigheid zijn vereist.

Voedsel: volwassen dieren eten meestal insecten (krekels en dergelijke), slakken, regenwormen, nestmuizen, soms kattenvoer en fruit.

Omschrijving: Licht- of donkergroen, met donkere strepen op de staart. Op de kop en rug is er bij wat oudere dieren een kam en onder de kin een keelzak. Deze dieren hebben een kop- staartlengte van ongeveer 70 á 80 cm. waarbij de romp meestal slechts 30% is!

Deze op leguaantjes lijkende dieren worden tegenwoordig veel gehouden omdat het levendige diertjes zijn!
Deze waterliefhebbers dienen echter een héél groot terrarium te krijgen, met een flinke wateroppervlakte waarbij ik moet opmerken dat het water zéér regelmatig ververst dient te worden en liefst óók nog een goede pomp voor zuivering....

Omdat deze dieren nogal impulsief springen, stoten ze regelmatig met de bek tegen de zijkanten op, waardoor er wondjes ontstaan, die ernstig kunnen ontsteken indien het water niet schoon is!

Mannetjes zullen vrijwel onvermijdelijk preplemen krijgen met ándere mannetjes, dus houdt het op één mannetje met één of meerdere vrouwtjes.
Ook dient er voldoende klimgelegenheid te zijn en schuilplaatsen.

Voor serieuze mensen, kunnen dit héle leuke hobby-dieren zijn, maar voor beginnelingen kan ik ze zéker niet aanraden!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:25:24 +0200

Dumiril's boa
Latijnse naam: Boa dumerilli - Voorheen Acrantophis dumerilli

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Madagascar

Habitat: Lagere bossage en begroeiing met middelmatige relatieve luchtvochtigheid en veel schuilplaatsen

Nog maar een 10tal jaren geleden was het vrijwel onmogenlijk en onbetaalbaar om aan een Dumiril's boa te komen, maar momenteel zijn deze dieren te koop voor prijzen tot 300 euro op beurzen.
Deze verwant van de boa constrictor blijft echter kleiner en wint aan populariteit vanwege het exclusievere karakter (e.g. de soort valt onder CITES A bescherming Appendix 1).

Met een gemiddelde lengte van ongeveer 200 cm (met uitschieters naar 300 cm) zijn deze dieren qua verzorging vrijwel gelijk aan de boa constrictor, hoewel ze minder vaak zullen klimmen in takken.

De byzondere tekening van deze dieren, maakt dat deze soort tegenwoordig bijna nét zo vaak wordt aangeboden als de "gewone" boa.

De dieren zijn na drie tot vijf jaar volwassen en zijn eierevendbarend.
Gemiddeld komen er na zes maanden zwangerschap 12-18 jongen ter wereld.

De dumiril's boa staat bekend als een soort die goed te handlen is, hoewel er zéker uitzonderingen bekend zijn.
Zwangere vrouwtjes kunnen zéér fel reageren!

Wat voedsel betreft zijn deze dieren niet bepaald altijd even makkelijk; volwassen dieren eten over het algemeen goed.
Prooidieren worden levend vaker geaccepteerd, maar ook dode prooidieren worden vaak geaccepteerd.

Hoewel deze soort steeds vaker wordt aangeboden, is het grootste gedeelte van de jongen niet "legaal".
De jongen moeten gechipt zijn en mogen alleen verkocht worden met CITES certificaat.
Handelaren beloven vaak deze ná te sturen, maar doen dat gewoon niet (omdat ze geen certificaat hebben, of om een certificaat bij een ánder -illegaal- dier te gebruiken).
Bovenstaande komt -helaas- steeds vaker voor en met steeds meer soorten dieren die onder een CITES regeling vallen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:23:52 +0200

struikadder
Latijnse naam: Philodryas baroni

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Zuid-Amerika

Habitat: Bosrijke gebieden met een relatief hoge luchtvochtigheid

De 1.60 tot 2.00 meter lange Philodryas baroni is een snelle en lenige boombewoner.
Vrouwtjes worden langer en iets dikker dan mannetjes.

Het gaat hier om een opistoglyphe slang, een slang die giftanden heeft die verder naar achteren in de bek geplaatst zijn (ter hoogte van de ogen).
Het gif van deze slang is niet erg gevaarlijk en kan hooguit wat zwelling en allegische bijverschijnselen veroorzaken.
Het gif is dan ook enigszins vergelijkbaar met het gif van de haakneusslang (Heterodon nasicus).

De struikadder is over het algemeen groen van kleur, maar blauwgekleurde exemplaren komen ook voor.
In veel gevallen lopen er drie donkere strepen over de flanken en de rug, die meestal niet verder doorlopen dan op de helft van het lichaam.
De andere twee strepen beginnen al bij de neus.
Opvallend is aan de neus, dat deze onhoog lijkt te wijzen. Dit is bij volwassen dieren duidelijker dan bij jonge dieren.
De naam "langneusadder" wordt ook nog wel eens gebruikt, hoewel er geen enkele (direkte) verwantschap met adders bestaat.

De Philodryas baroni eet ongedisciplineerd alles wat hij pakken kan; reptielen (voornamelijk hagedis-achtigen), vogels, knaagdieren en indien nodig soortgenoten...
Kleinere prooidieren worden gewoon levend opgeslokt, middelmatige prooidieren worden indien nodig nog gewurgd.
Vanwege het feit dat het gaat om een zeer snelle en aktieve slang, is de stofwisseling van dit dier erg snel, waardoor een zeer frequent gegeten moet worden.
Hierdoor wordt het dier ook wel aangemerkt als zeer vraatzuchtig, hoewel jonge dieren vaak moeilijk aan het eten te krijgen zijn.

Na een winterrust van ongeveer 10 weken, volgt er een paring.
Eieren worden meestal afgezet tussen maart en mei, het gaat dan meestal om 12 - 20 eieren, welke na 55 - 60 dagen uit komen.

Bron;Stichting TCN Animal Resque

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Thu, 07 Jan 2010 00:54:22 +0100

http://www.telegraaf.nl/buitenland/5689494/__500_Dode_dieren_in_huis_gevonden__.html

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:46:04 +0200

Dunvinger- of zandgecko (ook wel hagedisvinger- of grondgecko).
Latijnse naam: Stenodactylus Stenodactylus.

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Grote delen van Noordelijk Afrika tot ver in het Zuidwestelijk deel van Azië.

Habitat: Lichtdroge warme leem/zandgebieden aan de rand van steppen en bosranden.

Deze geckosoort is een van de kleinste soorten gecko's die bekend zijn. Met ongeveer 8 cm is de maximum grootte bereikt.
De zandkleurige diertjes hebben vaak wat donkerder vlekjes, welk in een enkel geval ook wel eens licht- tot wit gekleurd kunnen zijn. Kenmerkend is het kleine krokodilachtig gevormde bekje, waardoor mensen snel bang zijn om gebeten te worden.

Ze zijn avond/nachtactief en schuilen graag in zelf gegraven holen of onder rotsen of onder stukjes hout.
Eigenlijk zijn het grondbewoners, maar een beetje klimmen doen ze ook wel in plantjes of op takken en rotsen.
In de vooravond als de schemering begint te vallen jagen ze graag op kleine insecten die slechts worden gekozen aan de hand van de maat ; als het in de bek past, wordt ie gegeten !!!!
Byzonder tijdens het jagen, is het "kwispelende staartje" en de alertheid waarmee jagen. Afleiding is stressverwekkend en deze diertjes vinden het niet prettig om gepakt te worden. Regelmatig verliezen deze diertjes hun staart door een verkeerde manier van oppakken. De staart groeite wél weer aan, maar uiteraard niet zo mooi als de originele....

Gezien het vriendelijke en sociale karakter van deze diertjes én het feit dat ze relatief weinig ruimte behoeven, zijn het prima dieren om mee te starten voor kleinbehuisde mensen of mensen die gewoon al te weinig ruimte hebben.
Een terrarium van 50 x 50 x 50 is ruim genoeg voor 2 - 4 dieren. Een gemiddelde temperatuur overdags, mag rond de 30 C zijn, terwijl het 's nachts 20 C moet zijn.
Eventueel kunnen er zelfs twee mannetjes in een terrarium gehouden worden, maar dan adviseer ik een iets grotere maat.

Vrouwtjes zijn iets groter en grover dan mannetjes en mannetjes zijn goed te onderscheiden door twee verdikkingen achter de cloaca.
Vrouwtjes produceren ongeveer 4 - 6 legsels van elk twee eitjes per jaar, welke bij een temperatuur van 28,5 C na ongeveer 10 - 11 weken uitkomen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:44:59 +0200

Hazelworm
Latijnse naam: Anguis fragilis

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: Het grootste deel van Europa en Klein Azië

Habitat: Grassige bosranden met kreupelhout

De hazelworm is geen worm en ook geen slang, hoewel vele mensen dit wél denken.
Het gaat hier om een pootloze hagedis, welke wat kleinere ogen heeft met oogleden!

Deze tot 50 centimeter lang wordende hagedis is grijs- tot grijsbruin gekleurd met over de rug en zijden donkere strepen of vlekken.

De levensverwachting van deze byzondere diertjes, is ongeveer 12- 15 jaar.

Mannetjes zijn vaak herkenbaar aan aan mooier gekleurde vlekken terwijl de vrouwtjes meestal wat eentoniger bruin van kleur zijn.

Doordat de kop en de staart ietwat stomp zijn, is het soms moeilijk om te zien wat de voorzijde is... De staart kan trouwens -zoals bij enkele andere soorten hagedissen- worden afgegooid.

Het zijn wat slome jagers, die zich voeden met slakken,wormen en insecten(larven).
Jagen doen ze voornamelijk in de schemerende vooravond en overdags houden ze zich graag schuil in losse bodemgrond of tussen het (kreupel)hout, meest aan de zuidzijde van het betreffende gebied in verband met langere opwarming door de zon.

Naast andere bepaalde vogelsoorten is ook de fazant een natuurlijke vijand.

In de paringsperiode (april) kunnen mannetjes aggressief met elkaar vechten. Ze preperen de tegenstander met de bek vast te pakken en zo ver mogenlijk weg te gooien. Ook tijdens de paring zal het mannetje zich in de nek van een vrouwtje vastbijten.
Vanaf half juli tot eind augustus worden eieren gelegd, waar direct de (gemiddeld 9) jongen uitkomen.

De hazelworm is in Nederland ernstig bedreigd, mede door de verdwijnende habitat, herbebossing en nieuwbouw.
Er zijn nog slechts enkele gebieden over waar nog een redelijke kolonie zit, maar ook die worden bedreigd.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:22:47 +0200

Gouden Gekko
Latijnse naam: Gekko Ulikovski

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Zuid-Oost Azië

Habitat: Boomrijke vochtige en warme omgeving (oerbossen)

Deze snelle boombewoners zijn in staat om tegen ruwe en gladde oppervlakten te klimmen en kunnen wel 25 centimeter (staartpunt tot de neus) groot worden.

Het zijn wat langwerpige, maar wél krachtig gebouwde dieren die eventueel pijnlijk in je vel kunnen bijten.

De basiskleur is fel-groen met daar doorheenlopend wat matgroen en soms wat rood/ruine verkleuringen, met op de buikzijde een wit/gele kleur.
De grote ronde ogen hebben een vertikale pupil.

Mannetjes zijn goed te onderscheiden, de staartbasis is bij mannetjes veel breder dan bij vrouwtjes en eventueel zijn er bij de cloaca twee bobbeltjes te zien, dat is de plaats waar de hemipenissen zich bevinden.

Omdat deze dieren veel ruimte nodig hebben, is het aan te bevelen om 2 tot 4 dieren een terrarium te geven dat 75 breed, 40 diep en 75 hoog is.

Meerdere mannetjes in het terrarium gaan vrijwel altijd vechten, daarom is het aan te bevelen om één mannetje op meerdere vrouwtjes te houden.

Temperatuur in het terrarium mag gemiddeld 25 C zijn, onder de warmtespot mag het tot 35 C komen. De nachttemperatuur : 18-20 C.

Hoewel de goudgecko een insectenjager is, laat hij een lik of hap van zacht zoet fruit niet aan zich voorbij gaan.
In gevangenschap voert men 3 á 4 x per week wat krekels of kleine sprinkhanen bepoederd met vitamine en calcium.
Daarnaast kan er een bakje met buffalowormen of meelwormen geplaatst worden als permanent voer.

Vanwege de middelmatige luchtvochtigheid in het terrarium, zal het regelmatig verversen van de bodemsubstraat noodzakelijk zijn om ongewenst ongedierte tegen te gaan.

De kleuren van de dieren en het soortspecifiek gedrag (alsmede het paargedrag) worden ook beïnvloed als u een TL lamp met UV-B gebruikt, deze zijn via dierenzaken goed verkrijgbaar.

Een ondiep waterbakje (vanwege voedseldieren die anders verdrinken) moet regelmatig 4 á 7 maal per week ververst worden en er kan steeds een druppeltje vitamine AD3 worden toegevoegd.

Jonge dieren wennen gemakkelijk aan elkaar, maar als de dieren wat ouder worden kan het toevoegen van een nieuw exemplaar wel eens tot preplemen leiden.
Combinatie's met ándere dieren zijn mogenlijk, maar niet écht aan te raden.
Dieren die samen met goudgecko's gehouden worden zijn: Koraalteenboomkikkers, wateragamen, smaragdskinks, reuzenboomkikkers en gemarmerde gecko's.
Andere combinatie's zijn er ook wel bekend, maar vaak leidt het samenvoegen van verschillende soorten tot stress waardoor er ziekten en verzwakking kunnen optreden!
Ook dient u rekening te houden met de grootte van het terrarium bij het combineren ; sommige soorten vereisen een véél grotere ruimte!

Ontsnapte dieren houden de ruimte goed vrij van insecten en worden vaak pas na lange tijd weer gevangen.
Meestal doorstaan ze zo'n periode heel goed MITS ze binnen blijven.

bron:Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:20:48 +0200

Smaragdhagedis.
Latijnse naam: Lacerta Viridis.

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: Grote delen van Zuid, Zuid-Oost Europa.

Habitat: Volle maar lage grond vegetatie rond bossen.

De smaragdhagedis behoort tot de échte hagedissen (Lacertidae).het is ook tevens een van de grootste hagedissensoorten van Europa.
Deze langwerpige en krachtig gebouwde hagedis kan tot wel 40 centimeter lang worden, waarvan bijna de helft door de staart gevormd wordt.

Op enkele ondersoorten na, zijn volwassen exemplaren groen gekleurd, de buikzijde wit/geel, de staart grijsachtig en een opvallende metallic blauwe keel.
Op de flanken loopt meestal een iets lichtergroene streep.

Geslachtsonderscheid is in vergelijking vaak makkelijk; het mannetje is feller van kleur en vaak langer en breder.

Het zijn snelle dieren die goed kunnen klimmen, maar niet stijl omhoog.Het liefst gebruiken ze de bodem en holen/schuilplaatsen.

Het felle karakter dat zo kenmerkend is voor de smaragdhagedis, maakt dat er niet héél veel in gevangenschap worden gehouden.
Door de felle bijtgewoonten hebben al vele beginners een nieuw tehuis voor hun dieren gezocht.

Als voedsel komen er vele (redelijk grote) prooidieren voorbij: Insecten, kleine zoogdieren,vogeleieren en ook reptieleneieren.

Jonge dieren die uit het ei gekomen zijn, zijn hoofdzakelijk grijs en hebben dan een vaalgroene buik.

Als de dieren volwassen worden (na ongeveer drie jaar) verkrijgen ze pas hun normale kleuren.

Winterslaap wordt gehouden vanaf eind oktober tot het voorjaar, meestal in oude holen van ándere dieren of een zelfgevonden- of gemaakt hol.

In het wild worden deze dieren met uitsterven bedreigd door gewasbeschermingsmiddelen en bevolkingsaanwas (uitbreiding van steden en landbouw), vandaar dat het dier door CITES wetgeving beschermd wordt.

bron:Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:19:46 +0200

(groen/gele) Toornslang
Latijnse naam: Hierophis viridiflavus
Oude latijnse naam: Coluber viridiflavus

Bron foto: Dierennieuws.nl

Herkomst: Westelijk deel rond het Europese Middellandse zeegebied, Frankrijk en Zuid Zwitserland

Habitat: van bosranden tot ruïne's, tuinen en meestal in de buurt van water

Deze Europese slang is een vrij onbekende soort in Nederland, vanwege het feit dat het gaat om een nerveuze, zéér snelle slang die als hij gepakt wordt érg bijterig is!

Het gaat gelukkig niet om een gifslang, maar omdat het een krachtige slang is, die soms méérmalen bijt, is een beet vaak pijnlijk!

Het is een lang, dun dier met een kleine kop, grote ogen en een ronde pupil.
De kleur is groen/geel maar worden bedekt door heel donker pigment, waardoor de kleuren vrijwel niet opvallen.
Naar de staart toe, wordt het donkere pigment dikker, waardoor dáár de kleuren vrijwel gehéél wegvallen.
Jonge dieren (tot ongeveer 4 jaar oud) zijn olijfgroen of zelfs lichtgeel gekleurd.

Deze dagaktieve soort jaagt graag op -bijna- alles wat in hun bek past ; van hagedisjes tot vogels tot ánders slangen, maar óók kikkers en kleine knaagdieren.

Het zijn goed zwemmers, snelle bodemjagers en daarnaast kunnen ze óók nog eens prima klimmen.

Deze eierleggende soort legt gemiddeld zo'n 25 eieren in holen of holle spauwmuren, die in juli/augustus uit zullen komen.

Tussen september en eind maart overwinteren de dieren vaak in holen of verlaten gebouwen.

Wildvang dieren mogen absoluut niet gehouden worden, maar nakweken (mits aantoonbaar) wél.

Omdat het om zo'n snel en aggressief (lees defensief) dier gaat, denk ik niet dat er veel in gevangenschap zullen worden gehouden!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:43:55 +0200

Woestijnleguaan.
Latijnse naam: Dipsosaurus dorsalis

Bron foto: Wikimedia.

Herkomst: Gebiedsgroep;Carlifornië, Nevada en Arizona

Habitat:Warme droge woestijngebieden

De herbivore woestijnleguaan is een kleine alleseter, hoewel hij ook wel weer kieskeurig is. Bepaalde bloemen of bladeren, maar ook bepaalde soorten cactus genieten de voorkeur.
Maar ook worden insecten en kleine ongewervelde diertjes gegeten.

Deze tot wel 40 cm groot wordende woestijnbewoners hebben hogere temperaturen nodig voor de vertering van hun voedsel maar mogen ook weer niet te hoge temperaturen hebben.
Tussen de 28 en 45C gedeien ze het beste, waarbij de hoogste temperatuur natuurlijk slechts beperkt mag worden gehanteerd.

Qua kleuren is het dier goed aangepast aan het leven in de woestijn ; zandkleurig tot beige en banden om de staart.
De zwarte vlekjes over het lichaan en de ogen maken het diertje bijna onzichtbaar in de woestijnomgeving.
De nogal ovale stompe kop is geflankeerd door twee flinke openingen van de rudimentaire gehoorgangen.
Met de nogal korte pootjes is het dier wél een fenomenale graafmachine, hoewel ze zich vaak schuldig maken aan woningdiefstal van bijvoorbeeld bepaalde soorten woestijnratten.
De holen worden op meerdere momenten van de dag gebruikt om warmte of kou te weren, maar óók om te schuilen bij bedreiging.
Een woestijnleguaan zal bij bedreiging op de achterpoten naar een hol rennen, naar binnen vluchten en dan ademen ze zó veel lucht in, dat ze geheel vast komen te zitten in het hol!

In gevangenschap worden deze dieren zelden ouder dan 15 jaar terwijl ze in de natuur tot wel 20 jaar oud kunnen worden.

Ook nakweken zijn nagenoeg onbekend. In de natuur krijgen de vrouwtjes eind juni tot ver in augustus tot wel 8 eieren, welke na een incubatie van 55 - 65 dagen uitkomen.
De jongen zijn pas na 4 - 6 jaar volwassen en zijn groot te brengen onder de zelfde omstandigheden als de ouders.

Als alternatief voor de groene leguaan is dit diertje prima geschikt, echter qua kosten zal er weinig verschil zijn!

bron:Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:14:50 +0200

Gaviaal
Latijnse naam: Gavialis Gangeticus

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Noordelijk deel van India, Bangladesh, Nepal en Pakistan

Habitat: stromend water/rivieren

Een vrijwel onbekend en byzonder soort krokodil is de gaviaal.
De gaviaal wordt eigenlijk ook als een sub-familie van de krokodil aangeduidt.

De ernstig bedreigde gaviaal behoort tot de grotere soorten krokodillen, er zijn exemplaren van ruim boven de 4 meter gevonden die meer dan 500 kilo wogen.

Wat deze soort zo byzonder maakt, is de bek, die zeer langwerpig en smal is.
In de bek zijn de tanden dunner en scherper dan bij andere krokodillen.

Het voedsel bestaat voornamelijk uit vis, maar kleine vogels en reptielen vormen een smakelijke afwisseling.
Door de byzondere vorm van de bek is het dier niet in staat om grote prooien te vangen.

Ook het feit dat het dier zelden aan land komt en dus het grootste gedeelte van z'n leven in het water doorbrengt is een byzonderheid.
Aan land is het dier kwetsbaar en kan het zich slechts met moeite langzaam korte stukken verplaatsen.

Vrouwtjes komen soms aan land om een nest te graven, waarin tot wel 50 eieren worden gelegd

Mede door tussenkomst van het WNF en andere natuurbeschermings-organisatie's, is de soort in de 70er jaren voor uitsterven behoed.
In reservaten is het aantal inmiddels redelijk toegenomen, hoewel er nog steeds zorgen zijn!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:11:50 +0200

Woestijnleguaan
Latijnse naam: Dipsosaurus dorsalis

Herkomst: Het zuidelijke deel van de Verenigde Staten en grote delen van Mexico

Habitat: Droge woestijnachtige gebieden in de buurt van natuurlijke schuilplaatsen (rotsen en locale vegetatie)

De woestijnleguaan is een tot 40 cm lange, ietwat stompe verschijning.

Een stompe kop, met aan de beide zijden vrij prominent aanwezige ooropeningen, op een vrij rond lichaam en een lange staart.
De basiskleuren zijn grijs/bruin met donkere vlek- of streeptekeningen, waarbij de staart meestal het contrastrijkst donker is gekleurd.
Uiteraard zijn de kleuren geheel aangepast aan de leefomgeving ter defensieve camouflage.

In tegenstelling tot wat men zou denken, is de woestijnleguaan geen omnivoor, maar voornamelijk herbivoor ;
het voedsel wordt wel af en toe aangevuld met insecten en zeer kleine ongewervelden (vooral bij iets jongere dieren), maar bestaat voornamelijk uit alle soorten vegetatie die in de leefomgeving voorkomt en dus ook eetbaar is.
Enkele voorbeelde zijn:
*Delen van planten.
*Bladeren.
*Bloemen.
*Vruchten.
*Delen van bepaalde cactussoorten.

Mannetjes zijn vaak rond de ogen wat donkerder gekleurd dan vrouwtjes, maar dat biedt geen garantie bij het sexen!
Een directe vergelijk tussen twee sexen biedt uitkomst: Bij een mannetje ziet men de positionering van de hemi-penissen.

Vaak schuilen woestijnleguanen in holen van relatief grote(re) dieren, waar ze na het vluchten voor een belager een grote hoeveelheid lucht inademen om zich "klem" te zetten ter voorkoming dat een roofdier ze mee kan nemen!

Vergelijkingen worden wel eens gemaakt met halsbandleguanen, maar deze soort heeft behoefte aan een droger klimaat en hogere temperaturen.

Voor beginners iets minder geschikt, maar met enige ervaring is deze soort een leuke aanvulling in de hobby-dieren houderij!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:42:47 +0200

Diadeemslang
Latijnse naam: Spalaerosophis diadema

Foto: Eric Hagen

Herkomst: Noordelijk deel van Afrika,Midden-Oosten,Pakistan en India

Habitat: Variabel licht vochtige (bos)gebieden en laaggewas

De diadeemslang wordt vaak vergeleken met de ons welbekende rattenslangen en vraagt ook eigenlijk wel de zélfde verzorging.

Het zijn dieren die tot wel 2 meter lang kunnen worden en soms een fel karakter hebben.
Bij regelmatig hanteren zal het dier snel socialiseren.

De kleur kan gebiedsafhankelijk wat uiteen lopen, maar beige tot geel/bruin is de hoofdkleur, met een aantal donkere vlektekeningen op de rug.

Er wordt niet al te vaak met deze dieren gekweekt, maar eieren komen na 40 -45 dagen uit in het voorjaar/vroege zomer.
Het gaat vaak om een legsel van 5 - 10 eieren, welke na ongeveer 42-49 dagen bij een temperatuur van 28C zullen uitkomen.
Het is zelfs mogenlijk dat er na de zomer nóg een legsel komt uit de zelfde paring, maar dit is niet altijd het geval.

Qua voedsel verschillen ze weinig (tot niets) van rattenslangen ; kleinere knaagdieren genieten de voorkeur.
Wel is het aan te raden de dieren tijdens het eten gescheiden te houden vanwege voedselnijd en zelfs -onbedoeld- kanibalisme.

Byzonder aan deze dieren is het feit dat de ogen gemiddeld iets boller op de kop staan dan bij de meeste slangen.

In het verleden werden er aan deze slang helende krachten toegekend, de reden hiervoor was gestoeld op religieuze gronden.
Het zijn in ieder geval zéér byzondere dieren die qua populariteit absoluut onderschat worden en tóch onder de minder moeilijk houdbare reptielen vallen!
Het aanpassingsvermogen van deze dieren wat betreft warmte en verlichting is enorm!

bron:Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:02:52 +0200

Westelijke haakneusslang of prairie haakneusslang.
Latijnse naam: Heterodon nasicus nasicus

Foto: Jordy Dumont

Herkomst: Vanaf het Oostelijk deel van Mexico tot bijna midden Canada, dus een groot deel van het Mid-westen van Amerika.

Habitat: Drogere zandvlakten en prairie-gronden op diverse altituden.

Voedsel: Een grote diversiteit wordt door deze dieren gegeten, vanaf soortgenoten, padden, kikkers, kleine vogels, eieren (zowel van reptielen als van vogels) tot kleinere zoogdieren.

Byzonderheden: Mannetjes zijn meestal duidelijk kleiner dan vrouwtjes, mannetjes worden zelden groter dan 50 cm en vrouwtjes kunnen tot wel 90 cm lang worden.

Omdat het dagaktieve dieren zijn, hebben ze een flink aantal natuurlijke vijanden; diverse soorten roofvogels, prairiehonden en Lampropeltis-achtigen.
Om zich te kunnen verdedigen, hebben jonge dieren een byzondere eigenschap ; ze rollen zich op hun rug, laten een stinkende vloeistof die op bloed lijkt uit ogen en bek lopen en houden zich dood.

De naam haakneus hebben ze ontleend aan het feit dat ze aan de bovenkant van de kaak (ter hoogte van de neus), een aantal naar boven krullende schubben hebben, welke wordt gebruikt om zich in te graven in rulle zandgrond of te zoeken naar prooien.

De haakneus behoort tot de categorie gifslangen, doch is niet veel giftiger dan een gemiddeld insect.
De plaatsing van de giftanden onder de ogen, in het midden van de bovenkaak, maakt het een "kauw-giftig" dier.
opmerking: Mensen met een allergie of allergische reactie, kúnnen wél effecten ondervinden!

Vanwege hun rustige karakter is het een geliefde soort onder terrariumbezitters.

Beten komen zelden voor en de gevolgen zijn absoluut te verwaarlozen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:39:52 +0200

koningspython of Ballpython
Latijnse naam: Python Regius


Foto: Kelly van Stein.	Foto: Lex (Possesed)

Herkomst: Midden- en zuid Afrika

Habitat: in en rond bosrijke gebieden

De koningspython is één van de meest verkochte pythons en wordt vaak (ten onrechte) verkocht als makkelijke beginnersslang.

Voorheen werden de meeste slangen ingevoerd en waren dan "wildvang of farmbred", ofwel direct uit het wild gevangen, of zijn de eieren uitgebroed van in het wild levende dieren.
Deze dieren vertonen vaak anorexie (weigering van voedsel) door stress en dergelijke.Stress is nog altijd doodsoorzaak #1 onder reptielen.
Er zijn véél trucs om de dieren weer aan het eten te krijgen, maar deze werken niet áltijd...
Daarnaast kunnen dieren uit het wild ook de nodige ongewenste parasieten meenemen.

Momenteel worden er (gelukkig) erg veel nakweekdieren verkocht, voornamelijk op beurzen. Het is ook aan te raden om met een ervaren liefhebber een eventuele nieuwe aankoop te bekijken.

De populariteit van de koningspython is niet vreemd;
het gaat om een slang die tot wel 1.75 meter lang kan worden en ook redelijk dik. Voor veel mensen is een korenslang "niet slang genoeg" en is de koningspython dat wél.
Het zijn over het algemeen vrij vriendelijke dieren die vooral 's avonds aktiever zijn dan overdags.
Overdags zal het liefst in een schuilplaats liggen en bij verstoring een 'bal' vormen om de kop en staart te beschermen.
Om deze reden worden ze dus ook ballpython genoemd.

Als voeding worden meest kleinere knaagdieren gebruikt, hoewel een wat groter volwassen exemplaar een flinke rat ook zal accepteren.

Huisvesting is altijd betrekkelijk, persoonlijk ben ik voorstander van grotere terrariums dan de minimum maten i.v.m. soortspecifiek gedrag.
De minimale maten voor één koningspython zijn 80 breed x 40 diep x 50 hoog. Voor elk volgend exemplaar raadt ik aan minimaal 40 x 40 aan bodemoppervlakte extra aan de houden.

Temperaturen overdags: 27-28 C, 's nachts minimaal 20 c liefst iets hoger.
Luchtvochtigheid 50 - 65 %.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:07:53 +0200

Zand adder
Latijnse naam: Vipera Ammodytes

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Zuid-Ooost Europa, Balkanen delen van Zuid-Oost Azië

Habitat: Divers, echter altijd rulle zand/aarderijke en droge gebieden

De zand adder is een redelijk opvallende verschijning in de gifslangenwereld omdat hij een uitsteeksel op de neus heeft dat schuin naar voren gericht staat.
Door dit uitsteeksel lijkt hij wat op familielid de wipneus adder, die echter een rechtopstaand uitsteeksel heeft.

Het gaat hier om een grijs tot grijs/groen/bruine slang met donkere vlektekening op de rug die soms in zigzagvorm loopt in de richting van de achterzijde van de kop.
Langs de zijkanten vindt je vaak vaal zwarte tekeningen terwijl er een donkere langwerpige oogstreep tot de kaaklijn van het dier loopt.
Door deze tekening en de kenmerkende v-vormige kop van de adder, krijgt het dier een vervaarlijke uitdrukking.

Dit tot maximaal 90 cm lange dier kijkt niet alleen gevaarlijk maar IS ook best wel gevaarlijk;
hij beschikt over een flink potent gif, waar zelfs al mensen aan overleden zijn!Het is voor Europa in ieder geval de meest giftige slang!
De defensieve aard van het dier en explosieve snelheid, gecombineerd met lenigheid, zorgen ervoor dat het dier het predikaat aggressief krijgt...

Deze grondbewoner wordt ook wel eens in lagere bomen of bosjes aangetroffen, maar voelt zich op en in de grond prettiger.
Hij graaft zich (deels) in, in de rulle zandgrond zodat hij vanuit een hinderlaag z'n prooien kan bemachtigen.
Beweringen dat het dier in holen leeft of zelfs holen zou graven lijken vooralsnog niet op waarheid te berusten.

prooidieren zijn voornamelijk kleinere zoogdiertjes (muizen, ratten e.d) maar kleinere hagedisjes, vogels en zelfs ándere slangen staan ook wel eens op het menu.

Eind september tot begin oktober baart het vrouwtje tot wel 15 levende jongen.
De jongen zijn kleine replica's van de ouderdieren en zijn nog kontrastrijker getekend, dit verdwijnt enigszins na enkele vervellingen.
De jongen zijn al nét zo venneinig en giftig als hun ouders en gaan na hun eerste vervelling ook direct zelfstandig jagen.

Gifslangen zijn gevaarlijk! Denk vóór de aanschaf over eventuele gevolgen en neem voorzorgmaatregelen.
MIJN persoonlijke mening: begin er niet aan!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:06:07 +0200

Aspis adder
Latijnse naam: Vipera Aspis
De soort is door CITES wetgeving beschermd en mag niet zo maaar gehouden worden.

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: midden Europa

Habitat: vooral open graslanden, maar ook bosranden en waterrijke gebieden, soms ook op grote hoogten (tot 3000m)

Deze (tot) 75 centimeter lange slang is in midden Europa een bekende verschijning.

De slang is grijsachtig bruin met soms een zweem naar roodbruin, maar er komen op grotere hoogten óók exemplaren voor die bijna geheel zwart zijn.
Dit zijn melanische exemplaren die door de donkere kleur méér zonlicht/warmte kunnen absorberen in de koudere gebieden.
Over de rug lopen donkere strepen, vaak in een zeer vage zig-zagvorm. De onderzijde van de slang is roomwit.
Nét achter het oog zit een donkere streep waar vaak een witte streep onder zit.
Mannetjes zijn door fellere kleuren vaak makkelijk te herkennen.

Het voedsel bestaat uit zoogdiertjes en een enkele hagedis of vogel, die vaak vanuit een hinderlaag worden gegrepen.

Het heamotixische gif van deze slang is sterk genoeg om prooien snel te doden, zodat er rustig gegeten kan worden.

Aspis adders komen vrijwel nooit in bomen voor, de klimvaardigheid van deze slang is nihil.

Er doen véle verhalen de ronde over de Aspis Adder, maar de mééste zijn overdreven.

Beten komen minder vaak voor in de natuur dan men denkt, hoewel honden en kinderen duidelijk vaker het slachtoffer zijn dan volwassenen.
De reden hiervoor lijkt duidelijk ; volwassenen blijven vaak op de paden en komen niet op die plaatsen waar honden en kinderen wél komen.
Wél is een waarschuwing hier op z'n plaats: Het gif kan vele neveneffecten met zich mee brengen en kan in sterkte (per dier) verschillen!

Mede door wetgeving en giftigheid, is dit géén dier voor beginners!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 13:04:34 +0200

Ruwe groene grasslang
Latijnse naam: Opheodrys Aestivus

Foto: © Henrik Lundström

Herkomst: Oostelijk deel van de VS en z/w Mexico

Habitat: Vegetatie-rijke gebieden met grasland en sttruikgewassen in nabijheid van water

Hoewel deze mooie, groene en slanke slang regelmatig wordt aangeboden in dierenspeciaalzaken, is dit een vrij stressgevoelig dier.
Omdat stress dodelijk kan zijn bij reptielen, overlijden er véél van deze dieren bij een nieuwe eigenaar.

Gemiddeld wordt deze soort rond 100 cm lang maar kan tot 115 cm lang worden.
De dikte is meestal niet meer dan 1 cm.

Het voedsel bestaat (anders dan bij de meeste soorten slangen) niet uit zoogdieren, maar uit een variëteit aan insecten.
In de natuur eten ze vrijwel álle soorten insecten, van vlieg tot zelfs bepaalde rupsen, maar in gevangenschap zijn krekels en sprinkhanen het meest voorkomende voedsel.

In gevangenschap zullen deze dieren slechts overleven met de juiste behuizing en verzorging.
Een terrarium dient dan ook relatief groot te zijn en voldoende klim- en schuilmogelijkheden te hebben, naast een flink waterbasin.

In Nederland zijn er slechts énkele nakweken bekend, waarbij opgemerkt moet worden dat de meeste jongen niet overleven.
De soort is eierleggend.In het voorjaar kunnen er tussen de 5 en 20 eieren gelegd worden, die ongeveer na 8 weken uitkomen.
De jongen zijn tussen de 10 en 15 cm lang en kleine kopiëen van de ouders.

Naast een UV-b lamp is het noodzakelijk om regelmatig te sproeien omdat ze een hoge luchtvochtigheid nodig hebben.

Voor deze soort raden wij aan om deze alléén met véél kennis en een ruime ervaring met reptielen te overdenken of men hier inderdaad aan wil beginnen.
De kans op verlies van de dieren door stress is zéér groot!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:22:38 +0200

Steppenvaraan
Latijnse naam: Varanus Exanthematicus

Foto: Rob Dumont.

Herkomst: De steppengordel Zuidelijk van Sahara Noordelijk van Afrikaans regenwoud.

Habitat: steppengebieden en open grassteppen met zanderige gebieden.

Met drie ondersoorten is dit een bekende verschijning in de terrariumwereld.
De soorten zijn:
*Angolese Steppenvaraan (Varanus exanthematicus angolensis).
*Oostelijke steppenvaraan (Varanus exanthematicus microstictus).
*Zuidelijke steppenvaraan (Varanus exanthematicus albigularis).

De steppenvaraan wordt gemiddeld 130 cm lang met uitschieters naar 150 cm.

Over de levensverwachting bestaat wat onduidelijkheid, maar geschat wordt dat de dieren tussen de 12 en 18 jaar oud kunnen worden.

Hun voedsel bestaat uit voornamelijk insecten, knaagdieren, vogels, eieren en af en toe (niet te vaak) eendagskuikens en runderhart.

Mannen kunnen niet bij elkaar geplaatst worden, maar een man kan wél met meerdere vrouwtjes gehouden worden.

Voor deze dieren is een grote bodemoppervlakte noodzakelijk: Geef per dier 2 M2 minimaal!

De temperatuur mag overdags tussen de 25 en 35 C gehouden worden met onder de spot 45 C, s'nachts mag het 10 tot 15 C afkoelen.

Steppenvaranen kunnen erg goed gesocialiseerd worden (in de volksmond tam gemaakt), echter ze kunnen ook zéér fel zijn!

Deze dieren kunnen zéér goed tegen droogte, maar waarderen een waterbassin waar ze geheel in kunnen liggen heel erg.
Ook regelmatige besproeïing is noodzakelijk, náást UV-B licht en supplementen (vitamine's, calcium en dergelijke).

Helaas is het grootste gedeelte van de varanen die in de natuur worden gevangen bestemd voor de industrie die er tassen en kleding en schoeisel van maakt.

Eventuele nakweek van deze eierleggende soort levert 25 - 50 eieren op, welke na 5 tot 7 maanden maanden pas uitkomt.

Vanwege de benodigde ervaring en ruimte is dit niet een dier om mee te beginnen!
Weet waaraan je begint, er is té weinig ruimte in de officiële opvangcentra en anders vallen ze ten prooi aan opkopers via internet!!!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:19:11 +0200

Vierstrepenslang
Latijnse naam: Elaphe Quatorlineata

Beschrijving: Krachtige lange, slanke slang. Geel/bruin als hoofdkleur, met 4 donkere strepen in de lengte-richting (waaraan hij zijn naam ontleend). Oudere exemplaren vertonen minder kleurcontrast en kunnen geheel egaal van kleur zijn.

Verspreidingsgebied: Zuid-Oostelijk Europa en Westelijk Azië Een van de weinige in Europa levende Elaphe soorten, welke de opmerkelijke lengte van 250 centimeter kan bereiken.

Het zijn dag aktieve dieren, die zich graag in holen van andere dieren (zoals: Holen van knaagdieren, maar óók in diepen scheuren in gesteente of onder een stapel stenen) verbergen.

Ze leven in steppe-gebieden; vrij droge gebieden met struiken of aan de rand van loofbossen. Vierstrepenslangen zijn voornamelijk grondbewoners, maar worden óók wel aangetroffen in bomen, waar ze (soms) een maaltijd zoeken in de vorm van een jong vogeltje of zélfs een ei... De rest van het dieët bestaat uit knaagdieren. Door de grootte van de slang, kunnen de prooien relatief óók zéér groot zijn; tot de grote van een rat !

Het is een weinig schuwe slang en zal zélfs bij een bedreiging niet snel bijten !

In juni - juli legt een vrouwtje tussen de 6 en 16 eieren die ongeveer 60 millimeter lang zijn en die komen in september tot oktober uit.

Er zijn 4 ondersoorten die in het gebied verspreid leven.
De bekendsten daarvan zijn ;
*Elaphe Quatorlineata Quatorlineata
*E.Q.Sauromates

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:16:18 +0200

Koraalteenboomkikker (soms Australische boomkikker genoemd)
Latijnse naam: Litoria Caerulea

Foto: Bidgee
Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Australië, Indonesië en Zeeland.

Habitat: warme vochtige open-bos gebieden in de buurt van water.

De koraalteenboomkikker is een klimmende soort uit de familie van de Hylidae, die zich graag in bomen of struikgewas ophoudt.

Het is een van de grotere soorten boomkikkers, die eten wat er in hun bek past.
Zoals: Voornamelijk insecten, maar ook kleinere zoogdiertjes of jonge vogeltjes.

Mannetjes kunnen tot wel 10 cm groot worden en vrouwtjes tot wel 12 cm!

Anders dan de Latijnse naam doet vermoeden (Caerulea betekend ; blauwe kikker) gaat het meestal om vaalgroene of helgroene kikkers.
De kleuren kunnen zich enigszins aanpassen aan de omstandigheden (stress en temperatuur).
Op de buikzijde is de kleur vaak vaalwit tot grijsachtig.
Ze hebben een vertikale pupil in de meestal geelachtig gekleurde ogen.

In de geneeskunde is dit dier nuttig gebleken vanwege het feit dat ze via de huid een stof uitscheiden ( Cearine), welke als antibacteriëel en virusremmend middel wordt gebruikt.

Nakweek: serieuze mensen kunnen met geringe inspanning makkelijk kweken met deze soort.
Ze kunnen 3 á 4 legsels per jaar produceren met gemiddeld ongeveer 200 eieren per legsel.
De eieren komen in het water met een temperatuur van 24 graden C. al na een paar dagen uit.
Na de metamorfose (die 4 á 5 weken duurt) heb je dan heel veel jonge diertjes, welke vaker dan volwassen dieren overdags aktief zullen zijn.

Let wél op dat de dieren een hoge behoefte hebben aan supplementen zoals: vitamine's en calcium.

Bron;Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:11:29 +0200

Woestijnleguaan
Latijnse naam: Dipsosaurus Dorsalis

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Droge woestijngebieden in de staten;Californië, Arizona,Zuid-Nevada en West-Sonora.

Habitat: Droge woestijngebieden en steppengebieden, meest in de nabijheid van doornstruiken of Creosotestruikgewas.

Deze vrijwel onbekende leguaan is in Nederland niet erg populair, het gaat om een (tot) 40 cm lang dier waarvan de staart ongeveer de helft van de gehele lengte uitmaakt.
Met een kleine stompe kop, een langwerpig rond lichaam en lange spits toelopende staart en kleuren die op de habitat zijn ingesteld (grijs en bruin), is het een snelle jager.
Vanuit de nek tot aan de staart lijken kielen zich op te werpen.
Met donkere vlekken en/of strepen en soms ook lichtere over het lichaam verspreid, is het vrijwel onmogenlijk om een dergelijk goed gecamoufleerd dier te vinden als het stil zit.

Hoewel de woestijnleguaan een herbivore soort is, vangt het dier ook graag insecten.
Normaal zal het dier zonder preplemen allerlei groenten, bloemen, bladeren en vruchten eten.

Gezien de habitat en herkomst, is dit een dier wat zelden gehouden wordt, misschien door zeer ervaren liefhebbers.
De dieren hebben een hoge temperatuur nodig: 30 - 40 graden C.! Lagere temperaturen kunnen tot verteringspreplemen leiden.
Gedurende korte tijd, kan het dier zelfs temperaturen van zo'n 45 á 46 C. aan.

De mogenlijkheid tot het graven van schuil-holen is een noodzaak, evenals UV-B licht, naast een goede daglichtlamp.

Het is moeilijk om mannetjes en vrouwtjes te onderscheiden, hoewel in een vergelijking, bij de mannetjes twee bobbeltjes de plaats van de hemipenissen aangeeft.

Het paarseizoen begint in het vroege voorjaar, en in de zomer (juni - augustus) zal het vrouwtje dan 4 - 8 eieren leggen, welke na 8 - 10 weken uitkomen.
Onder de juiste omstandigheden kunnen de jongen in 5 jaar geslachtsrijp zijn en tot wel 16 jaar oud worden.

In gevangenschap (in een terrarium dus) is een leeftijd van 12 jaar echter al heel byzonder.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:13:08 +0200

Prachtleguaan / Maskerleguaan
Latijnse naam: Leiocephalus Schreibersi

Herkomst: Midden-Amerika en delen van Zuid-Amerika

Habitat: Droog steppengebied met rosten en struiken.

Voedsel: Insecten

De Leiocephalus schreibersi is een van de drie Leiocephalus-geslachten die men kent,
- Leiocephalus Carinatus /Rolstaartleguaan
- Leiocephalus Personatus /Maskerleguaan
Leiocephalus Schreibersi en Leiocephalus Personatus worden nogal eens met elkaar verward en allebei prachtleguaan genoemd.

Voor deze dieren is een relatief vrij groot terrarium noodzakelijk, waarin stenen, takken en een waterbassin geplaatst kunnen worden.
Omdat deze diertjes bodembewoners zijn, graven ze veel en ze klimmen óók wel, maar niet vaak.

De temperatuur mag onder de warmtelamp oplopen tot 40 graden C. met ongeveer 30 graden in de koudere zone.
Nachttemperatuur liefst rond de 18-20 graden.

Luchtvochtigheid mag tussen de 40 en 50% zijn, waarbij opgemerkt mag worden dat veel dieren niet uit een waterbassin drinken maar liever de "douwdruppels" van stenen of planten oplikken.
Met een plantenspuit is dit met de vernevelaar te realiseren.

De verlichting dient te worden aangepast ; een goede daglichtlamp (of halogeen spots) en UV-B licht zijn noodzakelijk.

Wat betreft het voedsel, krekels zijn het meest gegeten voedsel, het is wél aan te raden om de krekels vóór het voeren wat groenten en/of fruit te laten eten, op deze manier krijgen de prachtleguanen via de krekel het beste voedsel naar binnen.
Bepoeder de krekels óók met calcium en vitamine's !
In een énkel geval lusten ze óók zacht, zoet fruit. Voorál de verschillende soorten zomerfruit lijken aan te slaan.

De Leiocephalus Schreibersi is snél, dus bij verschonen van water of voeren is het belangrijk om goed op te letten, zéker met andere huisdieren (zoals katten) in de nabijheid!

Gezien de moeilijkheidsgraad, is dit niet écht een dier voor beginners.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:14:42 +0200

Taipan.
Latijnse naam: Oxyuranus Scutellatus.

Herkomst: Noordelijk Australië tot grote delen van Nieuw Guinea.

Habitat: van open vlakten tot dicht bebost gebied.

Deze Taipan komt in de mééste lijsten van de TOP10 van dodelijkste slangen voor.
Het gaat om een vrij lange soort gifslang, die tussen de 2 en 3,5 meter lang kan worden.

De kleur variëert van geel/groen, donkerbruin tot bijna geheel zwart, afhankelijk van het exacte herkomstgebied.
In bepaalde herkomstgebieden nemen ze de kleuren aan die meest geschikt zijn als schutkleur.
Door de schutkleur, hun onberekenbare snelheid en dodelijke beet, behoort dit dier tot één van de meest gevaarlijke soorten ter wereld.
Ondanks het feit dat er een anti-serum bestaat, sterven er nog jaarlijks vele mensen door een beet.
Omdat deze soort DESNOODS door de eigen onderlip heenbijt, zijn er ook registratie's van beten bij ervaren slangenvangers bekend.

Het voedsel van deze dieren bestaat hoofdzakelijk uit kleinere zoogdieren, maar een hagedis of vogel hoeft zich niet veilig te wanen.
Er zijn verslagen waarin melding wordt gemaakt dat vogelnesten met jonge dieren worden leegeroofd.
Op zich vrij byzonder, omdat de Taipan bekend staat als een bodembewoner en niet als een echte klimslang....
Holen van hagedissen zijn evenmin veilig.

Deze soort is eierleggend, een volwassen vrouwtje kan 5 tot 22 eieren tegelijk leggen.

Stichting TCN Animal Resque geeft voor deze soort een hóge waarschuwing;
gifslangen zijn geen huisdieren, begin er niet aan!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:08:40 +0200

Witlip (of Bamboe) Adder
Latijnse naam:Trimeresurus Albolabris

Foto: Rob Dumont

Herkomst:Zuid/Oost Azië

Habitat:Dichte oerbossen meestal in nabijheid van water.

De witlip adder behoort tot de zo genaamde groep van groefkopadders, waarvan ook ratelslangen deel uitmaken.

Deze slang is een zéér attraktieve slang, vanwege z'n heldere groene basiskleur.
Over de flanken lopen lichte (meest witte) strepen en op de buikzijde vindt je een heldere geel/groene kleur.
De kop is duidelijk gescheiden van de romp, waardoor de driehoekige vorm ervan erg opvallend is.
De staart heeft een afwijkende rood/bruine kleur.

Onder het oog is een warmte zintuig gesitueerd, waarmee warmteverschillen van enkele duizendsten van een graad kunnen worden gedetecteerd.
Hierdoor is het vangen van een prooi voor deze lenige en snelle boombewoner een fluitje van een cent.

Jongen die net geboren zijn, zijn over het algemeen niet groter dan 20 cm en volwassen exemplaren worden maximaal 80- tot 90 cm, hoewel de gemiddelde lengte niet hoger zal liggen dan zo'n 70 cm.

In de natuur eten deze dieren zowel kleinere knaagdieren, als vogeltjes,kleinere hagedisjes en ook kikkers.

Het haemotoxische gif is niet héél erg sterk: Zwelling en pijn, verkleuring, misselijkheid (braken) en eventueel weefselafsterving zijn meestal het gevolg.

Gezien het feit dat deze soort váák wordt aangeboden op beurzen, wordt dit dier vaak verkocht aan mensen die geen ervaring met gifslangen hebben.

Het gaat hier om een razendsnel slangetje dat zich gemakkelijk kan verstoppen en tóch gevaar kan opleveren voor u of uw (leef)omgeving!

Gifslangen vereisen naar ONZE mening ALTIJD veel ervaring en moeten niet "zomaar" worden verkocht....

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:07:39 +0200

rubberboa
Latijnse naam:Charina bottae
Ondersoorten:C.B.Bottae, C.B.utahensis en C.B.Umbratica

Bron foto: Wikimedia

Herkomst: Noord-Amerika tot Canada

Habitat:Bosrijke gebieden,steppen tot zelfs drogere zandvlakten.

Rubberboa, het woord doet vermoeden dat we het over een rubberen speelgoed variant van de Boa Constrictor hebben, maar dat is allerminst het geval!
Het gaat hier om een relatief kleine (30 tot 85 cm) bruin/beige slang, die bij aanraking aanvoelt als zijnde rubber.

Het is een hele aktieve slang die soms zelfs graaft om aan prooien te komen, maar ook om zich een schuilplaats te verschaffen.
Deze dieren kunnen zich gedurende korte tijd zelfs aanpassen aan vrieskou en zijn lagere temperaturen dan ándere terrariumbewoners gewend.

Een aantal byzonderheden maakt dit dier erg uniek;
*hij graaft
*hij zwemt óók graag
*kan zowel op de grond als in bomen leven
*leeft in lage temperaturen

Daarnáást heeft dit dier een byzondere verdedigingstechniek:
Hij rolt zich op (zoals we van een koningspython wel kennen) in een bal, waarbij z'n kop in het midden van de bal wordt verstopt.
Maar z'n staart (die door de vorm érg lijkt op de kop) wordt zichtbaar gemaakt, zodat een eventuele belager de "kop" zal aanvallen....
In geval van een zéér ernstige bedreiging, kan de rubberboa zelfs een deel van de staart laten vallen!

Vrouwtjes zijn over het algemeen wat groter dan mannetjes en mannetjes hebben rudimentaire klauwtjes die iets groter zijn dan die van de vrouwtjes.

De rubberboa is eier/levendbarend.
Na een winterrust volgt er een paring en kunnen er een aantal maanden later 3 tot 10 jongen geboren worden.

Deze soort is niet moeilijk om te houden, maar wél moeilijk om te vinden.
Daarnaast moet je een liefhebber zijn, want deze dieren vinden het heerlijk om zich in te graven!

ron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 19 Sep 2009 09:32:03 +0200

Ik heb wat info gezocht over de SteppenVaraan,
Maar de verzorging is behoorlijk prijzig als ik het zo lees.

rep ik las jou stuk over de Varaan op Dierennieuws.nl

Heb ik ht goed als ik zeg? dat ik nu met de blauwtong Skinks goed ga, ik in de toekomst mogelijk ook instaat zou zijn een SteppenVaraan te verzorgen?

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 31 Oct 2009 21:27:58 +0100

Latijnse naam: Rynchnophis Boulengeri
Nederlandse naam: Groene eenhoornslang
Herkomst: Azië - noordelijk Viëtnam tot Zuidelijk China

Bron: Wikimedia

Habitat: Subtropisch regewoud op hoogten van 200 - 1100 meter Deze byzondere slang met de kenmerkende pinoccio-neus wordt meestal 100 - 120 cm lang hoewel er exeptionele gevallen van wel 150 cm bekend zijn.
Jonge dieren zijn beige met wat bruine vlekken en een eveneens kenmerkende horizontale zwarte streep over het oog heen.
Vanaf deze kleur zal het dier tot aan volwassenheid steeds meer staalgrijs gaan kleuren.
Zodra de dieren volwassen worden (meestal na 2 jaar) , nemen ze de mooie fel-groene kleur aan , waarbij er meestal een wit/gele gloed over de buikzijde loopt.
Wildvangdieren kunnen wat moeilijke eters zijn , maar dieren in gevangenschap geboren zijn bijna even makkelijk te verzorgen als rattenslangen.
De temperaturen magen overdags oplopen tot een 28 C en 's nachts rond de 18 C.
Deze nachtaktieve slangen vereisen zowel ruimte als klimgelegenheid ; een terrarium van 150 breed 50 diep en 120 hoog is wel een minimum voor een koppel.
De inrichting moet voornamelijk uit veel stevige klimtakken bestaan met schuilplaatsen in de vorm van (kunst)beplanting.
Het zijn relatief wat schuwe dieren , hoewel ze prima aan mensen kunnen wennen.
Het voedsel betaat uit een flinke diversiteit ; van kleinere knaagdieren tot vissen en vogels.
Na een winterrust van januari tot april , begint het paringseizoen tot diep in mei.
Gemiddeld 8 eieren zullen na ongeveer 6 weken geled worden en daarna hebben de eieren 8 - 9 weken incubatie-tijd nodig.
Als de jongen uitkomen , zijn het ongeveer 30 cm lange replica's (in de beige/bruine kleur) van de ouders.
In de meeste gevallen moeten de jongen wat aangespoord worden met eten , maar een gekneusde pinkie doet meestal wonderen!
De functie van de "neus" blijft nog steeds een raadsel , hoewel er een theorie bestaat dat die ooit een graaffunctie zou hebben gehad...

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:06:24 +0200

Argentijnse of zwart-witte Teju.
Latijnse naam: Tupinambis Merianae.

foto: © by James G. Howes, 2007

Herkomst: Een groot gedeelte van Zuid-Amerika.

Habitat: Tropische regenwouden- bossen en steppengebieden.

Deze hagedis wordt vaak verward met een varaan en lijkt er dan ook redelijk op!

Deze soort kan vrij groot worden (mannetjes tot 1.30 meter, vrouwtjes iets kleiner) is zwart van basiskleur en heeft witte vlekken tot witte strepen over de staart.
Het zijn sterke dieren die met de sterke poten zowel goed kunnen graven als eventueel klimmen, hoewel het grondbewoners zijn.

Over de omgang met mensen verschillen de meningen nogal, maar het blijkt dat ze redelijk makkelijk aan mensen te wennen zijn.
Helaas moet ik hierbij de kanttekening zetten dat ze nogal schichtig zijn en dat een beet enorm pijnlijk is, dus voorzichtigheid is aan te bevelen.

In gevangenschap worden de dieren vaak in te krappe ruimte's gehouden en verkeerd gevoerd.
Vaak krijgen ze hondenvoer of kattenvoer. Dit kan bij langdurige (eenzijdige) voeding leiden tot inwendige preplemen!
Het zijn feitelijk omnivore dieren, die vaak fruit kunnen waarderen en daarnaast graag jagen op insecten, reptielen en knaagdieren.

In gevangenschap is UV-B licht aan te bevelen, evenals supplementen zoals: Calcium, mineralen en vitamine's.
Vaak kunnen deze zaken goed worden gegeven in aardappelpuree of een beetje roomijs, wat als byzonder lekkernij ervaren wordt.

Vanwege het feit dat ze zéér slordige eters zijn, is consequent schoonhouden van het terrarium een noodzaak.

Drachtige vrouwtjes kunnen 8 - 45 eitjes leggen, welke in éérste instantie een zwarte kleur met groene zweem hebben, welke later verdwijnt.
De eieren zullen na ongeveer drie maanden (bij een temperatuur van 28-30 graden) uitkomen.

Opmerking: géén beginnersdier, zéér veel ruimte nodig, ervaring gewenst.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 25 Apr 2010 00:28:48 +0200

Gifslangen houden is een riskante hobby en voor vele liefhebbers van reptielen een not done issue.
Maar hoe ver zou het mogen gaan om gifslangen te mogen houden ?
Zou er een bepaalde wet moeten komen?
Hoe zou deze wet er uit moeten zien?
Of zou het houden van gifslangen verboden moeten worden?

Graag jullie meningen en ideeën.

Re:

korenslang@nospam.com (amateur) — Sun, 27 Sep 2009 23:35:13 +0200

wie kan me vertellen wat de korekte luchtvochtigheid is voor rattenslangen
was in mijn vorige terra 60/70%
nu maar 40/50%(veel grotere terra(140x130x50 cm)bxhxd
maar op verschillende sites de een zegt 70%� de andere 40%

met vriendelijke groet MB

Re:

wolfs_eyes@nospam.com (Dark) — Mon, 31 Aug 2009 00:45:28 +0200

het zijn 2 raptor dames en 1 tremper enigma dame geworden
hier een paar foto's (er komen er morge nog meer maar i kwidle ze even met rust laten

-=URL=-

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 31 Aug 2009 18:02:21 +0200

Dunvingergecko of kleine woestijngecko
Latijnse naam: Stenodactylus petrii

Bron: Wikimedia.

Herkomst: Zuidelijke delen van Afrika tot Egypte
Habitat: droge woestijnachtige gebieden
Dunvingergecko's zijn 8 - 10 centimeter kleine dieren met een glad geschubte huidstructuur. De kenmerkende bol-ronde kop het uitpuilende ogen en neusgaten.
De kleur variëert afhankelijk van het herkomstgebied , meest zandkleurig , maar bruin- of zwart tot zelfs roomwit zijn voorkomende kleuren.
Deze kleine snelle jagertjes zijn voornamelijk avond- nachtactief en schuilen overdags in zelf gegraven schuilholen of in een schuilplaats waar de felle zon wordt tegengehouden.
Vanwege de prima graafeigenschappen , is het verstandig om een redelijke laag bodemsubstraat te gebruiken , waarbij je moet denken aan zo'n 5 - 10 centimeter.
Uiteraard kan het gebruik van een schuilgrot of enkele platte stenen -op een veilige manier gestapeld- helpen tegen inzakken van de zandlaag.
Het feit dat ze graven betekent niet dat ze niet klimmen , maak echter de klimmogelijkheden niet te hoog i.v.m. vallen.
Een kenmerkende eigenschap van de dunvingergecko is , dat ze tjilpen. Alsof je een kleine kanarie hoort...
Het voedsel bestaat voornamelijk uit insecten , in gevangenschap is afwisseling van verschillende insecten aan te raden.
De grootte van de prooien kan worden afgemeten aan de grootte van de kop van het dier.
Ook is het beter in gevangenschap de prooidiertjes te bepoederen met mineralen , vitamine's en calciumpreparaten.
Om te voorkomen dat insecten de gecko's aanvreten is het raadzaam om een beetje geraspte wordel , of een stukje appel in het terrarium te leggen.
De waterbehoefte van deze dieren is zeer laag , maar er dient wél een waterbakje aanwezig te zijn dat regelmatig ververst wordt.
Hoewel ze hoge temperaturen kunnen verdragen -tot wel 40 C- , prefereren ze een temperatuur tot 28 c .
Omdat de dunvingergecko een klein diertje is , zal de verdediging door middel van afwerpen van de staart de meest effectieve afleidingsmanouvre zijn.
Advies voor terrarium: bij 2 tot 4 dieren (1 man per bak) is een terrarium van 50 B x 30 D x 40 H afdoende , echter een groter terrarium zal de soortspecifieke eigenschappen zeker beter stimuleren!

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 21:23:49 +0200

Schildpadden...

Foto: Rob Dumont

Schildpadden zijn binnen de groep reptielen, wel heel bijzondere dieren; Hun hele fysiologisch bestaan speelt plaats tussen de rugschild en het buikschild.

Door de vele legenden , zijn mensen al duizenden jaren geïntrigeerd door het leven van de ze dieren.Volgens sommigen dragen schildpadden het geheim van het eeuwige leven met zich mee... anderen denken dat schildpadden tot wel 500 jaar oud kunnen worden!

Schildpadden worden door sommige mensen gegeten , door anderen als huisdier gehouden en door weer anderen gejaagd vanwege diverse bizarre ideeën!

Zoals gezegd; schildpadden zijn reptielen.Schildpadden zijn ALLE dieren met een boven en onderschild , dus ook weekschildpadden zijn schildpadden.

Schildpadden leven in vele habitats ; van land(schildpadden) tot moeras(schildpadden) tot zoetwater(schildpadden) en zee(schildpadden) en bevolken deze aarde al meer dan 150 miljoen jaar! Ondanks dat deze dieren aan land vaak bijzonder traag zijn (in het water zijn ze vaak veel sneller en zelfs sierlijk te noemen) , hebben zij zich wonderbaarlijk aan het leven op onze aarde aangepast.

Het schild van een schildpad bestaat uit een gewelfd rugschild -wat ook wel de carapax wordt genoemd en een plat buikschild - de plastron - , verbonden met harde benige bruggen , die toelaten dat kop , poten en staart kunnen worden ingetrokken.

Schildpadden hebben geen tanden (hoewel er bij fossielen rudimentaire resten zijn aangetroffen van een gebit) , maar gebruiken in plaats daarvan hun harde hoornen randen als een soort schaar bij het foerageren.Schildpadden eten (afhankelijk van de soort) vele verschillende soorten voedsel.Ze vertegenwoordigen o.a.; omnivoren , herbivoren en carnivoren!

Van de in de natuur levende schildpadden bestaat grofweg zo'n 80% van de schildpadden uit mannetjes , terwijl in gevangenschap levende dieren gemiddeld slechts 20% mannetjes tellen. Dit komt (volgens deskundigen) doordat eieren die in een lagere temperatuur worden uitgebroed hoofdzakelijk mannetjes voortbrengen en dieren in gevangenschap vaak hun eieren in een warmere omgeving leggen (of in een broedstoof) , wat meer vrouwtjes tot ontwikkeling brengt.

Schildpadden kunnen -in tegenstelling tot vele andere soorten reptielen meestal uitstekend zien , zelfs kleuren onderscheiden en daardoor ook vormen onderscheiden.

Maar het meest efficiënte zintuig van de schildpad is nog steeds het reukvermogen , hoewel het smaakvermogen niet onderschat mag worden ; een schildpad zal iets dat hij/zij niet lekker vindt gewoon uitspugen en ZELFS een favoriete voedselsoort hebben , welke -bij aanbod van meerdere voedselsoorten als EERSTE wordt uitgekozen...

Over de leeftijden van schildpadden kan ik het volgende zeggen; er zijn Europese landschildpadden die de respectabele leeftijd van 120 jaar kunnen bereiken , maar de Galapagos schildpadden kunnen zelfs tot 150 jaar oud worden... Bepalend is ook of het dier in gevangenschap of in de vrije natuur leeft ; schildpadden in gevangenschap worden zelden ouder dan 40 jaar! Aan de andere kant , schildpadden in de natuur hebben MINDER overlevingskans in hun eerste levensjaren , zij kunnen ten prooi vallen aan de vele natuurlijke vijanden. Slechts 1 op de 70 schildpadden bereikt een volwassen leeftijd... Als het ei al niet geroofd wordt door mensen of roofdieren , wacht de jonge schildpadjes vaak angstig avontuur om te overleven... Daarnaast kunnen we ook nog rustig stellen dat de mens ook 'flink' meewerkt aan het verdwijnen van de leefgebieden van vele schildpaddensoorten.

We kennen natuurlijk allemaal de "roodwangschildpad" , deze schildpad was in de jaren 70 en 80 DE best verkochte schildpad. Miljoenen zijn er in Nederland van verkocht , maar de meesten daarvan zitten nu in de sloten of zijn door het toilet gespoeld... Waarmee we maar weer eens willen zeggen; bezint eer ge begint !

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Tue, 04 Aug 2009 23:24:39 +0200

Ik Krullie.
Vind het heerllijk in bad, maar als ik lekker lig

Dan is het genieten snel voorbij, Kijk maar is , daar komen die grote.

Dat is NR 1, en weer op mij, Maar NR 2 komt er ook aan.

Kijk is zie me amper he

Nou en ik ga nou op hun.
En na het warmen weer spartele in bad.

Dus weer een heel verhaal.

Lik Krullie

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 21:27:00 +0200

Vogelspinnen

Foto: Rob Dumont

Vogelspinnen worden vaak óók wel bananenspinnen genoemd , geheel ten onrechte overigens want vogelspinnen hebben eigenlijk niets met bananen te maken (behalve dat er misschien enkele soorten in de omgeving van bananenbomen wonen. Een andere benaming voor vogelspinnen is het Engelse woord tarántula (en niet Tarantúla omdat DAT een ander woord is voor de in Italië levende wolfsspin.

We hebben het hier over arachnidae die bestaan uit een grote groep , met zo'n 1500 ondersoorten , waarvan er momenteel ongeveer 900 zijn geïdentificeerd en geclassificeerd . Helaas wil het nog wél eens voorkomen dat de Latijnse benaming van bepaalde soorten achteraf niet blijken te kloppen en dan wordt er natuurlijk wat onduidelijkheid gecreëerd onder de spinnenbezitters.

Al vanaf de jaren '70 is de vogelspin een semi-bekende verschijning in Nederland , hoewel het voor sommige mensen totaal onbekend is dat deze majestueuze dieren door een aantal liefhebbers gehouden wordt (en zélfs zeer succesvol mee gekweekt wordt). In de afgelopen jaren is het aantal liefhebbers wat afgenomen , maar de genen die deze dieren nog wél hebben zijn er vaak héél serieus mee bezig! De vele beurzen die gehouden worden , worden altijd druk bezocht en het aantal eigen nakweken dat op deze beurzen verkocht wordt ( voor veelal lage prijzen ) is enorm. Dat houdt dus in dat er (gelukkig) weinig spinnen meer worden geïmporteerd voor commerciële doeleinden -alléén nog maar nieuwe soorten en een klein aantal dieren om inteelt te voorkomen.

Voor de meeste mensen zijn vogelspinnen nog steeds van die grote enge , harige spinnen die je bijten en dan ga je er dood aan. Het is voor liefhebbers vaak moeilijk om uit te leggen dat deze spinnen (op een enkele soort na) totaal NIET gevaarlijk zijn voor mensen ; het gif van de meeste soorten is goed te vergelijken met dat van een wesp! Natuurlijk zijn er mensen die allergische reacties kunnen krijgen bij een eventuele beet , maar deze zijn vaak goed te bestrijden met Antihystamine , een medicijn wat bekend is tegen bijen en wespensteken. Een geval waarbij iemand écht overleden is na een beet van een vogelspin is MIJ niet bekend...

De meeste soorten vogelspinnen zijn "vrij" te verkrijgen in winkels (maar daar is vaak weinig keus en véél import) en op beurzen en bij kwekers (véél meer keus EN meestal eigen nakweek!!!). De spin die u het meeste zal tegenkomen op en in boekjes , is de Mexicaanse Roodpoot (ook wel Mexicaanse Roodknie genoemd) en deze heeft als Latijnse naam ; Brachypelma Smithy ( eigenlijk een andere naam , maar onder DEZE naam is dit dier het méést bekend...). Deze soort is (als het géén Nederlandse nakweek is) beschermd door de CITES wetgeving , omdat er zóveel uit de natuur zijn weggehaald , dat er nauwelijks nog overlevingskansen voor deze soort waren. Gelukkig is dat nu veranderd en (mede door CITES) leven er weer grote aantallen in de vrije natuur. Een aantal liefhebbers heeft hier óók aan bijgedragen door nakweekdieren weer uit te zetten in beschermde gebieden.

Mensen die geïnteresseerd zijn geraakt , kunnen het beste een beurs bezoeken en zich laten voorlichten door de mensen die daar aanwezig zijn ; dit heeft als voordeel dat men te maken heeft met échte kenners en deze kunnen u precies vertellen wélke soort het meest geschikt is om mee te beginnen. Ook zijn er op deze beurzen voldoende mogelijkheden om een terrarium aan te schaffen en alles wat u eventueel nodig heeft om het terrarium in te richten. Vraag hierbij wél even hulp i.v.m. de soort spin ; er zijn bodembewoners , maar ook spinnen die het liefst in een tak klimmen (of tegen de ruit)...

Spinnen kunnen (afhankelijk van de soort) vaak ouder worden dan men denkt , maar u moet al gauw aan een leeftijd van 12 tot 20 jaar rekenen als u een dier aanschaft. Dit is goed om van te voren te weten ; óók i.v.m. eventueel geplande vakanties en dergelijke...

Mocht u meer informatie willen , er is op internet héél veel te vinden ; élke zoekmachine zal u - bij intypen van het woord vogelspin óf tarantula - een keur aan mogelijkheden geven. Er zijn óók veel "communities en clubs" te vinden , zoals bijvoorbeeld bij HetNet.

©Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 21:18:42 +0200

Latijnse naam ; Elaphe ( Rattenslangen )
Korenslangen...

Foto: Patrick Keij

Elaphe zijn met zo'n 60 ondersoorten wel de meest verkochte slangen. Deze dieren worden vaak aangeduid als "beginners slangen", maar worden voornamelijk gehouden door ervaren liefhebbers vanwege de vele "morphen" (kleurstellingen die ingekweekt zijn). De meest bekende korenslang is wel de rode rattenslang, ofwel de Elaphe Guttata Guttata. Naast deze soort zijn er VELE ondersoorten die ERG gewild (lees populair) zijn, zoals de Missing Black (met een felle oranje kleurtekening), Missing Red ( grijs/zwart ), albino of Ghost, Rode Albino, Miami Face en Choclat. Er zijn nog HEEL VEEL andere populaire Elaphe's op te noemen.

Vanwege het feit dat deze slangen zich vrij gemakkelijk aanpassen aan allerlei omstandigheden en (dus) zeer sterk zijn, zijn het bijzonder populaire dieren die in (bijna) alle reptielenspeciaalzaken, op beurzen en via verenigingen vaak worden aangeboden tegen heel redelijke prijzen. Omdat de meeste soorten gemiddeld zo'n 1,60 meter lang worden is een terrarium in de maat 100x40x50 (voor een koppel) voldoende. In het terrarium dient een ruim waterbassin aanwezig te zijn, dat regelmatig moet worden ververst met (liefst) gekookt water. Enkele keien en klimmogelijkheden worden op prijs gesteld, doch niet altijd gebruikt!

Jonge dieren weigeren vaak voedsel. Dwangvoedering wordt door sommige mensen aangeraden, doch persoonlijk ben ik daar tegen: Dwangvoedering brengt stress met zich mee, en stress is een van de belangrijkste doodsoorzaken onder reptielen (zeker bij jonge dieren)!
Het verdient aanbeveling om jonge dieren aan het eten te krijgen door een prooi (een eendagsmuis) de kop te "kneuzen": Dit is een beetje luguber, maar het is de bedoeling om de kop van de eendagsmuis ZO te beschadigen, dat de herseninhoud zichtbaar is. Als u dit gedaan heeft, sluit u de slang (met de eendagsmuis) in een diepvriesdoosje (of papierenzak) en laat het dier - onder volledige rust - een aantal uren in een donkere, warme ruimte met rust. In MEER dan de helft van de prepleemgevallen zal het dier gaan eten!
Het voedsel van volwassen dieren bestaat voornamelijk uit knaagdieren, een enkel klein vogeltje en in de natuur zullen eieren, kleinere hagedisjes en amfibieën op het menu staan.

Meestal begint men het het kopen van een een slang. Helaas gaat het JUIST DAN vaak fout ; met komt thuis en moet het dier in een terrarium stoppen dat NIET voldoende verwarmd, bevochtigd of bestand tegen ontsnapping is... Het terrarium kan BETER ruim VAN TE VOREN in orde gebracht worden, om ervoor te zorgen dat de dieren zich meteen "thuis" voelen ; een temperatuur die overdag tussen de 24 en 30 graden Celsius is ('s nacht mag het een paar graden lager), een luchtvochtigheid van 65 - 75% en een goede afdichting van eventuele ontsnappingsmogelijkheden kunnen dan het plezier NIET bederven!

Elaphe's komen voor in Noord-Amerika, Europa en delen van Azië ( in China worden ze zelfs gegeten!). De meest geschikte soorten voor beginners komen echter uit Noord-Amerika! Kweken met deze dieren gebeurt reeds op grote schaal in Nederland, zodat er eigenlijk maar weinig import noodzakelijk is.

Elaphe's zijn eierleggende slangen. Het aantal eieren zal (afhankelijk van soort en andere factoren) tussen de 6 en 30 eieren liggen! Ongeveer 5 tot 9 weken na de paring zullen de eieren gelegd worden. Met een temperatuur van 28 graden Celsius en een luchtvochtigheid van 75-85% zullen de eieren na ongeveer 60-70 dagen uitkomen. Uitzondering hierop is de Russische Rattenslang (Elaphe Schrenky) ; deze houdt soms de eieren iets langer in het lichaam vast, waardoor de incubatie tijd iets korter is.

Waarschuwing ; Elaphe soorten staan bekend als ware Houdini's, ze benutten ELKE mogelijkheid om te ontsnappen! Vooral jonge dieren ontsnappen zelfs de meest ervaren liefhebbers... Het is niet voor niets dat opvangcentra (zoals het onze) jaarlijks diverse jonge Elaphe's binnenkrijgen!

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

info@nospam.com (Rob) — Thu, 19 Nov 2009 15:45:34 +0100

INCLUSION BODY DISEASE BIJ SLANGEN!!!D. VancraeynestSamenvattingInclusion Body Disease is een dodelijke
aandoening bij boa's en pythons.
Kenmerkend is de aanwezigheid van
eosinofiele inclusies in de cellen van verschillende
weefsels. Hoewel er aanwijzingen
zijn voor de betrokkenheid van een
retrovirus, is de verwekker van de ziekte
voorlopig onbekend. Dit artikel bestaat uit
een overzicht van de huidige kennis over
deze ziekte.
Literatuuroverzicht
Historiek en etiologieIBD is al ongeveer 30 jaar bekend bij de
familie Boidae en is intussen wereldwijd
verspreid. De ziekte veroorzaakt eosinofiele
inclusies in het cytoplasma van de
cellen in nagenoeg alle weefsels, maar
vooral in epithelia van de ingewanden en
in zenuwcellen. De inclusies zijn variabel
in grootte en bevatten een karakteristiek
proteïne (Schumacher et al., 1994;
Carlisle-Nowak et al., 1998; Wozniak et
al., 2000). Bij elektronenmicroscopisch
onderzoek (EM) vonden Schumacher en
medewerkers (1994), dat cellen met de
karakteristieke inclusies veel virusachtige
partikels bevatten. Deze partikels leken
morfologisch sterk op C-type retroviruspartikels.
Dezelfde partikels werden
teruggevonden in primaire niercelculturen
van drie boa constrictors (Boa constrictor
ssp.) en één tijgerpython (Python molurus
bivittatus) met IBD. Inoculatie van twee
tijgerpythons met supernatans van deze
celculturen kon het typische symptomenbeeld,
inclusief eosinofiele intracytoplasmatische
inclusies opwekken. De virusachtige
partikels werden echter niet
teruggevonden bij deze dieren
(Schumacher et al., 1994). Wozniak en
medewerkers (2000) inoculeerden gefilterd
(poriëngrootte 0.45 μm) leverhomogenaat
van een besmette boa constrictor
bij gezonde dieren. Binnen tien weken
ontwikkelden ze de typische inclusies met
aanwezigheid van retrovirusachtige partikels.
Ze bleven echter klinisch gezond
tijdens de één jaar durende studie. Dus
werden de postulaten van Koch (Tabel 1)
in geen van beide infectieproeven
vervuld.De bloedzuigende slangenmijt
Ophionyssus natricis (fig. 1) is een frequent
prepleem in slangencollecties
aangetast door IBD. Misschien is deze
mijt een vector voor de ziekte (Schumacher
et al., 1994). Wetenschappelijk bewijs
hiervoor ontbreekt op dit moment.
Occasioneel werd IBD ook vastgesteld bij
'niet-Boidae'. Het meest recente geval
was een besmetting bij jonge korenslangen
(Pantherophis guttatus guttatus, familie
Colubridae). Bij deze dieren werden
de typische inclusies teruggevonden,
maar EM leverde geen virusachtige partikels
op. De jonge dieren zelf kwamen op
IBD besmette Boidae, maar er was wel
mogelijkheid tot indirect contact tussen de
ouderdieren en een aangetaste boa constrictor
(Fleming et al., 2003).
In 2001 beschreven Raymond en medewerkers
een IBD-geval bij de addersoort
Botriechis marchi (familie Viperidae). De
bron van besmetting kon ook hier niet
worden achterhaald. De dieren kwamen
niet in contact met aangetaste Boidae,
maar waren wel allemaal afkomstig van
dezelfde dierentuin (Raymond et al.,
2001). Tenslotte werd de ziekte ook vastgesteld
bij een koningsslang
(Lampropeltis getulus, familie Colubridae)
die samen met boa constrictors was
gehuisvest (Jacobson, 1996).SymptomenbeeldBij boa's is het ziekteverloop over het
algemeen vrij kenmerkend. Intermitterend
braken is vaak het eerste symptoom. Dit
stadium wordt meestal gevolgd door
voedselweigering en vermagering
(Schumacher et al., 1994). Iets later verschijnen
centrale zenuwstoornissen,
zoals trillen van de kop, desoriëntatie,
evenwichtsstoornissen en gedragsveranderingen
(Schumacher et al., 1994; Orós
et al., 1998; Driggers en Austin, 2000)
(fig. 2). Ook spierzwakte kan voorkomen.
De slang kan dan niet langer een prooi
grijpen, noch wurgen. Ook chronische
longontsteking, abnormale vervelling en
mondrot kunnen voorkomen
(Schumacher, 1994; Wozniak et al., 2000;
Jacobson et al., 2001). Af en toe vertonen
de dieren een necrotiserende ontsteking
van de huid (Jacobson et al., 2001; mededeling
Zwart). In het terminale stadium
worden de neurologische symptomen
steeds ernstiger (Schumacher et al.,
1994). Vermoed wordt, dat boa's de ziekte
asymptomatisch kunnen dragen.
Bij pythons komt het veel sneller tot centrale
zenuwstoornissen dan bij boa's en
zijn deze ook meer uitgesproken. Het
zogenaamde 'sterrekijken' of 'stargazing',
waarbij het dier lange tijd met het voorste
deel van het lichaam opgericht zit, is hierbij
heel typisch. Chronisch braken komt
bij deze dieren nagenoeg niet voor, maar
ze weigeren wel vaak voedsel
(Schumacher et al., 1994). IBD loopt bij
pythons sneller fataal af dan bij boa's
(Driggers en Austin, 2000).DiagnoseDe diagnose van IBD is op dit moment
gebaseerd op het terugvinden van eosinofiele
intracytoplasmatische inclusies in
verschillende celtypes (mededeling
Jacobson). Microscopisch weefselonderzoek
(histologie) is hiervoor meest
geschikt. Dit onderzoek kan zowel
gebeuren op weefsels van een dood dier,
als op een stukje lever dat bij een levend
dier onder volledig verdoving werd
weggenomen. U kunt hiervoor terecht bij
uw dierenarts.Andere mogelijke oorzaken van de vermelde
symptomenHoewel een slang met een historie van
chronisch braken en centrale zenuwstoornissen
al ernstig verdacht is van IBD, is
er nog een aantal andere aandoeningen
dat in beschouwing moeten worden
genomen. Zo kan braken het gevolg zijn
van een maagontsteking, onaangepaste
omgevingstemperatuur, intoxicatie,
tumoren, vreemd voorwerp in de maag,
parasitaire infecties of hanteren kort na
de maaltijd. Zenuwstoornissen kunnen
worden veroorzaakt door een
hersenontsteking, die bij slangen van
bacteriële, virale of parasitaire oorsprong
kan zijn. Ook schimmelinfecties van de
hersenen komen voor. Een belangrijke
oorzaak van centrale zenuwstoornissen is
paramyxovirose, in oorsprong meestal
een ademhalingsinfectie (Jacobson,
1993; West et al., 2001). Entamoeba
invadens, een parasiet die het maagdarmstelsel
van schildpadden bewoont,
kan abcessen geven in de hersenen van
slangen, met stuipen tot gevolg (Frank,
1984). Ook Acanthamoeba zou de
zaak kunnen zijn van een meningoencephalitis
(Frank, 1984). Tenslotte mogen
intoxicaties niet over het hoofd worden
gezien. Vooral organische fosfaatesters,
die vaak worden gebruikt bij het bestrijden
van mijteninfestaties, kunnen verlammingen
en stuipen geven (Holt, 1981).BehandelingEen behandeling voor IBD is niet
voorhanden. Eventueel kan er een ondersteunende
therapie worden ingesteld,
door de slang te dwangvoeren en te
voorzien van vocht. Deze slangen zijn
echter een bron van besmetting en
daarom wordt er geadviseerd om alle
dieren met karakteristieke
inclusielichaampjes te euthanaseren.PrognoseDe prognose voor het individuele dier met
IBD is slecht. De ziekte loopt fataal af.
Een prognose voor de collectie waar het
dier deel van uitmaakt is moeilijker te
stellen. Redenen hiervoor zijn het onbekende
ziekteverloop en de onbekende
ziekteverspreiding, de lange incubatietijd
en het feit dat boa's asymptomatische
dragers kunnen zijn. Een mijtenprepleem
lijkt een nadelige factor. Via leverbiopsieën
kan worden nagegaan of symptoomloze
dieren besmet zijn (Wozniak et
al., 2000).PreventieEen sluitend preventiesysteem bestaat
vooralsnog niet, omdat het ziekteverloop
en de besmettelijkheid van IBD nog niet
volledig zijn gekend. Een quarantaine van
nieuwe dieren gedurende zes maanden
tot één jaar, met behandeling van een
eventuele mijteninfectie, is een goed
begin. Leverbiopsieën bij besmette dieren
zijn positief lang vóór de symptomen tot
uiting komen (Wozniak et al., 2000) en
vormen dus een goede 'ingangscontrole'
voor nieuwe dieren.ConclusieIBD is een aandoening bij boa's en
pythons die in opmars is. De oorzaak van
de ziekte, het ziekteverloop en de
besmettelijkheid zijn nog niet volledig
bekend. Dieren met centrale zenuwstoornissen
zijn verdacht, tot het tegendeel is
bewezen. Een leverbiopsie met aantonen
van eosinofiele intracytoplasmatische
inclusies geeft uitsluitsel. Vaak wordt de
diagnose op lijkschouwing gesteld, omdat
er geen behandeling is en omdat de
aangetaste dieren best worden
geëuthanaseerd.Tabel 1. De postulaten van Koch1. De ziekteverwekker moet aantoonbaar
zijn in de besmette gastheer op elk ogenblik
van de ziekte.
2. De ziekteverwekker moet uit de zieke
gastheer worden geïsoleerd en er moet
een zuivere cultuur van kunnen worden
gekweekt.
3. Wanneer gevoelige, gezonde dieren
worden besmet met de ziekteverwekker
gekweekt in cultuur, moeten de specifieke
ziektetekens optreden.
4. De ziekteverwekker moet opnieuw uit
deze dieren kunnen worden geïsoleerd
en moet overeenkomen met de oorspronkelijke
ziekteverwekker in zuivere
cultuur.

http://www.snakesociety.nl

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:04:09 +0200

Gebandeerde waterslang
Latijnse naam: Nerodia Fasciata

Herkomst: Westelijke Verenigde Staten en noordelijk Cuba (onechte colonie)

Habitat:oevers van moerassen, meertjes, beekjes en dergelijke met licht begroeide oevers.

Deze zogenaamde gladde slang is over het algemeen zwart met schuine gele vlektekening in driehoekvorm.
Ook komt de kleur roestbruin voor als vlektekening.
De buikzijde en zijkanten van de kop hebben ook een gele kleur, maar de buikzijde heeft ook de vlekken in de kleuren rood, roestbruin en soms grijs.

Deze dieren kunnen tussen de 1.10 cm en 1.55 cm lang worden.

Hun voedsel bestaat uit vissen en amfibiëen, maar in gevangenschap worden ze vaak met diepvriesvis of zelfs kipproducten (hart en lever) gevoerd.
Kijk wél uit met diepvriesproducten, dit breekt Thiamine af (Vitamine b) en dit moet dus apart als supplement worden aangeboden om dit verlies goed te maken.

Het zijn piscivore dieren, die door het voedsel dat ze krijgen (meestal vis) een vies stinkende ontlasting produceren.

Deze soort is eierlevendbarend, wat als voordeel heeft dat jongen na een lange dracht, in een dun gevormd ei (ei-membraam) worden geboren en vrijwel direkt uitkomen.

Omdat deze soort méér als reptiel wordt gezien dan kousebandslangen (omdat ze wat massiever zijn en mooier getekend), wordt deze soort vaak in gevangenschap gehouden en zijn er véle nakweken bekend.
Ze staan niet als agressief bekend, maar schijnbaar zijn de vrouwtjes wat rustiger dan de mannetjes, die nogal wel eens willen bijten.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Tue, 18 Aug 2009 12:05:10 +0200

Berberskink
Latijnsenaam:Eumecesschneiderii
Ookgenoemd:SchneidersskinkofLangpootskink

Foto: Patrick Keij

Herkomst:van N-W India tot het Oostelijk deel van Noord-Afrika

Habitat:Zand- en steengronden, steppen, woestijngebied.

Deze byzonder mooie skink wordt tussen de 30 en 45 cm groot en staat bekend als álleseter: Vanaf insecten, spinnen, schorpioenen, tot zacht- en zoet plantaardig voedsel.
In gevangenschap blijkt dat ze óók eendagsmuisjes, kattenvoer en reepjes vlees weten te waarderen.

Deze (best wel) grote skink heeft een geel-grijze basiskleur, met in de flanken meest oranje stippen/vlekken.
De buikzijde is vaak ivoor- tot beige van kleur.

Mannetjes zijn vaak wat groter dan vrouwtjes en zijn wat groffer gebouwd.

Deze dieren zijn jagers bij uitstek, die door hun lange slanke lichaam en snelheid geen prooi zullen laten ontsnappen.

Vrouwtjes kunnen zo'n 3 - 18 eieren in één keer leggen, waarvan de incubatie-tijd 50 - 65 dagen duurt bij een temperatuur van 30C.

Hoewel ik nooit dieren zal promoten voor verkoop, is dit één van de dieren die door beginners goed gehouden kan worden.

Maximaal één mannetje in een terrarium, anders volgen er gevechten waarbij verwondingen of zelfs dode dieren voorkomen.

Met een flink terrarium en goede warmtelampen, kan je enorm lang plezier hebben van deze interessante skink!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:46:33 +0200

Olijfpython
Latijnse benaming:Liasis olivaceus olivaceus

Bron: Wikimedia

Zoals iedereen eigenlijk wel weet, komen de mooiere pythons allemaal uit Australië, zo óók de Olijfpython.
Het dier dat daar voornamelijk in het noordelijke deel van Australië voorkomt wordt gemiddeld zo'n 3 meter lang maar er zijn uitzonderingen gevonden van bijna 5 meter lengte!

Hoewel ze meestal niet aggressief zijn, komen uitzonderingen zéker voor.
Een beet is zéér pijnlijk en vaak moet men zich medisch laten helpen.

Habitat van deze dieren bestaat uit droge zand/rots gebieden aan de rand van bosrijke gebieden en ALTIJD in de buurt van water.
Ze kunnen prima klimmen, maar verkiezen meestal de bodem en zijn vaak erg inaktief.

Vrouwtjes worden (zoals bij veel pythonsoorten) iets groter dan mannetjes.

De kleur van deze dieren kan variëren van olijfgroen, tot felgroen en beige/bruin.
Op de buikzijde is de kleur meestal wat vager tot zelfs roomwit aan toe.

Het voedsel van deze dieren bestaat uit konijntjes, muizen, ratten en vogels.
Maar ook hagedissen staan op het voedsellijstje van deze slang.

Nakweken met deze soort zijn schaars, er is een winterrust nodig van ongeveer twee maanden, waarna de mannelijke exemplaren elkaar zullen bevechten om te mogen paren.
Met een gemiddelde van 18 eieren die na een ruime twee maanden uitkomen bij een temperatuur van ongeveer 32 C, is het voortbestaan van deze dieren verzekerd.

Gezien het soms defensieve karakter van deze dieren en de moeilijkheidsgraad bij nakweek, is dit geen beginnersdier.
De (aanschaf)prijs maakt dit ook wel duidelijk!

Daarnaast zijn er nodig ; een zeer groot terrarium en de juiste warmte (30 - 35 C).

Bron;Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 21:07:51 +0200

Grote slangen: Tijgerpythons

Foto: Rob Dumont

Latijnse Naam: Python Molurus Bivittatus of Python Molurus Molurus ( Indische/lichte tijgerpython , valt onder CITES A bijlage 1)
Verspreidingsgebied: Van China tot Indonesië
Wetgeving: CITES B
Uiterlijk: Grondkleur (donker)bruin met lichte onregelmatige lopende strepen over het lichaam. Albino varianten zijn er in verschillende tinten geel tot bijna oranje/wit.

Opvallend is de puntige tekening op de kop van deze slang welke in een V-vorm lijkt te lopen.

Deze dieren worden in reptielen verkopende dierenzaken met de regelmaat van de klok te koop aangeboden als jonge dieren. Ze zijn dan ongeveer 40 - 60 cm lang.

Vaak vergeet men in de winkel even te vermelden dat dit zéér snel groeiende dieren zijn al binnen 2 á 3 jaar uitgroeien tot zo'n 3 meter! Uiteindelijk zullen ze ergens tussen de 5 en 6 meter lang worden en een gewicht bereiken van ongeveer 80 - 100 kilo!
Gelukkig gaat het hier om sterke en (meestal) goedetende dieren die - buiten longpreplemen - weinig gezondheidspreplemen hebben.Jonge dieren voert men 2 - 3 muizen per week , als de dieren wat groter worden kan men al snel overgaan naar ratten. Bij een lengte van 3 meter zal het dier al konijnen gaan eten. Pythons kunnen het beste separaat gevoerd worden ; als 2 dieren 1 prooi willen wurgen , is er weinig tegen de vrijkomende krachten te beginnen en loopt u grote risico's als u de dieren wilt scheiden. Uiteraard kan slechts 1 van de 2 dieren winnen , en de verliezer zal op z'n minst zware verwondingen oplopen !

Huisvesting: Uiteraard een zeer groot terrarium, liefst een inloopbak met een flinke oppervlakte ( aanbevolen voor 2-5 dieren = 5 m2 ), anders een terrarium met een minimale oppervlakte van 2 m2(voor 1 á 2 dieren). Een groot waterbassin waar de slang met zijn hele lichaam in past is van groot belang ; deze dieren houden bij tijd en wijle van een frisse duik!

Temperatuur 26-30°C maar het mag natuurlijk een paar graden warmer onder de warmtespot. 's nachts mag de temperatuur zakken naar een 23°C.

Luchtvochtigheid kan het beste worden geregeld met een koudstoomapparaat waarop een hygrostaat zit. Deze apparaten zijn vaak op beurzen te koop voor ongeveer € 50,- , een relatieve luchtvochtigheid van 65 - 80% is aan te bevelen.
Jonge dieren zijn vrijwel altijd erg bijterig , maar deze dieren wennen snel aan de aanwezigheid van mensen. Vergis U NIET ; reptielen zijn NOOIT tam , ze tolereren slechts uw aanwezigheid !In de reptielenwereld hebben we een benaming voor dieren die aan mensen gewend zijn ; geconditioneerde dieren. Vanaf een lengte van 2 meter hebben deze dieren voldoende kracht om een volwassen mens in ernstige preplemen te brengen!!! Werk daarom NOOIT alléén als u met grotere dieren bezig bent... Vooral kinderen moet (met klem) worden afgeraden om een dergelijk dier te kopen/bezitten of er mee om te gaan!

Naast het veiligheidsrisico zijn er gezondheidsfactoren waar men aan moet denken! Ook voor volwassenen geldt ; was je handen met een desinfecterende zeep of spray je handen in met een speciale desinfectant ; reptielen zijn dragers van véle bacteriën en deze KUNNEN worden overgedragen op mensen. De meest voorkomende besmetting is Salmonella en de besmettingshaard is de cloaca (geslachtsopening) of ontlasting/urine.

Omdat over de gehele wereld Tijgerpythons gebruikt worden om publiek te vermaken ( circussen en andere acts ) is de Tijgerpython één van de meest bekende wurgslangen ter wereld. Ongelukken tijdens optredens zijn beperkt tot een paar flinke beetwonden en grote schrik van het aanwezige publiek. Er zijn óók wel wurgpogingen geweest , maar deze konden door aanwezigen worden voorkomen. Veruit de meeste optredens gaan vlekkeloos. Als u zich afvraagt of dit soort voorstellingen heden ten dage nog moeten worden toegestaan , kan ik mij dat zéker indenken. Toch is het mij opgevallen dat dieren die in deze acts betrokken zijn , vaak een blakende gezondheid hebben , veelal zorgen voor goede nakweek en in de meeste gevallen uitstekend verzorgd worden...

Slangen met pootjes...???

Ja , u leest het goed , pythons behoren tot de oudste soorten slangen ( samen met boa's en anaconda's ) en hebben daarom nog restanten van weggeëvolueerde achterpoten. Deze bevinden zich naast de cloaca (geslachtsopening) en zijn zichtbaar als een soort nageltjes. Als u de röntgenfoto van een python bekijkt , ziet u dat er in het lichaam nog enkele pootsegmenten aanwezig zijn. De "pootjes" hebben uiteraard geen functie meer bij de voortbeweging , maar worden (door het mannetje) gebruikt bij de paring om het vrouwtjes te stimuleren...

Pythons hebben NOG een eigenschap die slechts weinig slangen hebben ; broedzorg. Als het vrouwtje de eieren heeft gelegd zal zij door middel van spiercontracties de eieren een aantal graden hoger kunnen verwarmen door om de eieren heen te kronkelen. Als de eieren uitkomen , bemoeid moeder zich NIET meer met haar jongen. De meeste slangen leggen de eieren ergens op een beschutte plek of dekken de eieren af en gaan vervolgens hun eigen weg , zonder zich om de eieren te bekommeren...

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 20:05:01 +0200

Ratelslangen: de schrik van iedereen

Foto: rob Dumont

Ratelslangen behoren tot de meest bekende gifslangen ter wereld.
Ze behoren tot de familie Viperidae (de adders), slangen die een verkorte bovenkaak (maximilliares) hebben met 1 of enkele lange holle giftanden aan elke zijde van de bovenkaak.De Latijnse naam voor ratelslangen is CROTALUS. Slangen ZONDER ratels zijn GEEN ratelslangen. Er zijn WEL dwergratelslangen waarvoor men vroeger de Latijnse naam Systrurus gebruikte, maar deze naam is aangepast naar de algemene benaming: Crotalus.

Over het hoe en waarom een ratelslang ratels heeft, wordt al vele jaren driftig gespeculeerd; het meest aannemelijke verhaal is de "vertrappingtheorie", waarbij men zegt dat de slangen een ratel hebben ontwikkeld om ervoor te zorgen dat buffels/bizons en andere grazende dieren NIET op de slang zouden trappen, bij het horen van het ratelende geluid.

De ratels zijn bijna vanaf de geboorte aanwezig; eerst hebben ze alleen een "knop", maar al na de eerste vervelling hebben ze hun eerste ratel. Het aantal ratels van een ratelslang is meestal NIET meer dan 8 of 9 stuks, een grotere ratel zal snel afbreken...

Ratelslangen hebben hittegevoelige sensoren tussen de bek en de ogen, waarmee ze prooien opzoeken.Deze sensoren werken ZO goed, dat de slangen hier MEER op vertrouwen dan op hun reukorgaan...

Van het gif van ratelslangen werd lange tijd gedacht dat het alleen maar heamotoxisch zou zijn, maar sinds de laatste 20 jaar weten we dat het gif een complexe mix van proteïnen en enzymen is en naast heamotoxine ook neuroxine bevat. Bepaalde soorten (Crotalus Scutulatus) hebben zelfs een vrij krachtig neurotoxine! De werking/sterkte van het gif kan van streek tot streek of van gebied tot gebied verschillen.

Ratelslangen eten eigenlijk alle soorten knaagdieren die klein genoeg zijn, zoals muizen en ratten. In gevangenschap komen er meestal weinig eetpreplemen voor. Ratelslangen eten eventueel ook (diepvries) dode prooien, maar vanwege de voorvertering die het gif bewerkstelligd is het aan te raden om regelmatig levende prooien te voeren, dit voorkomt spijsverteringspreplemen en indigestie klachten.

Omdat steeds meer ratelslangen in gevangenschap gehouden worden, gebeuren er steeds meer "ongelukken". Deze "ongelukken" worden meestal geweten aan voeren, verschonen en water verversen. De waarheid is dat men de slangen ONDERSCHAT en zichzelf OVERSCHAT. De gevolgen van een beet kunnen ENORM variëren ; van een droge beet met minimale gevolgen ( lichte zwelling, pijn, rood, misselijk, duizelig ) tot een volledige beet, waarbij het voor kan komen dat men ledematen verliest (of het gebruik ervan ) ONDANKS medische hulp... Het inroepen van medische hulp bij een beet is overigens - ten alle tijden - aan te bevelen!

Kweken met ratelslangen is zeker niet onmogelijk, het gebeurd overal ter wereld (op beperkte schaal). De paartijd loopt van eind maart tot mei en de jongen worden tussen augustus en oktober geboren. Gemiddeld komen er ongeveer 10 jongen per worp. De jongen worden in een eierzak geboren, waar zij met een ei-tand uit moeten breken. Direct daarna zijn ze al zeer actief! Ze zijn dan tussen de 12 en 25 cm lang en hebben al meteen hetzelfde gif als de ouders...

De leeftijd die ratelslangen kunnen bereiken, wordt vaak behoorlijk overdreven ; er zijn verhalen van dieren die MEER dan 25 jaar oud zouden zijn. Een mooi gemiddelde voor (de meeste) soorten is echter slechts 18 jaar! In de praktijk sterven er echter veel dieren in gevangenschap door slechte verzorging, onwetendheid en een slechte hygiëne...

Er zijn zo'n 31 soorten ratelslangen bekend (met vele ondersoorten) .Van al deze soorten, komen er maar 3 van origine uit de USA ( hoewel daar 15 soorten voorkomen), alle andere soorten komen van origine uit het zuidelijk gelegen deel van Amerika.

In Amerika worden er nog steeds zogenaamde Round-Ups gehouden, waarbij Oostelijke Diamantratelslangen en-masse de dood vinden. Gelukkig keert het Amerikaanse publiek dit soort evenementen steeds meer de rug toe en, heeft zich een nieuw soort round-up aangediend ; een voorlichtings round-up waarbij gevangen dieren (levend) weer worden vrijgelaten op de plaats waar ze gevonden zijn!

De risico's bij de laatstgenoemde round-ups zijn beperkt tot een minimum, voor zowel mensen als dieren. Bij de oude vorm van de round-ups werden er vrijwel ALTIJD mensen gebeten en ALLE dieren werden op gruwelijke wijze afgemaakt.

Een van de kenmerken van ratelslangen is dat ze voor IEDEREEN fascinerend zijn om te zien, mede vanwege heit feit dat ze gevaarlijk zijn. Dat is de kracht van de ratelslang ; mystiek, fascinatie en bijgeloof...

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:48:35 +0200

Groene Hondskopboa
Latijnse naam: Corallus caninus

Herkomst: noordelijk Zuid-Amerika

Habitat: Regenwouden

Deze maximaal 2 meter lange boombewoner is onder de liefhebbers een van de mooiste slangen die er bestaat.

Z'n tekening is groen met witte- of grijze vlekken en een vaak gele buikzijde.
Jonge dieren (tot 1 jaar oud) hebben vaak felle gele , rose of oranje kleuren.
Na een jaar veranderd de kleur steevast in de kenmerkende groene kleur.
Waarom jonge dieren ándere kleuren hebben , is niet officiëel duidelijk , maar men denkt dat het te maken heeft met benodigde schutkleuren in het gebied of mogelijk met de gekozen prooidieren.

Als boombewoners zijn de groene hondskopboa's uitstekende jagers. Ze hebben lange tanden en kunnen de bek zeer ver openen , zodat ze gemakkelijk, hangend vanuit een tak, prooien kunnen vangen.
Ze eten voornamelijk vogels , vleermuizen en knaagdieren , welke ze opeten terwijl ze met hun sterke grijpstaart in een tak hangen.
Omdat ze vaak snel bewegende prooien jagen , zijn ze uitgerust met warmtesensoren die op de bovenlip tussen de schubben gesitueerd zijn.
Hierdoor kunnen ze -als het ware- infrarood kijken , de warmte van de prooi aanvoelen en sneller reageren.

De hondskopboa is (net als alle andere boa-soorten) eierlevendbarend en brengt dus levende jongen ter wereld.
Een vrouwtje kan wel 8 - 10 jongen per jaar ter wereld brengen.

Gezien de zeer hoge eisen die deze slang aan behuizing , warmte en luchtvochtigheid stelt , is dit zeker geen beginnersdier.
Gelukkig zal de hoge aanschafprijs als goede drempel werken om impulsaankopen te voorkomen.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 15 Aug 2009 19:53:32 +0200

Pofadders, eten met lange tanden...

foto: Rob Dumont

Onder de adders, is één van de mooiste soorten wel: De pofadder.
De allermooiste pofadders komen voor in Tanzania, Zimbabwe, Uganda en grote delen van Zuid en West-Afrika.
Deze soorten noemen wij ook wel Gabon pofadders.
De wetenschappelijke naam van deze dieren is Bitis, en omdat het hier om een regionaal gebonden soort gaat, hebben ze een 2e benaming: Gabonica.
De 3e benaming geeft de ondersoort aan;Gabonica, Nasicornis en Rinoceros zijn daar de bekendste van.

Gabon Pofadders behoren tot de mooiste van alle gifslangen.
Ze behoren óók tot de "lui-ste" slangen ter wereld: Als je in hun buurt komt, zullen ze vermoedelijk niet eens de moeite nemen om je te bijten. Ze vertrouwen erop dat hun luidruchtige ademhaling (te vergelijken met een autoband die leegloopt!) een eventuele bedreiging wel op een afstand houdt.
Ze hebben (zoals álle addersoorten) giftanden, die vóór in de bek zitten en naar achteren scharnieren.
Maar de giftanden van de Gabons Pofadders kunnen wel 5,5 cm lang zijn.
Gelukkig bijten ze niet vaak (ze worden liever alléén gelaten).
Maar je moet je hierin ABSOLUUT niet vergissen: Er zijn al véle doden gevallen, náást de vele ernstige gevallen van mensen die het (vaak net aan) gered hebben!

Voor de mensen die hierin geïnteresseerd zijn: Het aantal nakomelingen ligt meestal zo rond de twaalf per worp, doch een aantal van 50 (!!) behoort tot de mogelijkheden !Een Bitis Gabonica Rinoceros kan een lengte bereiken van 180 cm. en zo dik worden als de bovenarm van een gemiddeld persoon.

Het gewicht van dit dier kan (afhankelijk van omstandigheden ) oplopen tot wel 10 kilo !
De kop is verhoudingsgewijs vrij groot en in een driehoeksvorm meestal verscholen tussen gebladerte, waardoor het dier een fantastische methode heeft om zich onzichtbaar op te stellen voor langskomende prooien zoals muizen en grondvogels.
Voor reptielenhouders is de Bitis Gabonica een bijzonder gewild dier, vanwege de mooie, gelijkmatige tekening over het gehele lichaam.
Ook zijn er vele kleuren zichtbaar in de tekening van het dier, onder een bepaalde belichting.
Omdat het dier een krachtige en gedrongen uitstraling heeft, krijgt dit dier vaak de voorkeur ten opzichte van slanke (boombewonende) mooi gekleurde slangen (welke vaak minder interessant zijn vanwege het feit dat ze niet makkelijk hanteerbaar zijn en vaak óók nogal agressief ) bij aankoop / keuze voor een giftig dier.Toch moeten wij erop aandringen dat het houden van gifslangen in Nederland meer aan banden wordt gelegd.

De meeste gifslangenhouders hebben géén protocol voor noodgevallen, zijn onbekend bij gemeente, politie en G.G.D. en daarnaast voldoet de huisvesting van deze gifslangen meestal niet aan de aanbevolen minimum eisen.
Ook hebben een groot aantal gifslangenhouders gewoon te weinig ervaring, om eventuele noodgevallen op te lossen of in te grijpen voordát een noodgeval zich voordoet...

Bron: Stichting TCN Animal Resque

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Sun, 16 May 2010 01:33:03 +0200

Van de eerste leg zijn er 13 uitgekomen, die zijn nu 5 weken oud.
Bij de tweede leg zijn er 21 uitgekomen.
Kan ik deze laatste op den duur bij de eerste zetten ??

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:42:52 +0200

Luipaardschildpad
Latijnse naam: Geochelone Pardalis

Bron foto:Wikimedia

Ontdekt door: Bell in 1818
Familie: Testudinidae of Landschildpadden
Herkomst: Vrijwel geheel Afrika.

G. pardalis is grotendeels geel van kleur met zwarte vlekken,welke sterk in grootte en kleur verschillen.
Op de femur (dijbeen) zijn twee of drie vergrote beenplaten gesitueerd.
Mannetjes hebben een langere staart dan de vrouwtjes en een licht hol buikschild (plastron), er is echter gebleken dat dit géén zekerheid biedt.
Ze zijn bij ongeveer 30cm geslachtsrijp maar kunnen tussen de 30 en 45 cm lang worden.

Kweek: Er zijn véle nakweken bekend,vrouwtjes leggen gemiddeld zo'n 12 eieren.
Het uitkomen van de eieren duurt erg lang (afhankelijk van de temperatuur en conditie), tussen de zes en acht maanden.

Bijzonderheden: De G. pardalis kan beter tegen een hogere vochtigheid dan vele andere soorten, maar dit mag niet overdreven worden.
Temperatuur: In een tochtvrij terrarium 25-30°C

Voeding: Als u vanaf het begin uw schildpad een rijk gevarieerd menu voorzet zal hij alles naar hartelust eten.
Geef uw schildpadden alleen groente en fruit welke 100% vrij zijn van bestrijdingsmiddelen daar zij hier bijzonder slecht tegen kunnen.
Geef ook geen sla, weinig spinasie en bijvoorkeur weinig koolsoorten.
Alle ándere donkergroene groenten zijn prima geschikt!
Het in de handel verkrijgbare schildpaddenvoer is louter en alleen geschikt als extraatje.
Voer eventueel dagelijks een zeer nutritioneel hoogwaardig hondenvoer in korrelvorm, zoals bijvoorbeeld Eukaneuba. Geef de dieren hiervan per 200 gram lichaamsgewicht één korreltje per dag.
Daarbuiten voert u uw dieren met stukjes appel, komkommer, tomaat en banaan (maximaal 10% van het totaal voedingspakket).
Landschildpadden zijn vooral gek op paardebloem.
Zorg dat het voer wordt opgedient in een schaal welke makkelijk toegankelijk is voor uw dieren,maar zorg dat er weinig of geen zand in komt, dit is zeer slecht voor het darmkanaal.
Natuurlijk is het belangrijk om dagelijks te zorgen voor vers voer, ook al is er niets van gegeten en ziet er er nog redelijk uit.

Overige verzorging: Zorg dat u uw schildpad onderbrengt in een zeer ruime, de G. pardalis wordt zeer groot en kan zich letterlijk overal doorheen graven, goed verwarmde en tochtvrije ruimte.
Laat uw schildpad niet door de huiskamer lopen, maar houdt hem in zijn terrarium.
Reden hiervoor is, dat een schildpad alles op z'n weg zal preperen te eten en dat zal vaak voor preplemen zorgen....
Zorg voor een droge en vochtvrije bodem. Ook een warmte (UV-B) lamp is noodzakelijk voor het opwarmen.
De temperatuur van de grond mag niet te veel verschillen (kouder zijn dan) van de luchttemperatuur.
Let er wel op dat de temperatuur onder de lamp niet boven de 40°C uitkomt.

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Thu, 06 Aug 2009 09:36:54 +0200

De maximale grote van een foto die je wil plaatsen op het forum mag 640x480 of 480x640 zijn.
Dit om het forum goed bekijkbaar te houden.

Een Methode om dit te doen is:
Vul in het blauw gemaakte kader de url in.

Hierna kan je de maat van de foto aan in het blauw gemaakte kader.

Let op de tabbladen (die groen gemaakt zijn)

Voor mensen die liever html code gebruiken doe dit dan als volgt (haal de "-tekens dan wel weg):

Landscape foto (liggend):
["img:width=640&heigth=480" ]"URL"["/img"]

Portet foto (staand):
["img:width=480&heigth=640"]"URL"["/img"]

Veel plezier gewenst op dit forum.

OF....

Ga naar het foto album en draag daar afbeeldingen voor,deze worden na formaat keuring in je eigen album gezet en kan je voortaan de plaatjes vanuit daar in je topic " slepen"

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:50:06 +0200

Groene boompython
Recente Latijnse benaming : Python Viridis
Ouder benamingen : Chondropython Viridis en Morelia Viridis

Bron Foto's: Wikimedia

Herkomst: Azië (Papua- en Irian Jaya , Nieuw Guinea , Australië en Cape York Peninsula

Gemiddelde lengte: 1.70 meter en nachtaktief

Habitat: zwaar begroeide regenwouden met hoge luchtvochtigheid

Leeftijdverwachting: >12 jaar

Voedsel: muizen , ratten , vogels en soms vleermuizen.
Karakter:Jonge dieren zijn altijd bijterig , oudere dieren KUNNEN (dus ZEKER niet altijd) rustiger worden!
Indien deze dieren bijterig zijn , let dan op dat ze niet bij het gezicht gehouden worden!
Hou wél in de gaten dat deze dieren makkelijk gestresst kunnen raken door overhanteren en onjuiste omstandigheden.

Deze byzonder gewaardeerde slang heeft een driehoekige kop , een basis-groene kleur en witte- of gele vlektekening op het lichaam.

Het dier ligt liefst op een tak in z'n kenmerkende opgekulde houding en heeft een zéér sterke grijpstaart.
Vanuit de tak worden prooidieren vaak gevangen , met hulp van de (tot wel) 1 cm lange tanden.

Paring vind plaats rond half januari , na een winterrust van 6 - 8 weken.
Afhankelijk van leeftijd en grootte van het vrouwtje worden er 6 tot 25 eieren gelegd , welke na 40 tot 50 dagen uitkomen.
Jonge dieren gescheiden van de ouders houden!

Pas geboren jongen hebben soms fel gele kleuren of (steen)rood , dit veranderd na enige tijd in de normale groene kleur.
Jonge dieren zijn vaak prepleemeters en moeten vaak gedwangvoerd worden.

Al met al is het duidelijk dat dit géén beginnersdier is.

Serieuze liefhebbers weten hoe veeleisend dit dier is qua temperatuur , luchtvochtigheid en uiteraard ook de behuizing dient aan de levenswijze van deze slang te worden aangepast ;
een hoog terrarium met een bodemoppevlak van 0,6 m2 (per dier) en stevige klimgelegenheid.

Bij het houden van méérdere dieren in 1 terrarium , dient men rekening te houden met plaatsing van klimgelegenheid omdat een bovenliggend dier anders een lager liggend dier kan bevuilen!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 07 Aug 2009 14:38:42 +0200

Vandaag Vrijdag omstreeks 12:00 uur s'middags zag ik tot mijn grote verbazing een Jonge Skink lopen door de bak waar de 2 grote Skinks in zitten.
Al geruime tijd is het vrouwtje zeer humeurig door te gaan blazen en pogingen doen om naar de fingers te schieten indien toenadering.

Zie hier de foto's van de 4 jonge Dieren.

Een van de jongen is de placenta (het rode)aan het op eten

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Mon, 17 Aug 2009 11:45:10 +0200

Kleine zandboa
Latijnse naam: Eryx Jaculus
Citesstatus: CITES A bijlage 2

Bron: herpetofauna

Herkomst: Zuid-Oost Europa (Griekenland,Turkije tot Roemenië)
Habitat: Droge zangerige gebieden met lichte vegetatie.

Deze niet ál te grote slang (tot zo'n 80 cm) is een avond/nachtaktief dier, die half ingegraven in zand op prooidieren wacht.
De prooien bestaan voornamelijk uit kleinere knaagdieren, vogeltjes en soms hagedisjes.

Omdat de zandboa géén gifslang is, verwurgt het dier z'n prooien met z'n gedrongen maar krachtige lichaam.
De zandboa is verwant aan de reuzenslangen (met name de boa constrictor) en is (eier)levendbarend.
Hiermee is de kleine zandboa de énige directe verwant van de Boa C.C. in Europa!

De kop is soms wat moeilijk van de staart te onderscheiden en ze hebben kleine ogen met een verticale pupil.

Door de grijze/beige/bruine kleuren in ruitachtige patronen, valt deze slang totaal niet op in zandgebied en heeft een perfecte schutkleur.
Door de beschermingsstatus treffen we in Nederland alléén nakweekexemplaren aan, wildvang wordt zwaar bestraft!

Bron: Stichting TCN Animal Rescue

Re:

info@nospam.com (Rob) — Thu, 01 Apr 2010 22:02:37 +0200

De server waar onze website's op staan , is ook de server van een spelletjessite.
Iemand heeft een hekel aan die spelletjessite en heeft een hacker-aanval gedaan op die site , waardoor de server uit veiligheid is platgelegd.
Als het goed is is nu de zaak opgelost en zal dit niet meer gebeuren.

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Fri, 16 Apr 2010 12:53:52 +0200

Ik zit misschien wel op het verkeerde forum, maar ik stel mijn vraag toch.

Met welke lijm kan ik het beste polystyreen platen op hout lijmen (Achterwand) ?

En polystyreen op polystyreen ?

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Wed, 21 Oct 2009 20:52:19 +0200

Hoi Eric,

Ik was nieuwsgierig of je je nieuwe bakken al heb ingericht en of je er foto's van heb gemaakt?

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Thu, 19 Nov 2009 21:45:48 +0100

Zondag nieuw slangetje bij gekocht op de beurs bij ecreptiles.nl

Boa.c. 100%het albino sharp
Geslacht is mannelijk.
Heeft intussen tijd ook al zijn eerste maaltje naar binnen gewerkt.

En dan op een andere stand nog een vrouwelijke wildkleur gut van 2006.

Boake

Re:

moh_bjorn87@nospam.com (hc-burrel) — Tue, 08 Sep 2009 12:12:00 +0200

1 van de nk van Juli dit jaar heeft nog niks gegeten.
Normaal werkt het fantastisch om� wat kippensoep op een pinky� te druppelen maar� deze heeft er blijkbaar geen trek in.

Heeft er hier iemand nog een idee behalve� amfibieën langs de prooi te� wrijven?
Heb dit truckje nog niet toegepast, wil dit liever als� laatste� middel gebruiken.
Grtz Bjorn

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Wed, 16 Sep 2009 06:23:45 +0200

Maandag mijn gutten eten gegeven, muizen gingen snel naar binnen.
Dinsdag avond kom ik thuis, en zie ik ene van mijn gutten in de bloempot, natuurlijk was hij inplaats van langs de onderkant er in te kruipen, er langs de bovenkant ingekropen, door dat kleine gaatje, prepeerde zich erdoor heen te wurmen, maar kwam helaas vast te zitten.
Direkt heb ik de grote middelen gebruikt om hem er uit te krijgen, ondanks dat het heel laat was en geen lawaai meer mocht maken, heb er mijn kloten aangevaagd, dier ging tenslotte voor de stomme regeltjes.
De pot direkt in tweeén geklopt, natuurlijk blazen langs alle kanten en ratelen met de staart, maar al bij al ben ik tevreden dat ik er op tijd bij was en hem heb kunnen redden, diene bloempot kon me op dat moment gestolen worden, het leven van mijn slang kwam voor mij op de eerste plaats.
Nu hebben ze een andere schuilplaats, één dat veel veiliger is, en bloempotten gebruik ik alleszinds niet meer, wil dit tenslotte geen 2de keer mee maken.

Boake

Re:

info@nospam.com (Rob) — Wed, 30 Sep 2009 22:29:56 +0200

Reptielen algemeen
Oktober en met name 4 oktober wordt gezien als dierendag , de dag waarop we gezamelijk onze dieren plegen te "verwennen".
Een beetje vreemd , want dat zou inhouden dat we de rest van het jaar de dieren "minder" zouden behandelen...
Meestal is het met reptielen gelukkig ánders , er wordt dan ook minder een link gelegd met de "aaibare" huisdieren.

Toch weten we op een ándere wijze wél weer een link te leggen;
Vroegah...hadden we Rintintin en iedereen wilde zo'n geweldige herder. In de Disney-films kwamen Dalmatiërs voor en iedereen wilde zo'n geweldige Dalmatiër.
In reptielenland kennen we dit tegenwoordig ook ; wildkleur diertjes zijn "uit" en de meest vreemde kleuren en tekeningen doen hun intrede , tot groot vermaak van de gelukkige kweker.
Fikse bedragen worden gevraagd voor de meest onnatuurlijk gekleurde en getekende koningspythons , luipaardgecko's en sinds een jaar nu ook de baardagamen.
Dit alles heeft tot gevolg dat de gewone wildkleuren momenteel bijna niets meer opleveren , sterker nog ; er moet bijna geld BIJ...
Dit zal gevolgen gaan krijgen in de aankomende jaren voor de wildkleurpopulatie in Nederland en misschien wel Europa , straks zal het steeds moeilijke worden om een "echte" wildkleur te vinden!

Neem daarbij ook nog eens het feit dat de speciale kleuren en tekeningen in eerste instantie door serieuze kwekers worden geïntroduceerd , maar vaak om daarna door geldhongerige kwekers te worden uitgebuit door overmatige inteelt en roofbouw op vaak veel te jonge vrouwtjes die als investering worden gezien.
Hoe extremer er met kleuren en tekeningen wordt gekweekt , hoe kwetsbaarder deze diertjes worden.
Inteelt� en nog niet volgroeide ouders hebben hun weerslag op de gezondheid en levensduur van de jongen die inmiddels vaak voor veel geld worden verkocht aan vaak beginnende liefhebbers.
Deze beginnende liefhebbers vinden de kleuren en tekening vaak aanlokkelijk en zien de prijzen die gevraagd worden.Op beurzen worden "koppeltjes" aangeboden , wat vaak gewoon broer en zus zijn.
Men merkt dat de prijs van deze jonge diertjes hoog ligt en men "ruikt" de kans om later geld te verdienen.
Helaas eindigt dit maar al te vaak bij de dierenartsbezoeken die men moet afleggen omdat het niet zo goed gaat met de diertjes...
De enkeling die er wel in slaagt om de dieren groot te brengen , merkt dat de jongen tegen die tijd weinig meer opleveren omdat de markt is overspoeld met nieuwere kleuren of tekeningen.Waaraan merken we dat het bovenstaande scenario realiteit aan het worden is?
Het aanbod aan wildkleur dieren is enorm aan het toenemen , deze dieren worden vaak ver onder de "normale" marktwaarde aangeboden.

Opvangcentra worden overspoeld met wildkleurtjes , vaak met flinke preplemen omdat mensen de dieren niet onder de juiste omstandigheden hebben gehouden.
Waren het enkele jaren geleden nog de waterschildpadden en leguanen die in overvloede werden aangeboden , vaak door ontwetendheid over de verzorging of grootte bij de aankoop , zijn het nu de koningspythons en baardagamen (wildkleur) die voor weinig - of niets worden aangeboden.
Dieren zijn geen wegwerpartikelen die je op kleur of patroon kiest bij je gordijnen of bankstel!

Mensen denk ná voordat je een dier koopt in een kleur of patroon , welke in de natuur niet voorkomt ; de natuur heeft een wet dat de sterkste overleefd en kwekers kunnen zelfs de zwakste dieren in leven houden!
Dieren zijn geen "bron van investering" om slapend rijk van te worden.
Het gevoel om een "normaal" dier te kunnen of mogen verzorgen , maakt je echter wél rijk ; niet financiëel maar wel in het gevoel van eigenwaarde!
En ALS je dan een paar centen overhoudt , denk dan eens aan de vele soorten dierenhulpdiensten- en opvangcentra die uw hulp heel hard kunnen gebruiken...
rep Dumont
Stichting TCN Animal Resque
http://www.reptielenopvang.nl

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 03 Oct 2009 10:43:15 +0200

Mijn mannetje van ongeveer 100 cm lang genaamd Ska

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Mon, 16 Nov 2009 08:37:55 +0100

Ik heb eindellijk de uitslag van Dana.
Dana haar bloed was niet goed, Haar nieren werkte niet meer.
Door de veele eileg van haar is het fataal geworden.
Ze was gewoon op na 220 eitjes te leggen.
Dus mijn keuze om haar rust te geven, heb ik goed aan gedaan.
Ze is nu bij Cizmo&Dena, Maar mis haar nog elkedag.

Knuff wil

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 09 Nov 2009 22:34:27 +0100

Als kweekresultaten en/of voedselopname van belang zijn bij het bepalen van minimale huisvestingseisen , zijn relatief kleine terraria geschikt voor de mééste slangensoorten.In Amerika worden uitstekende kweekresultaten bereikt met dieren die in plastic bakjes ter grootte van een lunchtrommeltje worden gehouden. Hiervan ben IK natuurlijk géén voorstander! Grote terraria geven méér aanleiding tot soortspecifiek gedrag , wat stress verminderend werkt MITS voldoende schuilplaatsen aanwezig zijn. Ziekteverloop is ook één van de criteria die men moet laten meetellen bij de bepaling van minimale maten van terraria. Kleinere terraria geven vaak aanleiding tot een hoger risico op ziekten en parasieten , dáárom zullen de hygiëne-eisen bij kleinere terraria navenant beduidend hóger moeten liggen. Echter grotere terraria bieden voor parasieten ook méér mogelijkheden , waardoor de bewaking ten alle tijden op scherp zal moeten staan.

Daarnaast is verwarming i.s.m. luchtvochtigheid en circulatie (ventilatie) van groot belang voor het verlagen van de infectiedruk van bacteriën en schimmels. Door een terrarium temperatuurzone's te geven , wordt circulatie in de hand gewerkt , waardoor luchtvochtigheid minder gevaar oplevert en het dier zelfstandig de gewenste temperatuur kan opzoeken. Dit leidt weer tot minder stress en is dus medebepalend voor gezondheid van de dieren. Spijsvertering is van warmte afhankelijk en het algehele gedrag wordt ook medebepaald door temperatuur. Luchtvochtigheid kan leiden tot bacteriënvorming en schimmels welke de dieren kunnen beïnvloeden. Daarom is het verstandig om (soortafhankelijk) te kijken wat de behoefte aan luchtvochtigheid is. Woestijnbewoners hebben uiteraard een lage luchtvochtigheid nodig , maar dieren uit de regenwouden eisen een véél hogere luchtvochtigheid. Soms zelfs tot wel 80% ! Persoonlijk raadt ik aan om de luchtvochtigheid niet veel hoger 65 - 70% te laten komen in verband met de hierboven genoemde bacteriënvorming en schimmelvorming. Bij deze luchtvochtigheid dient natuurlijk wél een sluitende hygiëne; alle attributen die in het terrarium aanwezig zijn , dienen regelmatig te worden gedesinfecteerd en eventuele ontlasting en huidrestanten zullen direct moeten worden verwijderd. Tevens is de aanwezigheid van voedseldieren aan regels gebonden , ter voorkoming van bacteriëngroei ; levende of dode voedseldieren zullen bij gebrek aan interesse binnen 10 minuten moeten worden verwijderd. Dit is óók ter voorkoming van agressief gedrag van levende voedseldieren t.o.v. het gehouden dier.

Een overvloed aan aanwezige assesoires in het terrarium leidt tot stress , het beste is de inrichting simpel en doelmatig te houden ; klimmogelijkheden voor dieren die dat vereisen , een drinkbak voor dieren uit drogere gebieden , een waterbassin vor dieren uit gebieden met een hogere luchtvochtigheid , schuilplaatsen voor de dieren , een klein aantal gladde of semi-scherpe stenen om vervelling makkelijker te laten verlopen en eventueel een temperatuur/luchtvochtigheidsmeter (naar believen).

Aan de hand van bovenstaande is het in theorie eenvoudig om huisvesting aan je dieren aan te passen. De praktijk wijst ánders uit , vaak zijn terraria gekocht vanwege persoonlijke voorkeur of budget , waardoor genoemde aanpassingen praktisch niet haalbaar zijn of gemaakt kunnen worden. In dát geval raadt ik aan om de overweging te maken om je dier(en) vóór te laten gaan en ze óf te verkopen aan iemand die dit wél kan/wil realiseren/bekostigen , óf je maakt de keuze om daar zélf in te investeren...

Als je nog moet overgaan tot aankoop van een terrarium , laat je dan adviseren door een ervaren deskundige ! Een boombewoner moet NIET in een lage bak terecht komen en bijvoorbeeld een tijgerpython dient een flinke bodemoppervlakte te krijgen , maar vindt een niveau-verschil met klimmogelijkheden óók heel prettig!

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 30 Jul 2010 22:56:54 +0200

Ik blijf dit tocheen van de mooiste slangen vinden.

Ska kan samen met Fifi (Boa cc) niet wachten tot ze morgen een Rat krijgen.

Is hij niet mooi?

Het is een echte loerder, en houd alles in de gaten en bij twijfel is het HAP!!

Re:

jordy@nospam.com (Jordy) — Sat, 26 Jun 2010 02:22:43 +0200

Jaja de teksteditor is weer vervangen nou als het goed is voor een lange tijd!!

Hier onder de uitleg voor afbeeldingen uploaden!:

Klik dus op het boompje!!

volgende stap!

Klik dus op het lijstje naast de eerst invul mogenlijkheid!!

Volgende stap!

Klik op de map AFVOORLEDEN!!!!!!

Zo moeilijk is het inderdaad niet meer!!

volgende stap!!

Zodra het uploaden is begonnen komt er naast de rode kruis een draaiend pijltje wacht tot die weg is dan staat je afbeelding geuploadt!!

Dit is de laatste stap!!!!

Véél plezier met het toevoegen van afbeeldingen!!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Tue, 08 Dec 2009 13:14:19 +0100

WELLINGTON - Een Duitse toerist heeft geprepeerd tientallen gekko's en skinken uit Nieuw-Zeeland te smokkelen door de hagedissen in zijn ondergoed te verbergen. Dat meldden Nieuw-Zeelandse media dinsdag.

De 58-jarige man werd zondag aangehouden op het vliegveld van Christchurch nadat hij had ingecheckt. De douane vond een pakketje met 23 gekko's en twintig skinken in zijn ondergoed. Ook had de man een gekko in een sok in zijn bagage verstopt

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Wed, 14 Apr 2010 20:55:10 +0200

Mijn kliene Epicrates cenchria alvarezi.
Gekocht 11-04-2010.

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Sat, 26 Jun 2010 01:01:27 +0200

Mijn vrouwtjes baardagaam heeft een dicht oog, ik wilde een foto sturen, maar dat lukt me nog steeds niet.
Kan ik hiermee naar een dierenarts gaan of zeggen julie, dit komt vaak voor en hebben hier iets voor???

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 30 Apr 2010 14:14:24 +0200

Zie hier een aanval uit het niets van een Gabon pof adder, deze slangen hebben de snelste strike van alle slangen,erg giftig en erg gevaarlijk, niet echt een huis dier.

Zie Hier.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Tue, 08 Dec 2009 12:15:23 +0100

De Algemene Inspectiedienst heeft vrijdag zeven bedreigde slangen van een man in Almere in beslag genomen. Het gaat om drie Madagaskar grondboa's en vier Dumerili boa's. De reptielen staan op een lijst van bedreigde diersoorten.

Ze mogen alleen worden gehouden als de eigenaar een certificaat heeft waaruit blijkt dat de dieren niet in het wild zijn gevangen. Ook moeten de dieren gechipt zijn. Omdat dit niet het geval was, heeft de inspectiedienst van het ministerie van Landbouw de slangen in beslag genomen. De dieren zijn overgebracht naar een opvangadres.

De man had nog meer slangen. Deze slangen hadden een lagere beschermingsstatus en voldeden wel aan de eisen. Daarom zijn ze niet in beslag genomen. Tegen de man is proces-verbaal opgemaakt voor overtreding van de Flora- en Faunawet.

***byzonder is het toch wel dat de eigenlijk dus 7 dezelfde soort slangen in beslag hebben genomen....

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 22 Nov 2009 23:06:35 +0100

Had vandaag een erg luie fidaltje.
Hij Lag lekker in zijn waterbak.
Ik hem een rat gegeven.
Hij proefde de lucht en greep de rat vanuit zijn waterbak en verzoop de rat.
Daarna heeft hij de rat in de waterbak opgegeten.
Hoe lui kan je zijn!!

Dit is Fidal:

Re:

info@nospam.com (Rob) — Fri, 30 Apr 2010 15:23:34 +0200

Nederlandse naam: Bergduivel, Gestekelde Duivel

Engelse naam: Thorny Devil

Latijnse naam: Moloch horridus

Familie: Agamidae

Bron: Wikimedia

Herkomst: Australie

Habitat: Droog woestijn en half woestijn en steppen.

Voedsel: De Bergduivel voedt zich vrijwel uitsluitend met mieren.
Door de plakkerige tong kan deze agaam ongeveer 45 mieren eten per minuut en een maaltijd bestaat tussen de 600 en 3000 mieren.
De duivel zoekt vaak de vaste looproutes van mieren naar o.a. vochtbronnen en slurpt alle mieren op tot er niets meer over is.Daarna gaan ze opzoek naar een nieuw mierenpad.

De opname van vocht word door de bergduivel op een hoogst interessante manier gedaan; dit gaat niet via de bek maar tussen de doornachtige uitsteeksels van het dier lopen kanaaltjes.
Als het dier in een plas water staat zal vocht worden opgenomen door deze kanaaltjes en als dauw aan het lichaam toegevoegd.

De bergduivel is een van de meest opmerkelijke reptielen die er bestaan; het is een dier dat met staart ongeveer 20 cm groot wordt en het lichaam is geheel bezet met grote stevige harde doorns ( deze zijn op de kop, nek, rug het grootst).
Als ze door een jager voor prooi worden aangezien buigt de duivel zijn kop naar beneden en de rug omhoog zodat de harde uitsteeksels de jager afschrikken. Het dier kan niet rennen of zwemmen of klimmen en kan alleen lopen, waardoor deze afschrikwekkende verdediging dus noodzakelijk is.
De bergduivel is gekleurd in hoofdzakelijk een beige kleur met onregelmatige bruine vlekken.
Het dier kan zich perfect camoufleren door letterlijk de kleur van de omgeving aan te nemen, waardoor het net een steen is uit de omgeving van vaak rood/bruin woestijn en steppen zand.
Ook heeft de bergduivel een "valse kop" op de rug waardoor het zich bij bedreiging kan inrollen en de valse kop op de rug de indringer te verjagen samen met de uitsteeksel.
De bergduivel legt tussen de 3 en 10 eieren in de maanden september tot januari , die na 3 tot 4 maanden zullen uitkomen.
Na 3 jaar zijn de jongen volgroeid.
De levensverwachting van de bergduivel is ongeveer 20 jaar.

Gastschrijver: Patrick K

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sun, 02 May 2010 13:06:45 +0200

KUDELSTAART - Een wel heel apart kettinggesprek dit keer. Casper de Goede heeft zijn buren Bram en Wilma Keus uitgenodigd. Dit echtpaar heeft niet alleen een bijzondere hobby, het zijn ook bijzondere mensen. Met de grootste zorgvuldigheid en veel kennis van zaken verzorgen ze twee wurgslangen, die in een terrarium in hun woonkamer verblijven. Zo achter glas zien ze er heel gemoedelijk uit. En dat gaf mij de moed om te vragen of ze er niet even uitmochten. Arjen (fotograaf) bleef foto's maken. 'Mevrouw even naar voren alstublieft, mijnheer iets meer naar links. Nog een andere positie graag'. En die slangen maar kronkelen om hals, armen en schouders. Ik kreeg er kromme tenen van. Zo niet Bram en Wilma Keus. Geheel ontspannen lieten zij hun twee beschermelingen over zich heen kruipen. En toen de ene zich wat al te strak om de nek van Bart slingerde, maakte Wilma hem gewoon even los. 'Niets engs aan', zei Bram ontspannen, 'hij houdt zich alleen maar stevig vast, omdat hij bang is om te vallen.' Ik durfde niet te vragen of ik ze ook eens vast mocht houden, maar ik heb ze wèl geaaid. En het is niet te geloven zo zacht en prachtig als ze zijn. Net fluweel.

Om maar meteen met de vraag van Casper te beginnen Wat bezielt je om aan zo'n hobby te beginnen?

Bram Keus: ,,Al vanaf mijn 16e is het houden van een aquarium een hobby van me. Maar tien jaar terug kreeg ik problemen door hardnekkige vissterfte. Mijn zoon zag waterslangetjes te koop in de dierenwinkel en stelde voor die te gaan houden in de aquariumbak. Zo zijn we er eigenlijk aan begonnen. En toen een kennis van ons langs kwam met een wurgslang, was mijn interesse gewekt. Hij adviseerde mij om eens langs te gaan bij de reptielenopvang in Haarlem. Daar zaten twee jonge dieren die gedumpt waren en wij kregen de gelegenheid om ze mee te nemen en voor ze te zorgen."

Wilma Keus: ,,Mensen weten vaak niet waar ze aan beginnen om dergelijke dieren in huis te halen. Vaak doen ze het uit een soort stoerheid: 'kijk eens wat ik heb'. Ik maak mij altijd heel boos als ik mensen zie die deze dieren showen en tegen betaling ze bij anderen om de nek hangen. Stress is een van de belangrijkste doodsoorzaken bij reptielen. Het zijn bepaald geen gezelschapsdieren. Je moet met de nodige kennis en de juiste verzorging met ze om gaan. We hebben een vergunning om ze te houden en een Cites verklaring. Al vanaf het moment dat we ze meenamen. Want je kunt niet riskeren dat je aangehouden wordt met deze dieren bij je."

Wat houdt de verzorging in? En wat krijgen ze te eten

Bram: ,,Ze leven hier in een terrarium van 2 meter lang. Dat lijkt klein, maar is het niet. Ze slapen de meeste tijd. In de natuur liggen ze ook in een kuil verscholen en komen daar alleen uit om een prooi te vangen. Ze eten maar een keer per maand of een keer per twee maanden. We geven ze ratten of muizen. Zowel het vrouwtje als het mannetje kunnen per keer vier tot zes volwassen ratten op."

Hoe kom je daar aan?

,,Die haal ik ook bij de reptielenopvang. Je kunt ze diepgevroren kopen, maar dat voedsel bevat veel minder vitamine, daarom kiezen we ervoor om levend voer te geven."

Is dat niet veel gedoe?

,,Het moet op de juiste manier gebeuren. Het zijn roofdieren, dus alles wat beweegt grijpen ze. Je moet zien te voorkomen dat ze samen dezelfde prooi pakken, want dan krijg je een gevecht en wordt het een bloedbad. Ik heb ze nu bijna tien jaar en in die periode is het mij één keer gebeurd, dat ze tegelijk een prooi grepen. En dat kwam eigenlijk nog door mijn eigen onhandigheid. Dus het gaat normaal gesproken altijd goed. Ik bied ze allebei tegelijk voer aan. Het zijn wurgslangen, ze vangen hun prooi en wurgen die eerst; houden de prooi vast totdat hij niet meer beweegt. Daarna verzwelgen ze het pas."

Ben je zelf wel eens gebeten?

,,Het is mij een paar keer overkomen en ook dat kwam door een fout van mijzelf. Dan heb ik mijn handen niet goed gewassen bijvoorbeeld. En als ik ratten of muizen heb vastgehouden ruik ik daarnaar. De slangen kunnen bijna niet zien en gaan af op de geur en een vage beweging. De ogen van het vrouwtje zijn op het ogenblik heel glazig, daaraan kun je merken dat ze slecht kan zien en dat komt omdat ze binnenkort gaat vervellen."

Duurt zoiets lang?

Wilma: ,,Nee dat is een kwestie van een paar uur. En het vel dat ze achterlaten is prachtig materiaal. Mijn dochter gebruikt het weer om kunstnagels te fabriceren in haar nagelstudio."

Als ze zo weinig eten, staat daar dan een bepaalde dag of datum voor?

Bram: ,,Nee, we merken aan hun gedrag dat ze honger krijgen. Dan worden ze onrustig en gaan meer bewegen. Dat is het moment dat ik naar de reptielenopvang ga om ratten te kopen. We hebben een periode zelf muizen gefokt. Maar dat werkte niet echt. Het stinkt verschrikkelijk en zelf gefokte muizen zijn tam en komen naar je toe om aangehaald te worden. Dan wordt het moeilijk om ze als voedsel te gebruiken voor de slangen. Het is sowieso geen prettig gezicht om levende dieren te voeren. We doen het ook nooit in het bijzijn van kinderen. Maar het blijft nu eenmaal de beste manier om reptielen gezond te houden."

Wie gaan jullie uitnodigen voor het volgende gesprek.

,,Naast onze slangen hebben we nog een andere passie: onze boot. Zodra het even kan zijn we op het water. Onze boot ligt in jachthaven Parson en ik wil graag Karin Parson uitnodigen voor het volgende gesprek. Zij is heel actief bij de EHBO en ik wil graag weten wat ze doet en wat haar betrokkenheid is bij de EHBO."

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Mon, 09 Nov 2009 16:37:23 +0100

De Winter Rust heeft nu echt door gezet.

Nu ECHT Gestopt met eten:
2 Baardagamen
3 Rode Ratten Slangen

Twijfel:
2 Boa's (een moet vervellen, de ander zie ik Woensdag of hij wil eten)

Vreedzakken:
3 Skinks
1 Vogelspin

Re:

info@nospam.com (diamond) — Thu, 15 Apr 2010 00:53:48 +0200

Rob ik heb toestemming gekregen van het uwv om een stichting te beginnen.
Nu nog ff een geschikte notaris vinden en dan eindelijk officieël.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Fri, 18 Dec 2009 13:03:03 +0100

De grote van het terrarium:
De oppervlakte die een vogelspin nodig heeft is afhankelijk van het type en hoe groot de vogelspin kan worden.

Bodem bewonende vogelspin:
Een vuistregel is dat de oppervlakte 4 maal de oppervlakte van de vogelspin is.
Voorbeeld:

Je neemt een P. blondi deze wordt zo groot als een soepbord ongeveer 25 cm diameter.
De oppervlakte van de vogelspin wordt dan 2πr2. Dus 2x3,14x25=157 cm2.
De minimale oppervlakte van het terrarium is 4x157=628 cm2.
Als je een 40x20x20 (bxdxh) is je terrarium groot genoeg vooral omdat je in de oppervlakte die je over hebt een waterbak kwijt kan.

Gravende vogelspin:
Hier heb je een hoog terrarium nodig waarbij de opening aan de bovenzijde is.
De oppervlakte is de helft van de bodem bewonende vogelspin van dezelfde grote, dit komt doordat je geen waterbak nodig hebt en de ruimt on de grond maakt.
Je hebt wel een minimale bodemdikte nodig van 30 a 40 cm.

Boom bewonende vogelspin:
De oppervlakte van het terrarium is net als de gravende vogelspin.
De hoogte van het terrarium is minimaal 2 maal de lengte van de spin.
Je hebt hier wel een waterbak nodig.

De inrichting van een terrarium:

Het terrarium van een bodem bewonende vogelspin:
Bodembedekking:

De 'aarde' die je als bodembedekking wil gebruiken MOET vrij zijn van meststoffen en andere verontreinigingen. In een terrarium, reptielen winkel zijn goede bodembedekking te koop.
De dikte van de bodembedekking moet minimaal 2 cm zijn om er voor te zorgen dat de 'aarde' niet te snel uitdroogt.

Inrichting:

Je hebt een waterbakje nodig die NIET te diep is omdat de vogelspin kan verdrinken als het te diep is.
Een schuilplaats is een must. Een goedkope manier om die te maken is een krekelbakje te pakken en daar in een zijde een opening te knippen die groot genoeg is voor de spin.
Plaats die dan met de bodem omhoog op een dun laagje 'aarde' en bedek daarna het bakje met nog meer 'aarde'.

Het terrarium van een boom bewonende vogelspin:
Bodembedekking:

Zie bodem bewonende vogelspin.
Ook hier moet de dikte minimaal 2 cm zijn om uitdroging te verkomen.

Inrichting:

Een niet al te diep waterbakje.
Een stuk schors of een breed stuk tak heeft de vogelspin nodig om als schuilplaats te dienen.

Het terrarium van een gravende vogelspin:
Bodembedekking:

Zie bodem bewonende vogelspin.
Alleen hier moet de dikte van de bodem wel minimaal 30 cm zijn.
Om er nou voor te zorgen dat de vogelspin redelijk in het zicht blijft, steek met behulp van een stok een gat in de 'aarde' langs het glas. Bedek deze plaats aan de buitenzijde met een niet lichtdoorlatende tape (elektriciteit tape). Haal dit na een week of weg en je hebt een gang waar je je vogelspin kan zien.

Verder heeft een gravende spin niets nodig omdat hij zijn water uit de grond haalt moet je er wel voor zorgen dat de bodem goed vochtig blijft (NIET nat).

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Mon, 30 Nov 2009 09:51:16 +0100

Ik zie bij de Spin in de bak zo'n 10 van die kleine vliegjes.

Kan dit kwaad?
Zo ja...wat kan ik er tegen doen?

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 30 Nov 2009 11:46:16 +0100

Nederlandse naam: ridderanolis
Latijnse naam: Anolis Equestris

Bron: Wikimedia.

Herkomst: Cuba , echter ook in Florida geïntroduceerd
Habitat: Hoogste (kroonlaag) toppen van bomen
Deze grote anolissoort (lengte tot 55 cm) wordt behoorlijk ondergewaardeerd door reptielenbezitters.
Het is een attractieve verschijning met z'n grasgroene kleur op de rug en fel lichtgroene buikzijde.
Vanaf de voorpoten tot de flank lopende geel/witte strepen evenals onder het oog , met ook nog een donkere streep.
De grote verwijde voorpoten hebben verbrede lamellen waarop vele "haren" zitten die het hechtoppervlak vergroten.
Hierdoor kunnen ze tegen gladde oppervlakken op lopen , wat handig is bij het jagen naar voedsel.
Het voedsel bestaat uit voornamelijk insecten , maar een kleine soortgenoot of klein knaagdier wordt ook gegeten.
Geslachtsonderscheid is moeilijk en kan het beste "in vergelijking" worden gedaan ;
Mannen hebben een bredere staartbasis , grovere kop en zijn groter dan vrouwen.
Ook de keelwam is vaak groter , doch dit kan onbetrouwbaar zijn!
Na de winterrust zullen vrouwtjes vanaf maart tot augustus elke twee weken een eitje ingraven.
Het zijn zeer territoriale dieren , waarbij vrouwtjes en mannetjes vaak even territoriaal zijn.
Het verdient dan ook aanbeveling om niet meer dan twee dieren in een groot terrarium te houden.
Twee mannen bij elkaar zal zeker fout gaan , zoals bij zo vele hagedisachtigen.
De grootte van het terrarium , alsmede de hoogte zijn zeer belangrijk ;
voor een koppel moet je al gauw denken aan 120 cm breed , 60 cm diep en 150 cm hoog!
Hierbij moet rekening gehouden worden met de juiste verlichting (UV-B!!!) en warmte.
Omdat deze dieren een hoge UV-A en UV-B behoefte hebben zijn de lampen dus van groot belang!
Een goede verluchting is minstens net zo belangrijk , maar tocht is uit den boze.
Daarnaast is het verstandig om met elke voeding (ongeveer twee maal per week) supplementen toe te dienen als calcium en vitamine's.
Regelmatig bevochtigen van het terrarium is noodzakelijk , mede omdat deze dieren ook graag waterdruppels van bladeren oplikken.
Het blijft wel noodzakelijk om een waterbakje te voorzien van vers water vanwege de grote vochtbehoefte.
Vanwege de hoge verzorgingseisen vallen deze dieren niet onder de beginnersdieren , maar worden wel vaak in gevangenschap gehouden

Re:

pogona@nospam.com (Pogona) — Wed, 03 Mar 2010 11:34:58 +0100

Hallo allemaal ,ik zal me even voorstellen:
ik ben josine en heb een wildkleur baardagaam van 2 jaar.

Sinds een paar weken maak ik me ongerust over mijn baard agame.
Hij eet niet ook al schotel ik hem de lekkerste dingen voor zoals zijde rupsen motjes etc etc
het is van begin af aan geen omnivoor en eet dus alleen vlees en beestjes.

is het normaal dat ze soms weken niets eten ?
het gewicht blijft rond de 300 tot 350 gram schommelen.

Hoe kan ik hem dwingen te eten ?

groetjes Josine

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Wed, 02 Dec 2009 12:07:05 +0100

Ik dacht dat alleen Slangen boven de 3,5 meter klauwen vertonen, maar ik zie aan mijn Imperator ook klauw openingen bij de Cloaca

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 06 Feb 2010 12:37:31 +0100

Mooi filmpje hoe een liefhebber beschrijft hoe hij zich voelt na een beet van een Poecilotheria Ornata vrouw

De zelfde man met een beet van een Poecilotheria Regalis sub adult Juvenile.

Deel 1

Deel 2

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 05 Feb 2010 22:27:29 +0100

Filmpje van een dwangvoering van een Autralische Eastern Brown snak, de op de Inland Taipan na de slang met het sterkste gif en erg agressief.

[yt]UgrY6a-c6T4[/yt]

Re:

info@nospam.com (Rob) — Fri, 01 Jan 2010 15:47:21 +0100

Nederlandse naam: Denappelskink (pine appel skink)
Latijnse naam: Trachydosaurus Rugosus

Bron: Wikimedia

Herkomst: grote delen van zuidelijk Australië
Habitat: Droge woestijn- en steppegebieden met rotsen en (eucalyptus)bomen.
De denappelskink is een dier dat redelijke overeenkomsten heeft met Tiliqua nigrolutea , de blauwtongskink. Niet alleen de lichaamsbouw , maar ook de leefomstandigheden- en gebieden , hoewel de blauwtongskink een groter gebied bestrijkt.De grote schubben over het gehele lichaam moeten een afschrik-effect te weeg brengen omdat het er heel ruw uit ziet. Ze worden in verhouding tot de blauwtongskink iets kleiner ; maximaal zo'n 40 centimeter lang.De denappelskink heeft echter een staart die vrij kort en afgerond is , zodat het voor jagende dieren moeilijk is om te bepalen waar de kop zit. De staart wordt gebruikt om reserves op te slaan gedurende de "betere" tijden , zodat ze eventueel vele maanden kunnen overleven in mindere tijden.Ze hebben net als de blauwtongskink een blauwe tong ; dit wordt gebruikt ter afschrikking van jagende vogels die de felblauwe tong als serieuze dreiging opvatten. Het zijn monogame dieren , die -als ze eenmaal een partner hebben gevonden- hun partner levenslang trouw blijven.In betere tijden (meestal maart tot juni) treffen ze alkaar voor het paarseizoen. Het zijn eierlevendbarende dieren , die slechts 2 jongen per jaar krijgen.Omdat de denappelskink een ietwat "onhandige" jager is met z'n korte pootjes , zijn ze niet erg kieskeurig wat voedsel betreft;

slakken zijn favoriet , maar allerlei insecten , kleine hagedisjes , fruit en in het byzonder gele bloemen staan op het dieet.

In gevangenschap worden deze skinks vaak niet veel ouder dan 20 jaar , terwijl ze in de natuur soms wel tot 30 jaar oud kunnen worden! 　

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 02 Jan 2010 12:32:28 +0100

We weten onderhand allemaal dat energie er niet goedkoper op gaat worden in de toekomst en dat de energie-onvriendelijke warmtelampen dreigen te verdwijnen.
Oplossingen komen er al aan of zijn in ontwikkeling.Hieronder enkele tips die u vanaf heden al flink geld kunnen besparen;
*heeft u 4 mm dikke glazen terraria? Dan zal u al flink besparen door een 6 mm glas terrarium te kopen.
*heeft u reeds 6 mm glazen terraria? Dan zal u flink besparen door het aanschaffen van betonplex terraria.
*warmtekabels op warmtematten met thermostaat en timer kunnen al een besparing van 30-40% opleveren.
*in combinatie met warmtekabels- en matten kan u door een UVledlamp van 1 watt op twee plaatsen in het terrarium net zo mooi verlichten als met twee 50 watt lampen.
*polistyreen (piepschuim) onder en achter het terrarium isoleert enorm , het kan zó 4 - 5 graden warmtewinst opleveren.
*het gebruik van een thermostaat (thermo control pro 2 bijvoorbeeld) kan voor 5 - 10% energiebesparing zorgen.
*bij verschonen/verzorgen van uw dieren gaat veel warmte verloren , zorg dat deuren en ramen dicht zijn om dit verlies tegen te gaan.Wat staat ons nog te wachten;
*nieuwe ontwikkelingen met thermo controlers
*nieuwe ontwikkelingen met warmtematten (met thermostaat en timer)
*nieuwe UV-B ledverlichting
*nieuwe warmtekabels- en stralers met hoogrendement
*nieuwe isolatie-mogenlijkheden inwendig- en uitwendig
*nieuwe zonne-energiecellen voor zelfstandigevoorziening van o.a. ledverlichting
*computergestuurde programmatuur voor licht,warmte,luchtvochtigheid en dagindelingMisschien bent u een van de mensen die energie-besparing een biet zal zijn , maar de meeste mensen zullen in deze economisch wat sombere periode toch moeten gaan opletten op de uitgaven.
Energie is een van de uitgaven die je niet direkt ziet , maar die wél een keer in het jaar voor een flinke schok (leuke woordspeling) kan zorgen.
Sommige mensen moeten zelfs de hobby opgeven vanwege de hoge kosten...Goede ideëen op het gebied van energie-besparing zijn altijd welkom !!!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 02 Jan 2010 12:36:06 +0100

"de berekening"

met de aanschaf van 2 baardagamen is méér gemoeid dan alleen de aanschaf van deze diertjes ;
hieronder berekenen we even de kosten van aanschaf:
2 baardagamen� � � � € 50,00
1 terrarium� � � � � � � � � €150,00
2 fittingen + 2 lampekapjes� � € 25,00
1 warmte lamp� � � � € 10,00
1 UV-B lamp� � � � � � € 20,00
calciumzand� � � � � � € 18,00
waterbakje� � � � � � � � € 10,00
takken/schors� � � � € 20,00
kunstplantjes� � � � € 20,00
tijdklok� � � � � � � � � � � � € 10,00
===============================================
totaal:� � � � � � � � � � � � � €333,00

Daarnaast zullen halwas- of volwassen dieren al snel voor een kleine €75,00 per maand aan insecten en groenten/fruit eten.
Maar dan ben je er nog niet....
Je hebt straks vaste maandelijkse kosten , waarbij je ook aan afschrijving moet denken!
Het terrarium zal immers na een paar jaar vervangen moeten worden , terwijl de bodembedekking regelmatiger vervangen zal moeten worden.

De afschrijvingskosten zijn als volgt;
Artikel:� � afschrijvingstermijn� kosten per maand/reserveren�
terrarium � � 60 maanden� � � 2,50
warmtelamp� � 6 maanden� � 1,65
UV-B lamp� � 6 maanden� � � 3,30
calciumzand� � 3 maanden� � 6,00
====================================================
afschrijven per maand:� � � � 13,45>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>13,45

Vaste kosten per maand:
Voedseldieren/groenten en fruit: � 75,00
stroomkosten� � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � 20,00
vitamine's calcium en dergelijke� � � 5,00
=============================================
Totaal vaste kosten� � � � � � � � � � � � � � � � � 100,00>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>100,00

Reserveren voor dierenarts en medicatie: 10,00>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>10,00
================================================================
Uw 2 baardagamen kosten u dus per maand:� � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � � 123,45

In vergelijking kosten bijvoorbeeld slangen u per maand: 50,00 (2 in 1 terrarium)
In vergelijking kosten bijvoorbeeld spinnen u per maand: 20,00 (2 in aparte terraria)

Deze kostenberekening gaat uit van gemiddelde (nieuw)prijzen en is dus NIET een exacte berekening!!!!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 02 Jan 2010 12:36:54 +0100

In de zomer tijdens warmere perioden , is het goed de temperatuur in je terrariums in de gaten te houden.
Als de temperatuur te vér oploopt (meer dan ongeveer 33-35 C ) kan dit thermo-shock opleveren en uiteindelijk fataal worden voor je reptielen / arachniden.
Doe liever op tijd je (warmte)lampen uit zodat het iets koeler dan gewenst is!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 02 Jan 2010 12:39:10 +0100

Vele dieren worden in deze vakantieperiode weer
"op straat gezet"
(om het maar zachtjes uit te drukken).

Ook is het aantal ontsnappingen van jonge -pas geboren- slangetjes weer hoog.

Het aantal dieren dat wij weer aangemeldt krijgen , lijkt ook dit jaar weer iets te stijgen.

Gelukkig kunnen wij in veel gevallen
de dieren weer herplaatsen ,
zodat we niet OVERvol komen te zitten.
Herplaatsen van dieren doen wij overigens
GRATIS
, een donatie is uiteraard altijd welkom
(� wij zijn erkend
Algemeen Nut Beogende Instelling
en uw gift kan dus belastingaftrekbaar zijn!!!)

Wij herplaatsen echter niet ZOMAAR;�
gifslangen ,� grote wurgslangen
en bepaalde dieren worden niet herplaatst i.v.m. gemaakte afspraken!

Voor andere dieren verwachten wij dat de aanvrager een redelijke dosis kennis van het betreffende dier heeft en het dier op de correcte wijze kan huisvesten.

Dieren worden NOOIT eigendom van de aanvrager en mogen dus ook niet verkocht worden.

Ook als de aanvrager het dier niet meer kan - of wil verzorgen , zal het dier terug moeten naar de opvang!!!!

Verzoek aan iedereen ; zet uw reptielen/arachniden niet zomaar op straat , neem kontakt op met een opvang in uw omgeving. In de meeste gevallen zijn hier geen kosten aan verbonden....
Onze opvang biedt momenteel helaas géén ruimte voor leguanen en waterschildpadden!!!�
Baardagamen kunnen wij momenteel� weer beperkt� opvangen , liefst mét terrarium!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 30 Jan 2010 23:51:20 +0100

Nederlandse naam: Gewone Indiase Krait
Latijnse naam: Bungarus caeruleus

Bron: Wikimedia

Herkomst: India, Sri-lanka, Oost Pakistan, West Bengalen. Habitat: Graslanden, woongebieden, dichte bossen en steppen.
De Kraitfamilie (niet te verwarren met de Sea Krait , een zeeslang) bestaat uit 12 soorten , waaronder de Gebande Krait (Bungarus fasciatus) die ruim 2 meter wordt.
De gewone Indiase Krait is een gladde en snelle slang met glanzende en gelijke schubben.
Deze slang kan een lengte bereiken van 100 -150 centimeter. Door hun zwarte en lichte schubbenstructuur hebben ze een uitstekende camouflage.Het dier heeft een slanke en strakke snelle lichaamsbouw met een dunne staartpunt.
De kop van het dier is dun en de ogen hebben ronde pupillen.
De Indiase Krait is een nachtactief dier dat zich voornamelijk voedt met andere slangen (ook giftige) , hagedissen en ze zijn kannibalistisch want ook soortgenoten zullen niet ontzien worden in hun maaltijd. In gevangeschap zullen ze ook kleinere knaagdieren accepteren als voer.Het zijn prima zwemmers en klimmers die zich snel kunnen verplaatsten in de drassige gebieden en dichte bebossingen.
De gewone Indase Krait staat bekend als zeer giftig, hun gif is een extreme neurotoxine die 16 keer giftiger is dan de Philippijnse Cobra.
Het gif tast de hersenstam direct aan , het lichaam verlamd en zware duizeligheid met krampen en spasma aanvallen en rillingen tot gevolg.
Zonder directe medische hulp is de overlevingskans zéér gering! Indiase Kraits zijn zeer agressief en defensief ,ze zullen direct bijten bij toenadering , maar overdags zullen ze alleen bijten als het dier word lastig gevallen.Mannetjes zijn bijzonder territoriaal naar andere mannetjes.
Het dier verstopt zich graag in o.a. rattenholen , voormalige termietenholen en in huizen van mensen waar ze zich verstoppen op rustige plekjes.
Doordat de Indiase Krait de mens niet schuwt zijn er vele duizenden bijtgevallen bekend. Omdat men in India liever de lange weg naar een medische post uit de weg gaat en culturele behandelingen prefereert , staat dit dier als de meest dodelijke slang bekend ondanks dat er een goed werkend tegengif bestaat!Ondanks dat er slangen bekend zijn die vele malen giftiger zijn (o.a. Inland Taipan, gebande zeeslang en de Oostelijke Bruinslang) heeft dit dier het de meeste geregistreerde dodelijke , menselijke slachtoffers op zijn naam staan.
Ook als huisdier is deze slang met zijn agressieve karakter en gevaarlijke gif absoluut NIET geschikt.

Gastschrijver: Patrick

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Thu, 20 May 2010 16:49:14 +0200

In brazilie is een gigantische wetenschappelijke collectie dode slangen,
spinnen en schorpioenen door brand verwoest.

Het betrof met zo'n tachtigduizend slangen en enkele duizenden spinnen en schorpioenen de waarschijnlijk grootste collectie ter wereld.

http://frontpage.fok.nl/nieuws/385603/1/1/100/gigantische-slangencollectie-verwoest.html

De link met foto's ervan.

http://noticias.uol.com.br/album/100515_butantan_album.jhtm?abrefoto=3#fotoNav=1

Boake

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 06 Feb 2010 00:04:20 +0100

Rob zou je alstublieft de volgende vragen willen beantwoorden?

Wanneer ben je begonnen met Reptielen en welke waren dat?

Wanneer begon jij met Gifslangen en hoe ben je er mee geconfronteerd en hoe heb jij het geleerd om met gifslangen om te gaan?

Hoe en waarom ben je begonnen met de opvang?

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Sat, 13 Feb 2010 10:38:39 +0100

Hey rob, weet je soms wat de dagprijs van opvang voor boa's is?.
Vandaag komen ze een koppel brengen die ik ga opvangen, de persoon in kwestie gaat op wereldreis en heeft anders geen opvang voor zijn dieren, daarom dat ik ze tijdelijk bij mij zet.
Ze zouden voor een maand of 5 hier verblijven, en dit met terra bij.

Boake

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 06 Mar 2010 19:09:32 +0100

Zo ga je dus niet met Slangen om!

Buiten, drukke omgeving, veel aanraken en het dier uit zijn element halen, en een heel verkeerde intentie om Slangen te houden.

Zie hier een stel met een KoningsPython uit Haarlem met hoe het dus NIET moet.

LINK

Re:

jordy@nospam.com (Jordy) — Sat, 22 May 2010 19:53:55 +0200

Slang in Amsterdam op een balkon aangetroffen voor het volledige verhaal klik hier

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Sat, 16 Jan 2010 21:21:31 +0100

Geweldig leuk om te zien, maar kan ik de eieren met de hand oppakken en in de stoof leggen als ze klaar is uiteraard

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 31 Jul 2010 21:35:42 +0200

Nederlandse naam: Solomon-reuzenskink

Engelse naam: Solomon islands skink, Prehensile-tailed skink, Monkey-tailed skink, Giant skink, Monkey skink

Latijnse naam: Corucia zebrata, zebrata
Alfredschmidti

Herkomst: Solomon islands

Foto: wikipedia

De volwassen reuzen skink is een 100% herbivoor en leef dus van plantaardig voedsel en fruit.
Jonge dieren vangen en eten ook insecten, vanwege bepaalde voedinsstoffen die niet in plantaardig voedsel voorkomen.

De Solomon skink is de grootste skink die er is, ze worden ruim 70 cm waarvan de staart 30 cm kan worden.
Deze voornamelijk olijfgroene skink leeft hoofdzakelijk in bomen waar ze overdag slapen en tegen de schemering aktief worden en op zoek gaan naar voedsel. Met hun grote tong proeven ze alles wat ze tegen komen om vervolgens het gevonden voer te verorberen.

Ze worden apenstaart skinken genoemd omdat ze met hun staart hun grip houden door deze om een stevige tak te wikkelen.

Dit zwaar beschermde citesdier is een (in gevangenschap) vriendelijk dier dat een flink terrarium nodig heeft ; vergelijkbaar met een hoog terrarium van een groene leguaan.
In de ochtend vinden deze skinken het heerlijk om even in de zon te liggen om vervolgens de schaduw op te zoeken waardoor in een terrarium een warmte bron en UVB heel belangrijk is voor de gezondheid van de skink.

Deze skink is geslachtrijp op een leeftijd van 6-8 jaar en zijn levendbarend .Deze soort heeft geen winterrust nodig..
Het zwangere vrouwtje heeft een draagtijd van ongeveer 7-8 maanden waarna ze de rust gaat opzoeken (stress is dus uit den boze) en haar jong werpt, meestal leggen de vrouwtjes bij een worp maar een jong , maar het wil wel eens voorkomen dat er 2 jonge dieren geboren worden.
gastschrijver : Patrick K.

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Fri, 22 Jan 2010 00:00:54 +0100

Hoe lang duurt het, dat je de eieren kan voelen of zien na de bevruchting ?

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 16 May 2010 17:35:49 +0200

Deze is 2 turven lang en denk dat ze een hele pief is.

Ik blijf me rot lachen met die haakneusjes.

Ik zal even uitleg geven:
De Haakneus kan zijn nek plat maken. Niet zo als een cobra dat kan maar toch maakt ze haar nek en kop hier 1,5 maal breder.
De fietspomp slaat op het feit dat als ze dit doe een kort sissend geluid maakt zo als een fietspomp die niet op een wiel is aangesloten maakt als je die gebruikt.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Tue, 01 Jun 2010 22:29:02 +0200

Nederlandse naam: Rots Python

Engelse naam: African rock Python

Latijnse naam: Python Sebae

Foto van Wikipedia

Herkomst: Geheel Afrika ten zuiden van de Sahara

Habitat: Savannen en grasland en rots gebieden en in de buurt van water

Voedsel: Jongere dieren eten ratten en kleinere knaagdieren tot konijnen.
De rotspython wordt erg groot en is erg vraadzuchtig zodat prooien al snel te klein worden en prooien zoals antilopen, krokodillen, gazelles, geiten, en biggen nodig zijn.
Ook mensen kunnen als prooi worden gezien.

De rotspython is op de netpython (Python Reticulatus) na de grootste pythonsoort die er bestaat.
Een volwassen dame kan al gauw een lengte bereiken van meer dan 6 meter en zelfs 7 meter is geen uitzondering.
Mannetjes kunnen een lengte van 4,8 meter tot wel 6 meter worden.

Door dat het dier lange tijd bedreigd is geweest door o.a. de leer industrie is het wereldwijd beschermd en heeft het een Cites bescherming.
Waardoor de toekomst van deze pythonsoort hopelijk veilig is gesteld in het wild.

In het wild blijft de rotspython in de buurt van water en tijdens de Afrikaanse droogseizoenen is het dier sluimerend en zal zich vaak verstoppen in verlaten holen.

De paring gebeurd in de wintermaanden, tijdens de lente legt de moeder ongeveer 100 eieren die ze gedurende 2 tot 3 maanden bebroed en agressief zal verdedigen.
Als de jongen uitkomen zullen de jongen al gauw een lengte hebben van ongeveer 50 tot 60 cm.

De rotspython is een wurgslang die de prooi door enorme wurgkracht dood.
De python besluipt zijn prooi en ook is het in staat te wachten tot er een prooi langskomt , waarna een flitsende aanval , vlijmscherpe tanden en een enorme wurgkracht worden gecombineerd om de prooi te doden.
In gevangenschap word er goede na-kweken aangeboden op o.a. beursen.
Veel ervaren houders van grote wurgslangen zullen kiezen voor een tijger/Birmese python omdat de kleuren mooier en wat lichter zijn dan de donkere kleuren van de rotspython.
Maar ook is de tijgerpython wat rustiger en minder defensief van karakter behalve als er voer in de buurt is natuurlijk.
De rotspython is erg vraatzuchtig en erg agressief, wat vaak nare beetwonden kan veroorzaken waarbij een medische behandeling niet is uitgesloten!
Hierdoor is het houden van een rotspython een erg riskante onderneming en is gevaar voor u zelf en voor uw omgeving niet geheel uit te sluiten...

Gastschrijver : Patrick K.

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Tue, 23 Mar 2010 21:26:33 +0100

Zo langzamerhand naderen we eind Maart, alle Dieren eten hier: Boa's de Baardagaam en de Skinks (niet veel maar wel wat)
Maar de 4 Rode RattenSlangen maken nog helemaal niet.
Ik heb het idee dat het wel tijd mag gaan worden om te eten.

Hebben ander houders hier ook nog last van Dieren die nog in de Winter periode zitten?

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 20 Jun 2010 23:10:33 +0200

Ska de rode regenboog Boa zit in een diepe vervelling, dus die komt nog op de foto.
Overigs is te zien dat op foto 1 rechts boven de regenboog weg kruit (fotos zijn van vorige week, inmiddels is ook Fifi in vervelling)

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 06 Jun 2010 17:45:41 +0200

Kon het toch niet laten.
Heb toch weer een Epicrates gekocht in Houten.

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 07 Mar 2010 00:19:11 +0100

Vanaf midden November tot Eind Februari begin Maart is het de paar tijd voor de Blauwtong Skinks.

Na 2 maanden dat het Mannetje avances maakt naar het vrouwtje en het vrouwtje steeds bestormt als zij haar schuilplaats verlaat, het mannetje bijt het vrouwtje in de zij om duidelijk te maken dat hij wil paren.
Na een periode van proberen te imponeren op het vrouwtje en de achtervolgingen steeds heftiger werden en bij het vrouwtje lichte wondjes op haar rug zaten van beten, gaat het vrouwtje na een poosje kronkelen met de staart waarmee zij aangeeft dat zij er aan toe is om te paren waar ik gisteren (Vrijdag 05-03-2010) getuige van ben geweest, helaas heb ik er niet aan gedacht om dat te filmen maar dat ziet er zo uit.

Foto is van: http://bluetongueskinks.net

Deze paring duurde ongeveer tussen de 10 en 15 minuten waarna de rust in de bak terug is.
Vandaag liet het mannetje het vrouwtje met rust, ook zijn ze even in bad geweest.

Dit is de bak waar zij in zitten met de maten l/b/h 160x70x80 cm.

In 2009 heeft het vrouwtje haar eerste legging gedaan.
Over minimaal 3 en maximaal 6 maanden verwacht ik de tweede legging.

Ik zal proberen om met opvallende dingen aan met name het vrouwtje en met foto's hier in dit topic bij te houden tot aan de mogelijke bevalling (als alles mee zit)

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 14 Mar 2010 13:05:43 +0100

Ik wil graag een grote terrarium bouwen voor Punker en Ska de Boa constrictor Imperator (Keizer Boa) en voor de Rode regenboog Boa.

Dit zal ik samen gaan doen met Eric (Spiderman)
De planning is eind Mei 2010.

De maten die we nu hebben bedacht zijn LxBxH 240x60x60 cm het geheel moet van betonplex worden met drie ingebouwde ledverlichtingen en een dubbele bodem voor een warmte kabel, en een hoek voor een flinke waterbak.

Leek me wel leuk om een soort van blog bij te houden vanaf de bestellingen van de betonplex op maat tot aan het inrichten en uiteindelijk de plaatsing van de Dieren.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sun, 14 Mar 2010 21:34:45 +0100

bron: www.mayathuk.nl (collega opvang)

Samenstelling en werking van slangengif

Samenstelling van de verschillende soorten gif:
Alle soorten slangengif bestaan uit meer of minder complex samengestelde chemisch onderscheidbare enzymen,
en andere kleinere moleculen zoals vrije aminozuren, suikers en vetten. Het gif heeft enerzijds de opgave een
prooidier te doden. Maar anderzijds moet het ook de vertering op gang brengen en verlichten.
Daarnaast kan het ook gebruikt worden als afweermiddel tegen vijanden.

De belangrijkste stoffen die slangengif bevatten zijn:
* Neurotoxine: leidt tot verlammingen
* Cardiotoxine: veroorzaakt hartritme stoornissen
* Fosfolipiden: afbraak bloedcellen (Hemolyse)
* Anticoagulantia: antistolling
* Coagulantia: bevordert de bloedstolling
* Hyaluronidase: versnelt de verspreiding van het gif in het weefsel
* Hemorragische factoren: leiden tot bloedingen
* Proteasen: vernietigen eiwitten en leidt tot plaatselijk afsterven
van weefsel (Necrose)
* Acetylcholine-esterasen: beïnvloeden het verloop van zenuwprikkelingen
* Aminozuuroxidasen: beschadigen aminozuren
* Fosfatasen: splitsen fosfaten af, beschadigen daardoor energierijke
stoffen zoals ATP
* Protease-inhibitoren: veroorzaken belemmeringen op
eiwitverminderende enzymen en verlangzamen op
die manier de afbraak van het slangengif.
* Nucleasen: beschadigen DNA en/of RNA

Werking van slangengif:
Bij een beet door een in het terrarium gehouden gifslang bestaat enerzijds de mogelijkheid, dat het dier zich
wilde verdedigen. Anderzijds komt het ook steeds weer tot beten, omdat de slang de hand van zijn verzorger
voor een prooidier aanziet. Tijdens het voeren ruikt het in de slangenruimte overal naar muizen en ratten.
Veel van de hongerige reptielen wachten nerveus op hun voer. Op die manier is een onvoorzichtige beweging
binnen de reikwijdte van de gifslang voldoende om een voerbeet te verkrijgen.

De gifcocktail die bij een gifslangenbeet in het slachtoffer geïnjecteerd word, kan op verschillende manieren een
uitwerking hebben.
Het is voor de beknoptheid van dit artikel niet mogelijk op alle effecten van slangengif in te gaan.
Toch volgt hier een sterk vereenvoudigd overzicht:

* Plaatselijke gifeffecten: vele slangenbeten, maar in het bijzonder van adders en groefkopadders, zijn extreem pijnlijk.
Een gifslangenhouder die door een Vipera ammodytes in zijn vinger gebeten werd beschreef het volgende:
“Mijn hand voelde aan alsof het op een gloeiend hete plaat lag, en alsof iemand met korte regelmatige tussenpozen
(bij elke polsslag) met een zware hamer op mijn vinger sloeg”. In het bijzonder adder- en groefkopaddergif heeft als
bijkomend effect het vernietigen van het weefsel in het bereik van de beetplek, zodat Necrose
(plaatselijk afsterven van weefsel) ontstaat. Daardoor word de verdeling van het gif bevordert.
Het gif van de Zuid-Amerikaanse lanspuntslangen (Bothrops) hebben een bijzonder sterke necrosewerking.

* Bloedcel aantastend gif: de werkende bestanddelen in het gif van adders, groefkopadders en van sommige Elapidae,
beschadigen bloedcellen. Daardoor kan, afhankelijk van welk effect een gif bezit, bloed gaan stollen of juist verdunnen.
Mij is een bijtincident bekend met een gehoornde adder (Cerastes cerastes), waarbij bij het slachtoffer in het ziekenhuis
geen bloedstolling meer had. In zo’n geval bestaat het gevaar dat het slachtoffer bij de kleinste verwonding
(zowel in- als uitwendig) dood bloed.

* Bloedvaten aantastend gif: in het bijzonder adder- en groefkopaddergif tasten de wanden van aderen en bloedvaten aan.
Hierdoor loopt het bloed in het weefsel en veroorzaakt inwendige bloedingen. Vaak ontstaan er grote, met bloed gevulde
ophopingen. Er omheen kan de druk zo enorm stijgen, dat de cellen van het weefsel die rond de blaar ligt uitgeperst worden.
Zware inwendige bloedingen kunnen dodelijk eindigen.

* Zenuwgif: het gif van zeeslangen en Elapidae bevat stoffen die het zenuwstelsel aantasten. Neurotoxische
bestanddelen zijn overigens ook aanwezig in het gif van een aantal Adders (bv.Vipera berus bosniensis) en Groefkopadders
(Crotalus durissus, C.scutulatus, C.tigris). Dit gif verhindert en verstoort het verloop van zenuwprikkelingen,
wat vervolgens leidt tot verminderde controle over de ledematen: oogleden vallen dicht, zichtstoornissen,
spraakstoornissen, slikstoornissen, verlamming aan armen en benen, ademhalingsmoeilijkheden enz.

* Gifeffecten op spieren: enkele Australische Elapidae, zeeslangen en Crotalus soorten uit het durissus-genus hebben
gifbestanddelen die tot extreme spierpijn, spierverlammingen of spiertrillingen kunnen leiden. Interessant hierbij is dat
deze spierbeschadigingen binnen 3 á 4 weken kunnen regenereren.

* Hartbeschadigende gifeffecten: het gif van verschillende adders (Vipera, Echis coloratus, Bitis arietans, B.gabonica)
en bijv. ook de Naja kaouthia beschadigen het zenuwstelsel van het hart en/of tasten de hartspier aan.
Dit kan leiden tot hartritmestoornissen, hartbloedingen of zelfs een hartstilstand.

* Nierbeschadigende gifeffecten: het gif van pofadders (Bitis arietans), Russel’s vipers (Daboia russelli) en eventueel
ook Hoornadders (Cerastes cerastes) beschadigd de nieren en het nierweefsel,
in het extreemste geval leid het zelfs tot nierafsterving.

* Autopharmacologische gifeffecten: ontwikkelt of geeft verschillende lichaamsstoffen vrij (autacoïden).
Diverse bestanddelen in het gif van adders en cobra’s (Naja) leiden tot het vrijkomen van histamine
(een weefselprikkelstof die vrij komt bij hevige allergische reacties). De gevolgen van het vrijkomen van
autocoïden verschillen van plaatselijk rood worden en opzwellen tot een shocktoestand.

* Uitgestelde gifwerking: niet bij elke gifslangenbeet ontstaan er direct na de beet en tijdens het inwerken van
het gif ook al zichtbare symptomen. Het kan bijv. na een beet van een boomslang (Dispholidus typus),
meerdere uren duren voor de eerste bloedingen optreden. Het versterkt meer en meer tot uiteindelijk bloed uit
de ogen, mond, anus, de oren en onder de vinger- en teennagels te voorschijn komt en men langzaam dood bloed.
Bijzonder misleidend zijn de zaagschubadders (Echis), want ook hierbij werkt het gif zeer langzaam.
De in de natuur op veel plaatsen voorkomende, kleine, attractieve, maar zeer bijterige adders lijken op het eerste
gezicht prima terrariumdieren. Alleen bezitten Zaagschubadders naar alle waarschijnlijkheid het sterkste addergif,
wat hen minder geschikt maakt.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sat, 22 May 2010 18:06:17 +0200

Sinds gisteren is er in Nijmegen een (mogelijke) krokodil of kaaiman gesignaleerd.
Een medewerkster van de NOS belde mij hierover en stelde een aantal vragen.
Het voorval wordt erg serieus genomen en de politie en gemeente zijn vandaag in spoedberaad bijeen geweest.
Wat de uitkomst hiervan is , heb ik nog niet mogen vernemen....

Re:

rosu06@nospam.com (RoSu) — Wed, 17 Mar 2010 00:48:06 +0100

hoi Rob,

We willen even zeggen dat we heel erg blij zijn dat wij voortaan voor de 2 koningspythons mogen zorgen.
Je had echt gelijk dat het 2 zeer mooie dieren zijn.
Ze lijken het al echt naar hun zin te hebben in hun terra.
Het vrouwtje is al lekker druk alles aan het ontdekken, terwijl het mannetje lekker ligt te relaxen.
We moeten nog namen voor ze bedenken, altijd lastig dus ideeen zijn welkom...
Morgen zullen we wel een paar foto's van ze posten.

groetjes,

Robin en Suus

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 08 May 2010 23:22:40 +0200

Ja daar is hij weer

Boa constrictors (en de Anaconda's) en de vele reuze Python's zijn leuk en aandoenelijk als ze ongeveer 90 tot 150 cm zijn, maar ze groeien al gauw uit grote reuzen (ook in te kleine bakken met alle gevolgen van dien) vanaf 3 meter tot 9 meter (de Netpython en groene Anaconda) met een enorme kracht met veel karakter met vaak ook nog eens een flinke vraatzucht.
Waardoor veel mensen zullen afschrikken van een grote knorrige slang.

Toch zijn er veel mensen die deze dieren op een verantwoorde en goede manier weten te houden.
Helaas zijn er ook mensen de door o.a. onderschatting, overschatting (van hun zelf) niet na gedacht over de toekomst (kinderen) enz. zo'n dier aanschaffen die later toch zullen schrikken als het diere groter dan 2 meter word of een keer hebben uitgehaald naar de verzorger.
Maar vaak ook nog verkeerd begrepen, als ze nog jong zijn en o.a. een Boa word gekocht 'want dat is stoer' maar het dier ligt vaak in een hoek te rusten tot de schemering, waardoor het toch saaie beesten zijn.
Hierdoor gaat zo'n dier vaak naar eigenaar naar enkele andere eigenaren waardoor een dier snel ongezond word en veel te vroeg zal overlijden.

Worden deze dieren niet te veel onderschat kwa gedrag, gevaar , karakter, vraadzucht, eet grote en hoeveelheid, grote en kracht?

En waar dien je ECHT GOED rekening mee te houden, als je toch graag een van onderstaande giganten wil verzorgen?

Groene Anaconda
Gele Anaconda
Net Python
Afrikaanse rots Python
Tijger/Birmese Python
Boa constrictor constrictor

Re:

info@nospam.com (Rob) — Wed, 17 Mar 2010 10:15:04 +0100

Exotische dieren Controle faalt

Door: Marcel van Engelen
Gepubliceerd: maandag 15 maart 2010 22:46
Update: gisteren 06:52

De handel in ‘beschermde’ diersoorten tiert welig. Controle is er nauwelijks.

De kaaiman die Leroi aanbiedt op Marktplaats (‘in goede gezondheid verkerend’) kun je ophalen voor slechts 250 euro, en dan krijg je er drie geelwangschildpadden bij. ‘De papieren heb ik niet’, zegt Leroi die zijn mobiel opneemt met Hans. ‘Liggen bij de belastingdienst, waar ik een probleempje mee heb. Komen we wel uit.’

De verkoper van het koppel Madagaskar grondboa’s (‘Prima te hanteren, maar wel erg gefocussed op eten’) heeft de vergunningen wel en stuurt ze per mail. Iedere koper kan de papieren zo overnemen en thuis reuzenslangen houden. Het is dan wel goed om te weten dat het een hoop stroom kost. Niet voor niks worden in deze economisch lastige maanden reptielen vaker gedumpt. ‘We vinden ze in warme hoekjes van flatgebouwen of in bossen’, zegt Rob Dumont van de Reptielen Opvang Haarlem, die geregeld een melding krijgt van loslopende baardagamen (hagedissen) en eens per jaar een python of een anaconda uit een bosje vist. ‘Ze zijn niet vriendelijk voor hondjes die er worden uitgelaten.’

Zware jongens
We proberen ons te verdiepen in de vaak schemerige handel in exotische, beschermde dieren en vallen van de ene verbazing in de andere. De grootste: er zijn vele regels om duizenden dierensoorten voor uitsterven te behoeden, maar controle is er nauwelijks. Daarom wordt vrij gemakkelijk veel geld verdiend. Voor een deel door zware jongens die ook in wapens en drugs doen.

‘Het is namelijk risicoloos’, zegt Vincent Nijman, onderzoeker aan de Oxford Brookes University. ‘Bij de autoriteiten heeft het geen prioriteit. Mocht je toch gepakt worden, dan blijft vervolging meestal uit. En anders zijn de straffen heel laag.’
Nijman heeft uitvoerig onderzoek gedaan naar de handel in dieren die onder het internationale Cites-verdrag vallen en daarmee beschermd zouden moeten zijn. Vanuit Zuidoost-Azië gaat het vooral om zeepaardjes en reptielen, verder om vogels en zoogdieren als makaken (aapjes) en luipaardkatten. Hij weet dat, omdat het officiële deel van die handel is geregistreerd en aan quota is gebonden. Maar het zou zomaar kunnen dat het illegale circuit ernaast veel groter is. ‘Officieel worden vier miljoen zeepaardjes per jaar uit Azië verhandeld. Maar bij een inbeslagname van een illegale lading in Polen werden vorig jaar meer dan een miljoen gedroogde zeepaardjes aangetroffen.’ Voor wie zich afvraagt wat je met gedroogde zeepaardjes moet: vooral Chinezen gebruiken ze voor traditionele (potentieverhogende) medicijnen.

Inmiddels zijn er bossen in Zuidoost Azië waar je niks meer vindt van enige waarde, zegt Nijman. Maffia-achtige groepen houden zich bezig met de kostbaarste waren, zoals tijgervlees of ivoor. Maar het grootste deel van de illegale handel is verknoopt met de reguliere handel. Wie ziet het verschil?

Vogelpest
‘Er komen nog altijd massa’s vogels Europa binnen’, zegt een Nederlandse groothandelaar die in vogels doet en anoniem wenst te blijven. De partijen zijn per definitie illegaal, omdat sinds 2005 vanwege de vogelpest een Europees importverbod voor vogels geldt. ‘Regelmatig krijg ik per mail een lading, iedereen in het wereldje weet ervan.’
Volgens de handelaar is niet alleen het uitsterven van vogelsoorten een probleem. Ook de ziekten die met ongecontroleerde invoer kunnen meereizen zijn een gevaar. ‘Aan de oostgrenzen van Europa worden douaniers makkelijk omgekocht en in Nederland is bij de inspecteurs geen kennis. Ze weten een parkiet van een papegaai te onderscheiden. Maar het verschil tussen een vogel uit Maleisië en Portugal zien ze niet.’
Want dat is het probleem: de handel in exotische dieren is een nogal gecompliceerde business. Er zijn 26.000 beschermde dieren- en plantensoorten die niet altijd goed uit elkaar zijn te houden. In een deel ervan mag gehandeld worden, mits met de juiste – vervalsbare – papieren. Dan is er ook het doorgaans onzichtbare onderscheid tussen kweek (mag in gehandeld worden) en dieren uit het wild, die veelal goedkoper zijn, maar waar je niet zomaar in mag handelen.

Dubbele bodems
‘Inspectiediensten missen vaak de expertise om te zien wat wel en niet illegaal is’, concludeert ook criminoloog Daan van Uhm die onlangs op het onderwerp afstudeerde en sprak met vertegenwoordigers van inspectiedienst AID, het Openbaar Ministerie en de KLPD. Hij schetst hoe de douane op Schiphol soms alligators en leguanen vindt in dubbele bodems van koffers, hoe kleine dieren soms op het lichaam van smokkelaars zijn geplakt, hoe levende vogelspinnen en kleine reptielen per postpakket naar Nederland worden gestuurd en verborgen vrachtladingen ivoor de Nederlandse havens binnenvaren.
Bij de AID alleen werken zeventien opsporingsambtenaren die zich fulltime bezighouden met het bestrijden van illegale dieren- en plantenhandel, maar ze kunnen volgens Van Uhm niet voorkomen dat Nederland een belangrijke rol speelt als doorvoerland en dat tientallen Nederlandse handelaren vanuit het buitenland actief zijn. Ook Van Uhm heeft het over in beslagnames (vorig jaar ruim 600 uitheemse dieren) die het topje van de ijsberg zouden zijn, lage prioriteit, geringe pakkans, veel geld, verweving van illegale en legale handel, maar lastige opsporing, handhaving en controle.
De International Fund for Animal Welfare (IFAW) bekeek recent Nederlandse sites als Marktplaats en trof vooral verdacht ivoor aan (ivoor van voor 1947 is legaal, van daarna niet, om de olifant te redden). ‘Het ergste is dat het aanbieden van beschermde dieren of ivoor niet strafbaar is’, zegt campaigner Rikkert Reijnen. ‘Dat mag in Nederland. Anders dan bij kinderporno of wapens. Je hoeft als verkoper nergens bang voor te zijn.’
Het IFAW kreeg de meeste fracties in de Tweede Kamer zover vorige week minister Gerda Verburg aan te sporen om het aanbieden van bedreigde dieren op internet wel strafbaar te maken, zoals dat in Zwitserland en Duitsland is gebeurd.
Verburg wees nog eens op de complexiteit: de moeilijkheid is dat kinderporno en wapenhandel altijd strafbaar zijn, maar de handel in exotische dieren soms wel en soms niet.Evengoed zegde ze toe om te bekijken hoe het in Duitsland en Zwitserland werkt.

Re:

jordy@nospam.com (Jordy) — Tue, 22 Jun 2010 12:54:09 +0200

Hallo allemaal,Tijdelijk is de oude lay-out van de website weer teurg omdatdat de andere problemen veroorzaakte!excuus voor het ongemakgroetjes Jordy

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Fri, 19 Mar 2010 23:20:36 +0100

Baardagaame aan wormen en spoelwormen???
Dit is echt een vraag, wie leg het uit.

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Sat, 20 Mar 2010 03:38:19 +0100

BERLIJN - De brandweer in het Duitse Mühlheim an der Ruhr is nog steeds op zoek naar een cobra, die donderdag kon ontsnappen uit het appartement van zijn baasje. Dat heeft een woordvoerder van de stad bevestigd.

"We hebben de cobra spijtig genoeg nog niet kunnen vinden. Donderdagnamiddag hebben we het appartementsblok geëvacueerd en verzegeld", aldus Volker Wiebels, woordvoerder van Mühlheim an der Ruhr. "Vrijdag zijn we met specialisten teruggekeerd om het gebouw te doorzoeken, zonder resultaat." De vloeren van de appartementen werden opgebroken met de bedoeling de cobra op te sporen. De bewoners van de appartementen moesten de nacht elders doorbrengen.

De vermiste bewoner is een brilslang van zowat 30 centimeter. De cobra leeft in Zuidoost-Azië en een volwassen exemplaar kan gemiddeld 1,80 meter lang worden. Het is een giftig en agressief reptiel.

Volgens de regionale televisiezender WDR had de eigenaar de slang nog maar een kleine week in zijn bezit. De woordvoerder kon niet zeggen hoe de slang precies ontsnapt is, maar vermoedelijk kon de cobra wegkomen via een luchtkoker.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100319_054

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Wed, 05 May 2010 21:14:33 +0200

Hier 3 hele mooie dames op de Terra-shop.

Zijn ze niet mooi?

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 07 May 2010 21:43:00 +0200

Hier een leuke website met leuke dieren weetjes/feiten. KLIK

Re:

rosu06@nospam.com (RoSu) — Sat, 27 Mar 2010 23:59:51 +0100

Nadat ik vandaag met Rob sprak over dat we misschien mijten hebben, zijn we even goed de waterbak en tarra gaan bekijken en jahoor... mijten!
Na even flink ervan balen, omdat mijten waarschijnlijk mede de oorzaak waren van de dood van onze boa, zijn we begonnen met de terra leeghalen, schoonmaken en hebben goed de bak behandeld met mijtenspray. daarna kranten in de terra en de pythons ook behandeld met de spray. Verder alleen een schuilplaats in de terra. Morgen zetten we de waterbak er weer in (staat nu in de vriezer).
Ook hebben we meteen dutchy's besteld. die hopen we begin volgende week binnen te hebben en zullen deze dan meteen in de terra uitzetten.
Nu hopen we toch zo'n beetje alles goed te krijgen, maar als iemand nog tips heeft of als we iets vergeten zijn, horen we dit natuurlijk graag!

Bedankt en groetjes,

Robin en Suus

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sun, 04 Jul 2010 00:28:20 +0200

In deze warme dagen kan het van belang zijn om de temperaturen van je terrarium extra in de gaten te houden. Met een warmtelamp die aanstaat kunnen de temperaturen al snel tot boven de 35C stijgen en dat kan ECHT dodelijk zijn voor reptielen!!!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Wed, 31 Mar 2010 23:12:02 +0200

Nederlandse naam: Goliath vogelspin
Engelse naam: Goliath birdeating spider
Latijnse naam: Theraphosa blondi
Familie: Theraphosinae

Bron: Wikimedia

Herkomst: Colombia, Noord-Brazilië, Venezuela en in Frans-Guyana en Suriname.

Habitat: Vochtig regenwoud.

Voedsel: in het wild eten deze spinnen alles wat ze kunnen overmeesteren van muizen tot zelfs slangen en hagedis-achtigen
maar ook kleine vogels.
In gevangenschap zullen ze het prima doen met grote sprinkhanen , kakkerlakken en heel af en toe een kleine muis.

De Goliath spin is -zo ver nog bekend- een van de grootste vogelspinnen ter wereld en kan een spanwijdte bereiken tussen de 25 en 30 cm groot.Dit is te vergelijken met een normale stoeptegel...

De spin heeft een vaak roestbruine kleur met op de knieën van ieder van de 8 poten 2 licht gekleurde streepjes in de lengte richting van de poot , wat de spin niet aantrekkelijk maakt bij liefhebbers die op kleuren afgaan.
Ook is dit dier zeer defensief en zal bij de minste verstoring de belager zal bombarderen met brandharen die op de huid flink kunnen gaan irriteren en in de ogen zelfs een tijdelijke blindheid kunnen veroorzaken, dit bombarderen doet de spin door met de achterlijf (Abdomen) naar de belager toe gericht en met een van de achterpoten over de achterlijf (Abdomen) heen te wrijven waardoor brandharen worden afgeschoten die zweven door de lucht, en aangezien de Abdomen zo groot als een tennisbal kan worden , kan een flinke hoeveelheid word afgeschoten en zal dit een vervelende ervaring worden indien niet voorbereid (oogbescherming, lange mouwen, plastic handschoenen)
Als het bombarderen van brandharen niet helpt om de belager te verjagen zal de spin een dreighouding aannemen door de de voorste poten net als de bovenlichaam naar boven te richten waardoor de kaken zichtbaar worden, met een kleine sprong naar voren kan deze spin (met erg sterke kaken die bestaan uit 2 giftanden die groter kunnen worden dan kattennagels) gaan bijten, het gif is niet echt sterk en kan een flinke zwelling veroorzaken die na een paar dagen zal verdwijnen, maar de twee sterke en grote kaken zullen een zeer pijnlijke beet veroorzaken die niet snel vergeten zal worden.

Het dier heeft met diens grootte , toch een aantrekkingskracht bij enkele meer ervaren (de Goliath vogelspin is absoluut geen beginnersdier) houders.
Het dier zal in gevangenschap een flink terrarium nodig hebben met een minimale oppervlakte van 157 cm2.
Het is een bodembewonende spin die niet vaak zal klimmen ivm de grootte van het dier en valgevaar waardoor de abdomen kan scheuren en de spin zal overlijden.
Zorg voor een dikke laag mestvrije , niet verontreinigde aarde of cokoshumus wat de bodem langdurig vochtig kan houden, maar maak het niet te vochtig anders zal het dier met de enorme abdomen een schimmelinfectie kunnen oplopen doordat de abdomen vaak over de grond sleept.
Een schuilplaats en een niet te diepe drinkbak zijn erg belangrijk.
Een rustige plaats waar de zon niet op kan schijnen zal deze goed etende reus het goed kunnen doen met een warmte tussen de 25 en 28 graden celcius.

Gastschrijver:Patrick K.

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Thu, 27 May 2010 18:06:02 +0200

Ik was Yello zoek, maar hij wilde lekker rijen in de kinderwagen

hahaahahah
Knuff wil

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 29 May 2010 21:32:44 +0200

Op beursen worden vaak veel verschillende en interessante dieren aangeboden.
Deze dieren zijn met een flinke beurs op zak in enkele gevallen moeilijk te weerstaan zijn, regelmatig zijn er bezoekers die een dier kopen waar ze later spijt van krijgen, maar ook schrikken dat ze eigenlijk aan het zoeken zijn voor een Luipaard Gekko maar in een impuls met een steppen Varaan thuis komen, waar ze even later van zullen schrikken.

Stelling: Organsiatie van een beurs moet meer doen om bezoekers bewuster te maken van aankopen die ze zouden kunnen maken.
O.a. door folders uit te delen bij de ingang van een expo/hal.

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Wed, 21 Apr 2010 23:24:54 +0200

Ben weer eens goed bezig geweest de laatste dagen, begonnen aan nieuwe bakken voor mijn slangen, heb er intussen al 2 in elkaar staan, er moet nog ene bovenop komen te staan, zodat ik een terra stelling heb.
De maten zijn 140x60x60 cm.
In deze bakken zitten nu ook terug inbouwspots in gebouwd, verluchting zit er natuurlijk ook in.
Zou de volgende bak tegen het einde van deze maand willen klaar hebben zodat de dieren erin kunnen.
Alleen ben ik nog een manier aan het zoeken om de ruitjes soepel te laten glijden, nu schuiven ze een beetje stroof, maar kan ze wel openen, zou toch veel leuker zijn als ik ze op een gemakkelijke manier kan openen.
Als iemand daar tips voor heeft, ze zijn altijd welkom, kan ze dan ook uitproberen.

Boake

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 06 Jun 2010 19:44:48 +0200

Dit keer niet echt een stelling maar een vraag.

Wat maakt de passie voor reptielen en geleedpotigen?
En wat is favoriete dier in de reptielen en of geleedpotigen?

Re:

rosu06@nospam.com (RoSu) — Fri, 09 Apr 2010 00:35:45 +0200

Net hebben we de pythons weer voor het eerst gehanteerd nadat ze maandag hebben gegeten.
Nu viel het ons op dat het mannetje een piep in zijn ademhaling heeft.
Zover wij weten kan dit wijzen op een verkoudheid, maar hebben ook gelezen dat het een longonsteking zou kunnen zijn of een voorteken hiervan.
Wat is het beste om nu te doen?

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 23 May 2010 21:46:02 +0200

Veel mensen zien hun huisdier graag als knuffel of gezelschapsdier zoals o.a. een Cavia, Kat of een Hond.

Ook Reptielen zullen het bij veel dieren liefhebbers ook op deze manier benaderd worden.

De stelling: een reptiel is absoluut geen knuffel of gezelschaps dier! het blijven wilde dieren die in veel gevallen gewend zullen raken aan handen en die handen naar verloop van tijd niet als gevaar meer zien (zo af en toe wel als voer)
Een terrarium met dier is te vergelijken met een aquarium met Vissen, mooi om te zien maar ze hebben geen behoefte aan aandacht als knuffel of gezelschap.

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 10 Apr 2010 21:51:34 +0200

Voor wie een Poll wil maken, hier kan je zien hoe het moet.

Met het maken van een nieuwe draad (New Thread), krijg je het volgende beeld (zonder de velden groen, rood, blauw en geel):

Met het rode veld kan je het aantal opties (gele veld) bepalen.

Met het blauwe veld kan je de opties die je teveel maakt weg halen.
Het groene veld bepaald of er alleen leden of dat ook niet leden mogen stemmen (dit geld alleen in een openbaar deel van het forum).

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Mon, 28 Jun 2010 23:17:22 +0200

Heeft wel iets met reptielen te maken, maar ik heb een enorme krekelplaag in huis.

Wat doe ik daaraan ??

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sat, 26 Jun 2010 11:52:48 +0200

Dodelijke spinnen meegereisd PRESTON

Tientallen dodelijke roodrugspinnen wisten mee te reizen op een Australisch schip naar Engeland. Nu zijn de Britten bang dat er een aantal is ontsnapt.

Eenmaal buiten gaan de insecten zich voortplanten en dan kan er een heuse 'invasie' ontstaan.

Bij het aantreffen van de spinnen in een container begonnen stoere mannen zelfs te gillen van paniek, schrijft The Sun.

"Het leek wel een scène uit een horrorfilm", zegt een getuige.

De container is meteen weer afgesloten maar het kan zijn dat er een spin is ontsnapt.

Er zaten ook veel eitjes in de kist.

Roodrugspinnen zijn klein en zwart en hebben een rode streep over hun rug. Insectenbestrijders hebben de beestjes uitgeroeid

Bron: de Telegraaf

Klik hier om het verhaal te lezen!

Re:

info@nospam.com (Rob) — Mon, 10 May 2010 17:08:29 +0200

Regelmatig bereiken mij vragen/klachten van mensen die een dier hebben aangeschaft in een dierenzaak.
De vragen gaan dan meestal over de gezondheid van die dieren en het gebrek aan informatie van de winkelier.
Vandaag bijvoorbeeld een mevrouw die een kameleon in Haarlem-Noord heeft aangeschaft en niet te horen heeft gekregen dat het dier UV-B licht moest krijgen.
Het diertje is nu opgenomen bij de assistente van de dierenarts met ernstige calcium tekorten.
Dit terwijl het diertje WEL calcium heeft gekregen!
Echter door gebrek aan vitamine D3 (welke kan worden verkregen uit UV-B licht) , is de calcium niet door het lichaam opgenomen en eigenlijk dus een nutteloze toevoeging aan het eten geweest.
Misschien is het wel nutteloos om te zeggen , maar de "gemiddelde dierenwinkel" is niet of nauwelijks in staat om iemand op de juiste wijze te informeren.
De reptielenspeciaalzaken in Nederland zijn over het algemeen veel beter in staat om deze problemen te ondervangen. Dat er dan vaak een iets hogere aanschafprijs aan vastzit , is eigenlijk inherent aan het plezier dat je daarna aan je dier kan beleven.....
Voor vele toekomstige kopers van reptielen wil ik graag het volgende adviseren ;

Ga naar een reptielenspeciaalzaak en stel gerust alle vragen die in je opkomen.
Koop nooit direct een dier , overdenk of dit inderdaad het dier is dat je wil en kom later terug.
Hierdoor heb je tijd om op internet meer informatie te zoeken en te controleren of de verkoper inderdaad de juiste info heeft gegeven.
Zet vragen op papier en laat je niet overdonderen door een verkoper die haast heeft.
Vraag eventuele aanwezige klanten naar HUN ervaringen met de betreffende zaak , als de verkoper dit niet op prijs stelt , is dat op zich al reden om een andere zaak te zoeken!

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Mon, 10 May 2010 23:21:24 +0200

Daar moet je dan toch een grote debiel voor zijn, om je knaagdier onbeheerd bij je slang te zetten.

Hier even de link

http://www.ball-pythons.net/forums/showthread.php?threadid=119328

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Tue, 11 May 2010 23:02:56 +0200

Het begint crisis te worden hier, de tweede serie(20 eieren) beginnen uit te komen.

Re:

grotegele@nospam.com (jackiegizmo) — Mon, 28 Jun 2010 13:19:42 +0200

'Specifiek hersengebied geeft mensen moed'

Uitgegeven:	28 juni 2010 11:04
Laatst gewijzigd:	28 juni 2010 11:04

AMSTERDAM – Israëlische wetenschappers hebben ontdekt dat activiteit in een specifiek hersengebied mensen minder bang maakt wanneer ze de confrontatie aan gaan met hun grootste angst.

Lees verder er zijn onderzoeken gedaan met slangen!

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Wed, 12 May 2010 23:06:59 +0200

Zoals jullie weten heb ik vorig jaar nakweek gehad.
Er zijn er 2 naar Hulst gegaan, en het vrouwtje leg nu voor de 3e keer eitjes.
Ik ben vandaag gaan kijken naar hun 2. Pipo is net Red Groot dik en de baas, en maar willen paren.
Ze zitten apart.
Een moet weg.
Maar ze hebben ook eitjes uit laten komen 9 stuks, en het zijn mooie hoor.
Zal een foto plaatsen.
Maar ze zijn net 1 jaar en hebben al kleintjes.

Knuff wil

Re:

hulshofr@nospam.com (Robin) — Thu, 13 May 2010 01:28:15 +0200

Hallo iedereen, ik zag dat hierover nog geen topic was zelf heb ik net een nieuwe terrarium gekocht bij Rob.
Dus die wou ik erg graag showen. Er moet nog een en het andere aan geknutseld worden maar het zou niet veel zijn.
Alleen de lampen + fittingen en achter het terrarium(Dus er niet in) komt nog een achterwand van kurk voor het effect.
Ik zou me gelijk even voor stellen want ben nieuw hier op dit forum.
Ik ben Robin (zag dat ik niet de enige was die zo heet op het forum) en ben 18 jaar.
Ben eigenlijks een beginner als het op terrariums gaat. Heb wel +- 6 jaar aquariums gehad maar dat is weet iets anders .
Heb nu een aquarium vervangen voor een mooie terrarium. Hij is 80x42x70 en het is eentrapezium terraium de bovenkant is ook maar 28cm diep.
Er zitten nu nog geen diertjes in want ik wou eerst me terrarium helemaal fixen zo dat de diertjes zo min mogelijk stessen.
Zelf wil ik graag een koppel luipaard gekko's hier in houden. Zou wel even een paar foto's uploaden.
Tips, zijn altijd welkom aangezien ik nog maar net begin.

PS; Het formaat is wel een beetje groot! had verwacht dat het forum het de foto's zelf naar een kleine toestand zou bregen maar blijkbaar staat dit script of uit of zit er niet in M'n excuses.

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Thu, 13 May 2010 19:29:53 +0200

En dan week je de oude even los

En dan gaat dat grote enge monster mij ook nog even natspuiten ook!!
Maar ik heb 2 gevaarlijke tanden om mij te verdedigen...dus blijf op afstand André !

Het mannetje komt toch even kijken wat er gebeurd.
4 gevaarlijke tanden dus

Ik moet nog even wachten met vervellen.
Maar blijf je wel op afstand! (de blik in de ogen van de slang zegt genoeg)

Re:

info@nospam.com (Rob) — Wed, 30 Jun 2010 22:36:43 +0200

Nederlandse naam: oostelijk bruinslang

Engelse naam: eastern brown snake

Latijnse naam: Pseudonaja textilis

Herkomst: oostelijk Australië

Foto bron: Wikipedia

Deze dag-actieve slang is een zeer opportunistische eter;
als voedsel eet deze gifslang graag kikkers, hagedissen, andere slangen en knaag dieren.

Bij voorkeur wacht het dier de prooi af of beweegt zich zo min mogelijk!

De oostelijke bruinslang (niet te verwarren met de Mulga king brownsnake Pseudechis australis) heeft qua gifsterkte de op een na (inland Taipan Oxyuranus microlepidotus) sterkste gif van alle landslangen ter wereld.
Met dit sterke gif en het defensieve aanvallende gedrag (inplaats van te vluchten zoals de zwarte Mamba dat ook doet) is deze slang een heel gevaarlijk dier welk in Australië voor vele beetgevallen zorgt en waarvan er veel mensen gestorven zijn na een beet.

Deze bruin gekleurde slang kan tot 2 meter lang worden en zich ondanks de Australische hitte heel snel verplaatsen.

Tijdens de lente gaan mannetjes op zoek naar een vrouw om te paren, indien zich een andere man zijn pad kruist, zal er een soort van dominantie dans plaatsvinden door elkaars kop tegen de grond te duwen waarna de verliezer afdruipt en de sterkste kan paren met de lokale vrouwtjes in de omgeving.
Het vrouwtje zal na de paring tegen het einde van de lente en begin van de zomer ongeveer 30 eieren leggen.
Na het uitkomen van de eieren zijn de jonkies meteen op zichzelf aangewezen en ook zijn ze net zo giftig als hun ouders.

In gevangenschap is dit dier totaal ongeschikt als huisdier.

In Australië worden ze gehouden om ze te melken en met het gif weer anti-gif aan te maken.
Indien hier een dergelijke slang word gehouden en iemand gebeten wordt , is de kans op overleven byzonder klein. In Australië zou een overlevingskans groter zijn.

Dit komt omdat men in Australië weet hoe te handelen na een beet en is er ruim voldoende tegengif aanwezig tegen de sterke neurotoxine en bloedstollende bestanddelen van het gif.
In Nederland zou het te lang duren voor de ziekenhuizen weten wat ze moeten doen en voordat er voldoende tegen gif is gearriveerd is het vaak veel te laat.
Deze mooie maar gevaarlijke dieren horen in de natuur of in een gespecialiseerde dierentuin thuis.

Gastschrijver :

Patrick K.

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Tue, 08 Jun 2010 21:26:13 +0200

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Fri, 14 May 2010 21:19:56 +0200

Een 22-jarige Canadees zal zich voortaan nog wel een paar keer bedenken voor het schuldig maken aan het zogenaamde 'skinny dippen'. De man was op vakantie in Nieuw-Zeeland naakt gaan zwemmen, maar werd wakker met een gezwollen fallus.

De arme knul was na het naaktzwemmen even in slaap gevallen. Tijdens het dutje blijkt de Canadees te zijn gebeten door een giftige spin. Zijn gepijnigde jongeheer is op een aantal plekken enorm opgezwollen en is er een rode plek zichtbaar.

De jongen werd met spoed naar het ziekenhuis vervoerd. Hij heeft last van een hoge bloeddruk, een versnelde hartslag en dus een pijnlijke penis. Dankzij een antigif is zijn toestand iets verbeterd, maar moet hij zeker 16 dagen in het ziekenhuis blijven.

Vermoedelijk is de jongeheer gebeten door een Katipo, een strandliefhebbende spin. Een beet van deze spin, familie van de Australische roodrugspin en de zwarte weduwe, is niet zelden dodelijk. De toerist lijkt dus nog geluk tehebben gehad.

fok

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Sun, 27 Jun 2010 14:02:44 +0200

Ik ben me eigen aan het verdiepen in een leguaan,
Als me Yello er niet meer is, Wil ik een Leguaan van kleins af aan.
Ga er vanuit dat het nog jaren duurt hoor, Yello is gezond en hij blijft nog wel bij mij, hahahaha

Knuff wil

Re:

warnersjohn@nospam.com (destroyer) — Sat, 15 May 2010 01:40:03 +0200

Eindelijk, nog 2 dagen denk ik, dan heeft de stoof vakantie, de laatste eieren zijn aan het uitkomen.
Zoals het er uitziet heb ik dan 33 kleintjes en nu maar hopen dat ik er serieuze dierenliefhebbers voor vind.

Re:

hulshofr@nospam.com (Robin) — Sat, 15 May 2010 20:15:25 +0200

Eindelijk is hij er dan de luipaard gekko Vanmiddag op gekocht bij animal attraction. Wel duur 55 euro voor een volwasse mannetje. maar het is wel een pracht beestje wildkleur. Volgens de man zou hij prima alleen kunnen maar ik had niet genoeg geld voor een vrouwtje die waren 44 euro.
dus dat komt er ook wel bij. Ook gelijk een kurten achtergrond gehaald en een nieuwe lamp! Want er zat een 100 watt!! lamp in en dat is veeelste hoog dus er zit nu een 60 watt in. + 40 watt. foto's komen nog!.

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Sun, 27 Jun 2010 12:32:59 +0200

Vond nog een Rontger foto van Cizmo, Best wel mooi om nog is te zien, en misschien weer leerzaam.

Om een baardagaam te zien, hoe hij er van binnen uit ziet.
Cizmo was mismaakt, kan je ook goed op de foto zien, zeker zijn voorpootjes.

Knuff wil

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sun, 20 Jun 2010 23:04:18 +0200

Re:

snowcat@nospam.com (SPIDERMAN) — Sun, 13 Jun 2010 23:05:34 +0200

Beginners dieren zijn dieren niet al te veel ervaring vereizen.
Welke reptielen c.q. geleedpotigen zijn volgens jullie beginners dieren en waarom zouden mensen die moeten aanschaffen.

Re:

wolfs_eyes@nospam.com (Dark) — Thu, 08 Jul 2010 00:05:12 +0200

ik zal even het hele verhaal vertellen

het begon ongeveer zo:
ik was naar engeland geweest en het was niet echt heel warm toen ik terug was in nederland
en volgende dag had ik intake gesprek op school
en niet rekening met de temperatuur gehouden!
kom ik thuis zegt mn ma ja draco (baardagaam) lag op zn rug!
ik dacht die maakt een grapje maar nee ze had hem wel omgedraait
ik heb hem meteen in bad gedaan
mn moeder had gelukkig al de wamste lamp uitgedaan dus hij kon ff bijkomen
hij dronk toen heel lang en was ook suf
meteen rob gebeld voor meer info en gelukkig had ik het noodzakelijkste al gedaan (water geven)
het ging erna steeds beter en kon steeds meer zn poten gebruiken
alleen ik denk dat hij een klap heeft overgehouden
hij gebruikt nu 3 van zn 4 poten weer zo goed als normaal
1 poot zit wel kracht in maar hij gebruikt hem amper

nu is mijn vraag is het nu blijvend ?
alles gebeurde 30 juni

Re:

info@nospam.com (Rob) — Sun, 11 Jul 2010 16:49:27 +0200

Politie vangt krokodil

De politie in het Duitse Gross-Rohrheim moet raar hebben opgekeken toen een burger in paniek belde. "Er kruipt een krokodil door de straat", aldus de bange beller.

De agenten dachten dat het om een grap ging. Toch namen ze voor de zekerheid even een kijkje, waarna het allemaal wat minder grappig bleek.De moedige agenten probeerden het reptiel te vangen. Na enkele mislukte pogingen, kregen ze de alligator eindelijk te pakken, waarna ze de kaken met tape aan elkaar bonden.Later bleek dat het beest ontsnapt was uit een circus, dat op dat moment in het stadje optredens aan het geven was. De politie heeft het beest teruggebracht naar de rechtmatige eigenaars.

Re:

boake@nospam.com (Boake) — Wed, 28 Jul 2010 02:55:18 +0200

De lokale politie Beringen-Ham-Tessenderlo en de federale gerechtelijke politie van Brussel hebben op bevel van burgemeester Marcel Mondelaers in een huurwoning in Beringen 31 slangen, 87 muizen en 166 ratten in beslag genomen en laten verwijderen. De burgemeester nam die beslissing na onder meer klachten van buurtbewoners wegens overlast en geurhinder. Bovendien kwamen de veiligheid en de gezondheid in het gedrang.http://www.hln.be/hln/nl/2661/Bedreigde-Dieren/article/detail/1138000/2010/07/27/31-slangen-in-beslag-genomen-in-huurwoning-in-Beringen.dhtml

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 17 Jul 2010 21:33:05 +0200

ENKHUIZEN Hij had Enkhuizen elf jaar geleden compleet in z'n greep: de Lanspuntslang. Het gevaarlijke beest zou ontsnapt zijn uit een schuur, waarop een dagenlange zoektocht volgde. Alle straten werden uitgekamd, maar van de slang ontbrak ieder spoor. Ter herinnering is nu een echte Lanspuntslang te bewonderen in het centrum van Enkhuizen.

FILMPJE

Bron: www.rtvnh.nl

Re:

jordy@nospam.com (Jordy) — Fri, 06 Aug 2010 23:59:33 +0200

De 2 1/2 maand oude tweekoppige Baardagaam is van Ray West, Ohio. Hij ontdekte het diertje op een forum en betaalde 5000 dollar voor het schepseltje.

Bron: Nu.nl Klik hier voor de video!

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 07 Aug 2010 23:49:11 +0200

Ik vroeg me eigenlijk af,

Als een gifslang zijn/haar prooi heeft gebeten en die gaat steeds meer tekenen vertonen van sterfte, op een gegeven moment begint de slang de prooi op te eten.

Hoe ziet de slang dat de prooi dood is, zodat de slang de prooi veilig kan eten?

Ziet de slang dat doordat hij/zij het hart door warmte niet meer ziet bewegen?

Re:

wilvanl@nospam.com (Wil) — Mon, 09 Aug 2010 23:56:46 +0200

Vanwege grote hitte in Australie, hebben koala's aan mensen water gevraagd. Dit had niemand ooit eerder gezien. Eén ging naar een huis om zich in de schaduw te verbergen en kijk wat er gebeurde toen de eigenaar hem water gaf.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Tue, 10 Aug 2010 10:19:01 +0200

WASHINGTON - Het overgrote deel van de planten en dieren die in regenwouden leven, zullen in 2100 niet meer bestaan als gevolg van klimaatverandering en illegale houtkap. Dat meldt een nieuwe studie uitgevoerd door het Carnegie Institution for Science.

De fauna en flora die aangetroffen worden in de tropische, vochtige wouden, vormen samen meer dan de helft van alle dier- en plantsoorten op onze planeet. De eerste studie die het gecombineerde effect van de opwarming van de aarde en ontbossing bekeek, zegt nu dat de meeste van die soorten op de rand van uitroeiing staan.

Verhuizen of sterven
Het onderzoek voorspelt dat in 2100 slechts 18 tot 45 procent van de huidige soorten in de regenwouden zal overleven. Het merendeel zal zich moeten aanpassen, verhuizen of sterven. De inschatting komt er op basis van 16 verschillende modellen rond klimaatverandering, die opgevraagd werden bij onderzoekscentra wereldwijd. Vooral droogte en bosbranden worden een steeds grotere bedreiging, maar op satellietbeelden is ook te zien hoe illegale houtkap op enorme schaal tot ontbossing leidt.

De Amazone zal het zwaarst getroffen worden door deze factoren, gevolgd door de regenwouden in Afrika en Indonesië, zeggen de onderzoekers.

Daniel Nepstad, verbonden aan het Woods Hole Research Center in Massachusetts, zegt dat enkel en alleen een zware beperking van broeikasgassen de flora en fauna op aarde kan redden. "Deze studie is het sterkste bewijs dat de ecosystemen ingrijpende veranderingen zullen ondergaan, waaronder zware aanpassingen in de samenstelling van soorten", zegt hij. Willen we op deze planeet blijven leven zoals we nu doen dan hangt dit volledig af van de snelle en sterke afname van uitstoot van broeikasgassen."

Re:

info@nospam.com (Rob) — Wed, 18 Aug 2010 20:59:23 +0200

Oorlog tussen dierenorganisaties Haarlemmermeer

Gepubliceerd op 18 augustus 2010, 17:29
Laatst bijgewerkt op 18 augustus 2010, 17:42

hoofddorp - De Haarlemmermeerse dierenorganisaties liggen totaal met elkaar overhoop. De Dierenbescherming vindt dat de Dierenambulance niet functioneert, de beheerder van het dierenasiel zit in afwachting van een ontslagprocedure ziek thuis en tussen de Dierenambulance en de leiding van het asiel is de communicatie volledig verstoord. ,,Het is een loopgravenoorlog.'' Deze week gooide de Dierenbescherming Haarlemmermeer, Lisse en Hillegom olie op het vuur door via de media bekend te maken dat er in de polder een nieuwe dienst in het leven is geroepen: de dierenkoerier. Deze doet vrijwel dezelfde werkzaamheden als de Dierenambulance, maar simpeler. De koeriersdienst richt zich enkel op transport van dieren. De koerier voert geen vangacties uit en doet geen spoedtransport van dode of gewonde dieren. 'Dierenambulances kunnen zich dan beter op spoedeisende oproepen richten', heette het in het begeleidende persbericht. Navraag bij de Dierenbescherming leert dat er meer aan de hand is. ,,De Dierenambulance in Haarlemmermeer staat op omvallen'', stelt woordvoerder Peter Pleijs.

Re:

info@nospam.com (Rob) — Tue, 31 Aug 2010 22:14:40 +0200

Nederlandse naam: koperkop adder

Engelse naam: Copperhead, Moccasin

Latijnse namen van de 5 soorten: Agkistrodon contortrix, Agkistrodon contortrix laticinctus, Agkistrodon contortrix mokasen, Agkistrodon contortrix phaeogaster, Agkistrodon contortrix pictigaster.

Foto: Patrick K.

Herkomst: noord Mexico en zuidelijk en oost Verenigde staten.

Voedsel: knaagdieren, hagedissen, kleine vogels, kikkers, andere slangen worden af en toe ook niet ontzien.

De Copperhead is een giftige slang die behoort tot de groefkop adders doordat ze het gif bij een beet via de groeven die in de lange giftanden zitten in de prooi begeleiden, waardoor het gif de prooi snel zal aantasten aan de organen de zenuwen en de spieren waarna de prooi snel zal sterven en de Copperhead vervolgens de prooi als de bekende slangen traditie in zijn geheel zal verorberen.
Het weefsel vernietigend gif is voor de mens meestel niet dodelijk na een beet maar wel gevaarlijk, er kan een zeer hardnekkige necrose optreden die. indien deze niet medisch wordt behandeld, zal gaan verspreiden over de rest van het aangetaste lichaamsdeel , met heel heftige pijnen, tintelingen en ernstige duizeligheid en ook kunnen de spieren en lymphen worden aangetast.
Met een goed werkend tegengif (Crofab) - wat ook na een beet van een Europese adder wordt gebruikt- kunnen de symptomen prima worden behandeld.

De Copperhead is een zeer aantrekkelijke slang met gebroken wit tot beige en roodbruine banden met een staartpunt die aanzienlijk donkerder is met wat wit achtige stippen.
Volwassen dieren kunnen een lengte bereiken van 75 tot 100 cm bereiken.
Met de staart kunnen ze niet alleen hard laten trillen om mogelijke vijanden en belagers te verjagen door een ratelslang te imiteren, maar deze kunnen ze ook gebruiken als het dier tussen de bladeren ligt waardoor het dier perfect is gecamoufleerd in de lucht steken en heen en weer bewegen waardoor een worm word geïmiteerd, waar prooien mee kunnen worden gelokt.

In de late zomer breekt de paartijd aan waarbij concurrerende mannetjes met elkaar gaan "dansen". Hierbij meten ze hun krachten door elkaar met het opgeheven bovenlichaam naar beneden te duwen, waarna de verliezer afdruipt en de winnaar met de locale vrouwtjes mag paren.
Na de incubatieperiode zal het vrouwtje de jongen (eier)levend baren en deze jongen die een lengte hebben van 20 cm zijn meteen giftig.

De Copperhead komt veel voor in bosrijke gebieden en plekken waar veel prooien voorkomen en woongebieden van mensen grenzend aan bosranden en kunnen hierbij in aanraking komen met mensen, wat voor beiden een onaangenaamde ontmoeting kan zijn. De mens ziet een gifslang en de slang ziet een groot wezen dat een vijand of roofdier kan zijn, waardoor de slang zal proberen te vluchten en indien vluchten niet mogelijk is zal de slang overgaan tot een aanval.

Gifslangen zijn geen ideale huisdieren en dat geldt ook voor de Copperhead, dit ook omdat de Copperhead heel nieuwsgierig is en alles in de gaten houdt wat er om het dier heen gebeurt. Deze dieren zijn betrouwbaar in hun onbetrouwbaarheid ; indien nodig bijten ze naar alles wat beweegt!
Het gaat daarbij niet om agressie , maar slechts om defensief gedrag...Gastschrijver:Patrick K.

Re:

p.keij@nospam.com (Patrick) — Sat, 04 Sep 2010 11:49:56 +0200

DEN HAAG - De politie in Den Haag heeft een slang uit de Zoutkeetsingel gevist. Onderzoek in reptielenzoo Serpo in Delft wees later uit dat het om een vrij zeldzame maar niet gevaarlijke albino tijgerpython ging. Dat is een bedreigde diersoort, aldus woordvoerder van Serpo. De politie was gealarmeerd door voorbijgangers die de slang in het water zagen kronkelen.

De witte slang met geelbruine vlekken bleek met bijna 1 meter iets kleiner dan 1,5 meter die de politie eerder had vastgesteld. ,,Het gaat om een baby,'' constateerde de zegsman van Serpo. Een volwassen exemplaar kan volgens hem 4 meter lang worden.

De reptielenopvang vermoedt dat de slang is ontsnapt bij een reptielenhouder in de buurt van de Zoutkeetsingel. De ervaring leert dat dit soort vondsten vaak binnen een straal van 150 meter worden gedaan van de plaats waar de slangen worden gehouden. Serpo verzorgt de slang totdat de eigenaar zich meldt. Tot die tijd is volgens de zegsman formeel de burgemeester van Den Haag eigenaar van de python en draait de gemeente op voor de opvangkosten à ongeveer 2,50 euro per dag. (ANP)

Bron: www.ad.nl